Het zesde sneeft op de valreep

Waddinxveen 3, gefeliciteerd met de tweede plaats en de daaraan verbonden promotie.
Overschie 3, toch gedegradeerd, heeft ons team knap van promotie afgehouden.
In een thuiswedstrijd won het zesde team met te geringe cijfers om te kunnen promoveren. In plaats van de tweede plaats wordt het de vierde plaats, weliswaar met de constatering dat de nummers 2 tot en met 4 een gelijk aantal wedstrijdpunten hebben (10), maar in bordpunten blijven we achter. Het werd een kleine overwinning voor ons, met 4,5 - 3,5. Het verloop van de wedstrijd was soms sensationeel.

Tegen half elf stonden we voor met 3,5 - 0,5. Winst voor Robin, Coen en Gerrit, remise voor Angelique. Coen en ik constateerden tevreden dat het team het dit keer maar weer eens van de hogere borden moest hebben. Deze waarneming was op zich wel juist, maar Overschie had de sterkste 5 spelers op de borden 4 tot en met 8 geplaatst, waardoor de glans van deze mooie stand wat verwaterde.

Eduard (5) had al vroeg in de partij een stuk moeten geven om niet mat gezet te worden. Dit kwam hij niet meer te boven. Hij nam het zich erg kwalijk, wat natuurlijk niet hoeft. Je kunt ook zeggen dat we in vorige wedstrijden onnodig bordpunten hebben laten liggen. Goed, 3,5 - 1,5 kan ook nog tot de benodigde 5,5 - 2,5 leiden, maar de marge is klein.

De volgende speler die verloor was invaller Adri Jumelet (7). Hij had best een aardige stelling, met misschien wel winstkansen. Toen hij een toren weggaf, was het snel bekeken. De stand werd 3,5 - 2,5.

De spelers aan de borden 6 en 8 waren nog bezig, en moesten winnen om de promotie velig te stellen. Het lukte Robert aan bord 8, maar Rinus die toch eerst een goede uitgangspositie had, zag zijn mogelijke voordeel verwateren. Bovendien gebruikte hij teveel tijd. Hij ging door zijn tijd heen in een slechtere stelling.

We hebben ons best gedaan, maar het was net niet genoeg voor promotie. Volgend jaar gaan we het weer proberen. Als Robin het hoger op zoekt, hebben we natuurlijk wel wat versterking nodig. Bestuur, hierbij al vast het verzoek daartoe.

Beste teamleden, het was een genoegen deze 7 wedstrijden met elkaar te spelen. Vijf keer winst en twee keer verlies is natuurlijk geen slecht resultaat. Jullie waren er haast altijd, en we hadden maar enkele keren een invaller nodig. Adri en Giel, bedankt voor jullie bereidwilligheid.

Een bijzonderheid wil ik u niet onthouden. Adri kwam na de wedstrijd naar me toe, en verklaarde dat hij volgend jaar niet meer in een hoger team wilde invallen: het ging te vaak fout. Tja, dacht hij soms nog uitgenodigd te worden?

CE 6 wint in Waddinxveen met 5-3

Zoals de titel al aangeeft heeft het zesde team op donderdag 14 januari zijn uitwedstrijd tegen CSV 3 in klasse 3C van de RSB gewonnen. Winst was er voor Robin (1) en Robert (8) Lecomte, voor Coen van Baren (2) en Gerrit Boer (3) en voor de matchwinnaar Rinus van de Wetering (6). De beide invallers verloren: Adri Jumelet (4) vocht na de verdediging van een gepend stuk verloren te hebben als een leeuw, maar de klauwen waren niet scherp genoeg meer, en Michiel Gerritse (7) verloor pionnen en de partij. Eduard Smits (5) kon het ondanks grote inspanningen om het tij te keren niet bolwerken na een kwaliteit achter gekomen te zijn.
We kunnen misschien de tweede plaats in de poule nog bereiken, maar zijn daarbij afhankelijk van de resultaten van andere clubs. Gezien de speelsterkte van de tegenstanders in ronde 6 en 7 moeten we die matches in februari en maart kunnen winnen (ik weet het, dergelijke uitspraken zijn gevaarlijk). Geeft een tweede plaats eigenlijk ook promotierechten?
Tja, Piet en Angelique, ook zonder jullie kunnen we winnen. Maar we waarderen het zeer als jullie in de laatste ronden weer meedoen. Winst is dan vrijwel zeker. En Angelique nog van harte een voorspoedige betering van de wonden gewenst.
Tot slot moet gezegd worden dat de aanwezigheid van Arjan van der Leij als supporter op prijs gesteld werd. Al durf ik niet te beweren dat hij onze krachten zo stimuleerde dat wij daardoor wonnen. We vertrouwden terecht op eigen kracht.

