Nipte nederlaag voor CE5

Het Vijfde heeft het helaas net niet gered tegen het sterke tweede team van Fianchetto. Het ratingverschil tussen beide teams (1751 tegen 1721) kwam tot uiting in de eindslag: 4½ - 3½.

Piet Verheij (bord 3) was dit keer als eerste klaar. Piet moet gedacht hebben: wat Adri Jumelet kan, kan ik ook, want zijn zetten kwamen in sneltreintempo op het bord. Piets tegenstander, Ben Riksen, liet zich ook niet onbetuigd en er ontstond al snel een eindspel waarin Piets dame het moest opnemen tegen twee torens. Volgens supporter Peter Kemner moet Piet ergens even verloren gestaan hebben, maar het spelverloop scheen nauwelijks te volgen te zijn, zo snel ging het allemaal. Ruim voor half tien forceerde Piet remise met eeuwig schaak.

Coen van Baren (bord 6) kwam goed uit de opening, maar beging plotsklap een onzorgvuldigheid door zijn dame midden op het bord te laten insluiten. De dame kon gered worden, maar de prijs (twee stukken) was hoog. Te hoog, en Coen moest al snel opgeven.

Ook Jan Hendrik Leopold (bord 8) moest het hoofd buigen. Hij leek een solide stelling te hebben na de opening, maar opeens bleek hij een stuk achter gekomen te zijn. De twee verbonden vrijpionnen die Jan Hendrik ervoor terug had gekregen, konden zijn tegenstander niet verontrusten.

Zo stonden we al vrij vroeg in de avond met ½ - 2½ achter. En de vijf resterende partijen boden op dat moment weinig hoop op een voor ons gunstige uitslag.

Gerrit Boer (bord 7) zette zijn partij, zoals we van hem gewend zijn, volgens de regelen der kunst op. Stukken op goede velden, koning in veiligheid, torens gecentraliseerd. Hij leek op een voordeeltje te kunnen bogen, maar beleefde toch enkele bange momenten na een onnauwkeurigheid. Uiteindelijk viel de schade mee, maar meer dan remise zat er voor Gerrit niet in.

Eduard Smits (bord 2) en Menno Brandenburg (bord 5) trokken de stand gelijk. Eduard stond aanvankelijk iets gedrongen, maar kreeg uiteindelijk het initiatief op zowel de konings- als damevleugel. Objectief gezien was het evenwicht nog niet verbroken, maar Eduard wist zijn tegenstander voor voldoende praktische problemen te stellen en trok de partij naar zich toe.

Menno stond steeds ietsje beter, maar niets om over naar huis te schrijven. Een paar onzorgvuldigheden van zijn tegenstander leverden hem echter een makkelijk gewonnen lopereindspel op. 3 – 3.

Invaller Maurice van der Stokker (bord 4), die tot veler ontsteltenis zijn laatste bondswedstrijd zou spelen, bracht een interessant kwaliteitsoffer. Hij kreeg er veel spel voor, maar de vraag was of hij meer dan alleen voldoende compensatie had voor het geofferde materiaal. Het zag er op dat moment nog niet direct naar uit dat Eduard en Menno zouden winnen en Maurice besloot de zaak te forceren, in het belang van het team. Daarbij ging hij helaas te ver en zijn tegenstander wist af te wikkelen naar een eindspel, waarin het materieel voordeel vakkundig werd verzilverd.  Toch een heel mooie partij van Maurice. We zullen hem missen. 4 – 3.

Cees van Oosterom (bord 1) moest de hele avond keepen. Een wat mindere stelling, en op een gegeven moment zelfs een pionnetje achter. Cees wist goed stand te houden, maar de partij winnen om 4 – 4 te maken was volstrekt illusoir. Toch een knappe remise.

Al met al geen slechte prestatie van het Vijfde tegen het sterke Fianchetto 2. De volgende wedstrijd tegen De Willige Dame 2 wordt van belang voor de vraag of we ons in de middenmoot kunnen handhaven.

Het Vijfde wint van Onésimus 2!

Het vijfde team is dit seizoen sterk uit de startblokken geschoten. In een uitwedstrijd tegen het tweede team van Onésimus werd een klinkende overwinning behaald (3 – 5).

