Vooraf heb ik enkele teamleden nog gewaarschuwd: de uitwedstrijd tegen Nieuwerkerk a/d IJssel 1 zou echt geen makkie worden. Er spelen gewoon 8 v/d Laartjes in het team van Nieuwerkerk a/d IJssel, en het kan zo maar gebeuren dat je daar op een blauwe dinsdag een keer van verliest. Statistisch is die kans natuurlijk klein, maar wie kent het begrip "collectieve off-day" niet?
Met de geruststellende gedachte dat de concurrentie deze week al punten gemorst heeft, begonnen we voorzichtig aan de wedstrijd. Nergens werden echt grote risico's genomen in de opening. Dit resulteerde in een wel erg snelle remise van Peter Kemner, in een zetje of 14. Het schijnt dat zijn pen het niet meer deed. Hij wist overigens helemaal niets te bereiken in zijn partij tegen Leon Willemen. "Een gebrek aan ritme" verzuchtte onze bijna-onttroonde clubkampioen. Niet veel later volgde een remise op bord 2 van Arjen Kouwenhoven, die eveneens met zwart weinig potten wist te breken tegen Edo Pouwelse. Gelukkig was Hans Uitenbroek er nog die in ieder geval voor een partij zorgde waar je in het voorbijgaande wel iets langer dan 4 seconden naar wilde kijken. Hij had vrolijk een pionnetje geofferd, met mooie compensatie. Zijn tegenstander Cees Klein hield het niet droog: een voorsprong van 2-1! Echter, de buit was nog lang niet binnen. Niemand stond op dat moment gewonnen, een enkeling stond zelfs iets minder of was het op zijn minst onduidelijk (vooral bij Jesus en bij Sophia). Op dat moment kreeg Gerard op bord 1 remise aangeboden. Gerard stond erg prettig met ruimtevoordeel en wat mooie open lijnen. Doorspelen was op dat moment strikt noodzakelijk. Gerard heeft een beetje de pech dat hij nu een aantal keer remise uit de weg moest gaan in het kader van het teambelang. Helaas liep het dit keer niet goed af, en Gerard moest tegen Gerard Nieuwenkamp buigen in het eindspel. Ondertussen had ik op bord 4 gewonnen van Leo v/d Haven, een vrij regelmatige partij die in tijdnood van Leo snel beslist kon worden in mijn voordeel. Zo stond er nog steeds een voorsprong op de borden, maar wisten we dat het nog lastig kon worden. Gertjan Pellikaan bereikte ook niet veel in de opening tegen Arjan Huyzer, maar zowaar kreeg hij naar horen zeggen toch nog mogelijkheden in het eindspel. Arjan ontsnapte geloof ik met eeuwig schaak, en ik kan je verzekeren dat dat heel lang duurt. Remise dus voor Gertjan, die nu op trainingskamp kan naar Thailand. Jesus Canedo hield zijn partij tegen Sjaak v/d Linde uiteindelijk op remise door zetherhaling. Bleef alleen Sophia nog over op bord 7 tegen Rob Hoogland. Sophia kwam in een toreneindspel terecht met een pion minder, maar met zeer goede remisekansen. Net toen ik mij begon op te maken voor een zenuwachtig kwartiertje met tijdnood, bood haar tegenstander plotseling remise aan. Sophia nam het uiteraard direct aan, en daarmee was de overwinning een feit. Een benauwde overwinning, dat dan weer wel. Maar overigens wel een terechte overwinning.
Heel leuk dat Krimpen niet verder gekomen is dan 4-4 tegen Spijkenisse 2. Een teken dat dit team nog niet rijp is voor promotie naar de KNSB? Nee, die conclusie lijkt mij niet terecht.
Komende wedstrijd schijnen wij aan 4-4 tegen Erasmus genoeg te hebben voor promotie, maar we gaan nu natuurlijk vol voor het kampioenschap! En we wensen Krimpen veel succes, misschien looft de RSB wel een prijsje uit als ze met vijf teams de tweede plaats behalen? Damhuis heeft genoeg groene appels liggen thuis.
Gijsbert Kamerman