Het zesde team verliest tegen SO Rotterdam 6

Met de teamleden had ik afgesproken dat degene die het eerst klaar was met zijn partij, het verslag van de wedstrijd mocht schrijven. En inderdaad, ik verloor als eerste, al om 10:10 uur. En dat was heus niet omdat ik zo graag verslag wilde doen. Ik speelde een waardeloze partij, waarbij ik een aanval uitlokte waartegen ik geen verweer had. Coen van Baren verloor even daarna aan bord 2, ook tamelijk kansloos. Even later moest Robert Lecomte aan bord 8 zijn meerdere in tegenstander H. Huijser erkennen. Hij had wel kansen, maar kon ze niet uitbuiten. Dus tegen kwart over tien stonden we met 0-3 achter. De toestand op de andere borden gaf geen uitzicht dat we het verlies nog konden weren. Gelukkig redden we een klein half uur later in ieder geval de eer door een winstpartij van Robin Lecomte aan bord 1. Geweldig! Maar het verliesleed was nog niet voorbij. Piet van Dijk aan bord 7 stond in een toreneindspel 2 pionnen achter, en er was voor hem ook niet veel meer te bereiken. Om 10:45 uur stonden we met 1-4 achter. Dat deed behoorlijk zeer.
Eduard Smits speelde aan bord 5 een puike partij, en even na elven was de achterstand teruggebracht tot 2-4. Rinus van de Wetering deed listige zetten en dreigde met een sterke aanval. Uiteindelijk vond zijn tegenstander een tegendreiging. Onder druk van de tijd bood Rinus remise aan. Objectief had hij nog kansen op winst, maar maak dat maar eens waar onder druk van de tijd. Hoewel hij misschien had kunnen winnen, deed hij er niet onverstandig aan tot remise te besluiten, onder het motto "beter een half ei dan een lege dop". Het dreigende grote verlies na de 1-4 stand was met 2,5-4,5 al aardig bestreden. Toen Angelique Osinga aan bord 4 even later na een degelijke partij waarin ze rustig alle dreigingen pareerde, won, verloren we met het kleinst mogelijke verlies van 3,5-4,5.
Het valt wel op dat we dankzij de jeugd maar een beetje verloren hebben. Applaus voor Robin, Angelique en Eduard. Rinus is wat ouder, maar zijn spel heeft ook vele jonge trekjes!

Verder constateerde wedstrijdleider Marcel Dirks (dank voor zijn voortreffelijke werk) dat het waarschijnlijk met mijn spel beter gegaan was als ik ook hier mijn schoenen had uitgetrokken, net als gisteravond bij Shah Mata. Hij heeft gelijk. U weet ook waarom ik gisteren mijn schoenen uit moest trekken? Nogal duidelijk. Als een modale schaker een ruimte binnengaat waarin teams van de promotieklasse spelen, dan past alleen maar nederigheid en eerbied. Vergelijk het bijvoorbeeld met een islamiet die in de moskee zijn schoenen uitdoet uit eerbied voor Allah. Geen enkele vergelijking gaat helemaal op, maar de overeenkomsten zijn wel groot. Met zo'n nederige en eerbiedige geestesgesteldheid hadden we gewonnen met 4,5-3,5, zoveel is wel duidelijk!

Meer foto's van Marcel Dirks van deze wedstrijd HIER.

Grote nederlaag voor het zesde team

Een team van Charlois Europoort moest de spits afbijten met een verlies in de RSB-competitie. Tot ons verdriet is het zesde team er thuis niet in geslaagd van Krimpen aan den IJssel 4 te winnen. En we hebben ook niet zoveel kansen gehad.
Als we de borden langs lopen, dan zien we dat Robin Lecomte (1) tegen de sterke Eduard Hoogenboom (1792) een goede remise haalde. Prima resultaat. Op bord 2 leek Coen van Baren gemakkelijk te kunnen winnen. Dat was ook wel gelukt als hij geen toren weggegeven had. Het gebeurt Coen vaker dat hij aan het einde van de partij eenvoudige dingen over het hoofd ziet. Jammer, hij verdiende meer. Ondergetekende (3) haalde als enige een vol punt binnen. Ging dat gemakkelijk? Neen. Omdat dit de enige partij is waar ik intensief mee bezig geweest ben, vertel ik er iets meer over. Tegenstander Lennart Kraayenbrink opende met het koningsgambiet dat ik pareerde met d7-d5. Lennart kwam slecht uit de opening en eigenlijk had ik een snelle winst binnen bereik, dacht ik. Een pion haalde ik binnen, maar daarna deed ik het niet al te slim en kwam hij goed terug. Om een lang verhaal kort te maken, er kwam een eindspel op het bord met elk aan de andere kant vrijpionnen. Ik moest als eerste mijn toren tegen een pion die dreigde te promoveren offeren. Daarna volgde Lennart. Uiteindelijk bleek mijn tweede dame net in staat zijn twee vrijpionnen aan de andere kant van het bord tegen te houden. Aan bord 4 verloor Angelique Osinga een stuk en daarna de partij. Ook Eduard Smits (5) kreeg het moeilijk tegen de jongste Casteleijn, Robert. Hij verloor regelmatig. Rinus van de Wetering (6) en Piet van Dijk (7) haalden remises binnen. Hoe? Geen flauw idee. Tot slot was het Robert Lecomte niet gegeven aan bord 8 te winnen. Ook een remise zat er niet in. Hij verloor.
Als u meegeteld heeft, ziet u dat we met 2,5 - 5,5 de boot ingingen. Niet best, de volgende keer gaan we dat recht zetten, want eerlijk, we hebben helemaal niet zo'n slecht team als je na deze avond zou denken. Omdat mijn verlaggeving op zijn minst oppervlakkig is, stel ik de teamleden voor dat we de volgende keer allemaal zelf een korte karakteristiek van onze partij schrijven en die naar mij opsturen. Ik zorg dan voor publikatie op de site.

