Het zesde sneeft op de valreep

Waddinxveen 3, gefeliciteerd met de tweede plaats en de daaraan verbonden promotie.
Overschie 3, toch gedegradeerd, heeft ons team knap van promotie afgehouden.
In een thuiswedstrijd won het zesde team met te geringe cijfers om te kunnen promoveren. In plaats van de tweede plaats wordt het de vierde plaats, weliswaar met de constatering dat de nummers 2 tot en met 4 een gelijk aantal wedstrijdpunten hebben (10), maar in bordpunten blijven we achter. Het werd een kleine overwinning voor ons, met 4,5 - 3,5. Het verloop van de wedstrijd was soms sensationeel.

Tegen half elf stonden we voor met 3,5 - 0,5. Winst voor Robin, Coen en Gerrit, remise voor Angelique. Coen en ik constateerden tevreden dat het team het dit keer maar weer eens van de hogere borden moest hebben. Deze waarneming was op zich wel juist, maar Overschie had de sterkste 5 spelers op de borden 4 tot en met 8 geplaatst, waardoor de glans van deze mooie stand wat verwaterde.

Eduard (5) had al vroeg in de partij een stuk moeten geven om niet mat gezet te worden. Dit kwam hij niet meer te boven. Hij nam het zich erg kwalijk, wat natuurlijk niet hoeft. Je kunt ook zeggen dat we in vorige wedstrijden onnodig bordpunten hebben laten liggen. Goed, 3,5 - 1,5 kan ook nog tot de benodigde 5,5 - 2,5 leiden, maar de marge is klein.

De volgende speler die verloor was invaller Adri Jumelet (7). Hij had best een aardige stelling, met misschien wel winstkansen. Toen hij een toren weggaf, was het snel bekeken. De stand werd 3,5 - 2,5.

De spelers aan de borden 6 en 8 waren nog bezig, en moesten winnen om de promotie velig te stellen. Het lukte Robert aan bord 8, maar Rinus die toch eerst een goede uitgangspositie had, zag zijn mogelijke voordeel verwateren. Bovendien gebruikte hij teveel tijd. Hij ging door zijn tijd heen in een slechtere stelling.

We hebben ons best gedaan, maar het was net niet genoeg voor promotie. Volgend jaar gaan we het weer proberen. Als Robin het hoger op zoekt, hebben we natuurlijk wel wat versterking nodig. Bestuur, hierbij al vast het verzoek daartoe.

Beste teamleden, het was een genoegen deze 7 wedstrijden met elkaar te spelen. Vijf keer winst en twee keer verlies is natuurlijk geen slecht resultaat. Jullie waren er haast altijd, en we hadden maar enkele keren een invaller nodig. Adri en Giel, bedankt voor jullie bereidwilligheid.

Een bijzonderheid wil ik u niet onthouden. Adri kwam na de wedstrijd naar me toe, en verklaarde dat hij volgend jaar niet meer in een hoger team wilde invallen: het ging te vaak fout. Tja, dacht hij soms nog uitgenodigd te worden?

Het zesde team verliest tegen SO Rotterdam 6

Met de teamleden had ik afgesproken dat degene die het eerst klaar was met zijn partij, het verslag van de wedstrijd mocht schrijven. En inderdaad, ik verloor als eerste, al om 10:10 uur. En dat was heus niet omdat ik zo graag verslag wilde doen. Ik speelde een waardeloze partij, waarbij ik een aanval uitlokte waartegen ik geen verweer had. Coen van Baren verloor even daarna aan bord 2, ook tamelijk kansloos. Even later moest Robert Lecomte aan bord 8 zijn meerdere in tegenstander H. Huijser erkennen. Hij had wel kansen, maar kon ze niet uitbuiten. Dus tegen kwart over tien stonden we met 0-3 achter. De toestand op de andere borden gaf geen uitzicht dat we het verlies nog konden weren. Gelukkig redden we een klein half uur later in ieder geval de eer door een winstpartij van Robin Lecomte aan bord 1. Geweldig! Maar het verliesleed was nog niet voorbij. Piet van Dijk aan bord 7 stond in een toreneindspel 2 pionnen achter, en er was voor hem ook niet veel meer te bereiken. Om 10:45 uur stonden we met 1-4 achter. Dat deed behoorlijk zeer.
Eduard Smits speelde aan bord 5 een puike partij, en even na elven was de achterstand teruggebracht tot 2-4. Rinus van de Wetering deed listige zetten en dreigde met een sterke aanval. Uiteindelijk vond zijn tegenstander een tegendreiging. Onder druk van de tijd bood Rinus remise aan. Objectief had hij nog kansen op winst, maar maak dat maar eens waar onder druk van de tijd. Hoewel hij misschien had kunnen winnen, deed hij er niet onverstandig aan tot remise te besluiten, onder het motto "beter een half ei dan een lege dop". Het dreigende grote verlies na de 1-4 stand was met 2,5-4,5 al aardig bestreden. Toen Angelique Osinga aan bord 4 even later na een degelijke partij waarin ze rustig alle dreigingen pareerde, won, verloren we met het kleinst mogelijke verlies van 3,5-4,5.
Het valt wel op dat we dankzij de jeugd maar een beetje verloren hebben. Applaus voor Robin, Angelique en Eduard. Rinus is wat ouder, maar zijn spel heeft ook vele jonge trekjes!

Verder constateerde wedstrijdleider Marcel Dirks (dank voor zijn voortreffelijke werk) dat het waarschijnlijk met mijn spel beter gegaan was als ik ook hier mijn schoenen had uitgetrokken, net als gisteravond bij Shah Mata. Hij heeft gelijk. U weet ook waarom ik gisteren mijn schoenen uit moest trekken? Nogal duidelijk. Als een modale schaker een ruimte binnengaat waarin teams van de promotieklasse spelen, dan past alleen maar nederigheid en eerbied. Vergelijk het bijvoorbeeld met een islamiet die in de moskee zijn schoenen uitdoet uit eerbied voor Allah. Geen enkele vergelijking gaat helemaal op, maar de overeenkomsten zijn wel groot. Met zo'n nederige en eerbiedige geestesgesteldheid hadden we gewonnen met 4,5-3,5, zoveel is wel duidelijk!

Meer foto's van Marcel Dirks van deze wedstrijd HIER.