Op de site van Krimpen (www.svkrimpen.nl) staat een mooi verslag van de tegenstander.

Het zesde wint met ruime cijfers

Samen met het derde dat een thuiswedstrijd speelde in de promotieklasse waren wij van het zesde team, spelend in de derde klasse van de RSB, degenen die dit seizoen de eerste externe wedstrijd speelden. En we wonnen in Vlaardingen met 2,5 - 5,5 van Unilever 1 zonder een partij te verliezen.
Winst was er voor Eduard Smits (4), Rinus van de Wetering (6) en Piet van Dijk (7). Zij hebben met zijn drieen de winst binnen gehaald.
De andere partijen werden remise, wat duidt op een zekere voorzichtigheid en dat kan geen kwaad. Robin Lecomte (1) speelde een prima partij en had het betere van het spel. Zijn tegenstander was sterk genoeg om er remise uit te halen. Zijn vader Robert Lecomte (8) speelde slecht (zei hijzelf). Op een gegeven moment waren beide vlaggen gevallen, en nog geen 35 zetten gespeeld. Deskundigen oordeelden eerst dat zijn tegenstander gewonnen had omdat Roberts vlag als eerste gevallen zou zijn. Even later was het andersom. Beide heren hebben toen sportief tot remise besloten. Als remise het resultaat is van slecht spel, Robert, dan betekent het gewoon winst als je beter speelt! Adri Jumelet (2) viel in voor Coen van Baren en bereikte een keurige remise. Degene die zou proberen de stelling te forceren had daarmee grote kans te verliezen. Een remise voortkomend uit goede overwegingen. Ondergetekende (3) speelde niet goed, kwam moeilijk te staan en verloor een pion. Omdat enkele stukken van de tegenstander actief waren op de damevleugel viel ik aan op de koningsvleugel, en dat ging helemaal niet slecht. Het leek me dat ik er niet doorheen zou komen, en voor de zekerheid bood ik remise aan, wat geaccepteerd werd. Toen we daarna nog even doorspeelden bleek ik een winnende mataanval te hebben. Maar de variant die we speelden, had niet zo op het bord hoeven te komen. Tot slot speelde Angelique Osinga (5) een evenwichtige partij die steeds in evenwicht bleef, wat ook remise betekende.
We hebben een vliegende start gehad tegen een sterke tegenstander, en dat was goed voor ons zelfvertrouwen. Het promoveren naar de tweede klasse laten we graag aan het vijfde team over, wij spelen vooral voor ons plezier.

Het vijfde verliest nipt

We speelden maandagavond uit tegen Krimpen aan den IJssel 4, met drie invallers, en we hebben een spannend spelverloop gezien.
In volgorde van het eindigen van de partijen ga ik met u de borden langs.
Al om tien over half tien haalde Rinus van de Wetering (7) een knappe remise, en dat na een achterstand van twee pionnen. Vervolgens kwamen de winstpartijen, te beginnen met Tommy Johansson (2) die inviel voor Cees van de Kleij. Wat een fraai spel liet Tommy zien, daarmee aantonend dat zijn -voor ons team- hoge rating niet onterecht is. Met een half oog op zijn partij zat ik stil te genieten van zijn listen en lagen. Om iets over tienen was het gebeurd met zijn tegenstander, J. Willems. Even later kwam Henk van der Velden (8) zijn winst melden. Netjes, en een voorsprong van 2,5 - 0,5. Tegen half elf kwam het volgende halve punt van Michiel Gerritse (6). Er had bij hem meer ingezeten, maar hij verspeelde een toren. Kunt u nagaan hoe goed hij daarvoor stond. Geen reden tot klagen dat hij de remise nog binnenhaalde.
Tja, en toen volgden enkele nullen. Robert Lecomte, invaller op bord 5 voor Piet van Dijk, had de afgelopen weken teveel geschaakt, en kon zich niet meer goed concentreren. Een nul was het gevolg. Zoon Robin Lecomte, invaller op bord 1 voor Menno Brandenburg, speelde de sterren van de hemel, en kwam verschrikkelijk goed uit de opening. In het vervolg van de partij wist hij zijn grote voordeel niet uit te buiten, neen, het verkeerde zelfs in een nadeel. En dan blijf je nog wel een poos spartelen, maar het helpt niet meer. Iets voor elven legde hij zijn koning om. Stand inmiddels 3 - 3.
Twee partijen nog gaande, die van Adri Jumelet (4) en van Gerrit Boer (3), uw verslaggever. Adri kwam een pion achter, daarna nog meer pionnen, en toch leek het er even op dat hij een remise binnen zou slepen. Dat lukte net niet. Stand 4 - 3 voor Krimpen. Zoals gebruikelijk speelde ik een langdurige partij, met wisselende dreigingen van beide kanten. Uiteindelijk een eindspel met veel pionnen en elk een dame. Als ik op avontuur zou gaan, ten koste van enkele pionnen die dan opgesnoept zouden worden, was de kans levensgroot om te verliezen. Mijn tegenstander, Henk Verver, kon ook niets forceren en hield me op eeuwig schaak.
Eindstand 4,5 - 3,5, winst voor Krimpen aan den IJssel 4.

Natuurlijk is het vervelend dat we het zo goed begonnen seizoen af sluiten met enkele verliesmatches. Maar we deden ons best, en we beleven stuk voor stuk veel genoegen aan de externe competitie. En uiteindelijk vind ik dat zelf nog belangrijker dan winnen!

Ook team 5 houdt het op 4-4

De prijs die bij een nederlaag ook op ons team stond, is in Oude Tonge (tegen Oostflakkee 2)ook niet gevallen. Geheel in de lijn van het vierde en het tweede team speelden we gelijk. Het grote verschil met deze teams is wel dat wij niet bovenaan stonden en ook niet bovenaan staan.
Even snel de borden langs.
Robin Lecomte speelde als invaller voor Michiel Gerritse op bord 6, maar kon een heftige koningsaanval niet de baas. Toch hartelijk bedankt voor de bereidheid ons team te completeren, Robin. Vervolgens trok Adri Jumelet (4) de stand gelijk door regelmatig te winnen. Henk van der Velden kwam een stuk achter op bord 8, en kon zijn remiseserie niet voortzetten, verlies. Druk bezig met mijn eigen partij heb ik de volgorde van de andere uitslagen niet helemaal gevolgd, maar terloops hoorde ik dat we met 3-1 achter kwamen te staan, en dat was te wijten aan het verlies van Tommy Johansson aan bord 2. Naar eigen zeggen werd hij langzaam maar zeker aan de kant gezet en heeft nooit echt goed tegenspel kunnen bieden. Maar daarna kwamen we terug. Met winst van Eduard Smit (5) die constateerde dat zijn tegenstander zijn 35e zet niet binnen de tijd gedaan had. En met winst van Menno Brandenburg aan bord 1 die zijn tegenstander van zijn dame afhielp, met diens medewerking overigens. Drie tegen drie, en nog twee borden te gaan. Rinus van de Wetering (7) stond al snel goed, maar zijn tegenstander bleef hardnekkig tegenstand bieden, die met de tijd steeds overbodiger werd. Rinus stond voortreffelijk en bouwde dat steeds verder uit, met aanzienlijke materiaalwinst. Dat werd winst, en een stand van 3-4. Nog 1 spel was gaande, dat van ondergetekende aan bord 3. Een aardige partij tegen een goede tegenstander. Ik zag me in het middenspel genoodzaakt een pion te offeren om een aanval te keren. Dat lukte. En ik dacht zelfs de partij naar mijn hand te kunnen zetten. De eerste 35 zetten haalden we beiden met minder dan een minuut op de klok. En zoals de einduitslag al aangaf, ik heb het daarna niet gehaald. Een combinatie van tijdnood en minder handig spel smoorde mijn goede voornemen om in elk geval niet te verliezen. Jammer, een uitslag van 3,5 - 4,5 was een stuk fraaier geweest.
Zoals de goede waarnemer heeft kunnen zien, speelden we met drie invallers, en dat was misschien toch iets te veel van het goede. Maar we geven de moed niet op en blijven spelen voor een promotieplaats!
Overigens moet de uitslag van 4-4 voor Ronald Sparreboom bevredigend geweest zijn: beide clubs waarvan hij lid is leden geen nederlaag.