De score werd geopend door Adri Jumelet aan bord 7. Adri en zijn tegenstander Jacques Goud speelden alsof de duivel hen op de hielen zat. Toen ik ergens in de openingsfase van mijn partij even opstond om een rondje langs de borden te maken, was Adri al beland in een eindspel. Helaas was Adri onderweg ergens een kwaliteit verloren en zijn stelling viel niet meer te verdedigen. Ik weet maar al te goed hoe het voelt om in tijdnood te zijn en kan me voorstellen dat je dit wilt vermijden, maar je kan het natuurlijk ook overdrijven. Als Adri leert om op zijn handen te zitten tijdens een partij dan kunnen successen niet uitblijven.

Piet Verheij (bord 2) en Jan Hendrik Leopold (bord 6) behaalden allebei een degelijke remise tegen respectievelijk Harm de Oude en Harry Elgershuizen. Ik dacht dat Jan Hendrik na lang en secuur verdedigen zelfs wat voordeel had verkregen, maar dat bleek tegen te vallen.

Met een tussenstand van 2 – 1 in het voordeel van onze gastheren leek het Vijfde een zware avond tegemoet te gaan. Gelukkig stelden Coen van Baren (bord 4) en Gerrit Boer (bord 5) orde op zaken door hun tegenstanders Ruud Neumeijer en Shau-Ming Yuen te verslaan. Coen had een wat ongelukkige opening (hij moest zijn paard op f6 tijdelijk terugtrekken naar g8), maar toen Ruud al te voortvarend zijn pionnen op de koningsvleugel oprukte, bracht Coen een goed getimed loperoffer. Coen kreeg twee pionnen voor het stuk, maar vooral een moordende aanval tegen de onbeschermde koning van Ruud! (zie fragment onderaan)

Gerrit kwam goed uit de opening, maar hij moet ergens een tactisch grapje overzien hebben. Shau-Ming kon een pionnetje op h3 verschalken en leek daarmee in het voordeel te komen. Gerrit herpakte zich echter op bewonderenswaardige wijze en wist van de nood (een ontbrekende h-pion) een deugd (een open lijn voor een beslissende aanval) te maken. Uitstekend spel van Coen en Gerrit! Hiermee kwam de tussenstand op 2 – 3.

Cees van Oosterom speelde aan bord 1 tegen André Leffers. Cees leek zeer goed spel te krijgen tegen een achtergebleven pion op d6, maar op een of andere manier wist André zo veel tegenspel te krijgen dat Cees niet verder kwam dan remise.

Lennart Heijnen aan bord 8 bracht voor ons de beslissing. Tegen Martin Schouten speelde hij een spannende partij met veel tactische verwikkelingen (zie ook kwisvraag onderaan!). Aanval en tegenaanval wisselden elkaar steeds af. Uiteindelijk was het Lennart die in het eindspel aan het langste eind trok. Hiermee kwam de stand op 2½ - 4½.

Aan bord 3 speelde ik met wit tegen Paul Wassink. Ik had de hele partij een prettige stelling. Net wat actievere stukken, net wat betere pionnenstructuur. Vermoedelijk heb ik eerder betere voortzettingen gemist, maar over de onderstaande stelling na 31 zetten had ik ook geen reden tot klagen:

Mede onder druk van de klok koos ik hier voor de afwikkeling 32. Pxd5 Lxd5.

In de vooruitberekening had ik 33. Te7 gepland, maar ik dacht nu te zien dat zwart met 33. … Le6 de pion op e5 kan verdedigen. Wit speelt dan echter 34. Tb7 en na 34. … Lc4 35. b3 heeft wit winnend voordeel. In verwarring gebracht, speelde ik 33. Ke3 waarna ik uiteindelijk de pion op e5 won, maar in de tussentijd kon zwart de b-pionnen ruilen en zijn toren actief op b2 posteren. Gezien de stand (zowel de wedstrijd als mijn klok) besloot ik het remisevoorstel van mijn tegenstander maar te accepteren. Achteraf blijkt dat ik in de diagramstelling eenvoudig 32. Pd3 had kunnen spelen. Zwart kan de pion op e5 niet dekken zonder de pion op f7 op te geven en na 32. … e4 33. Pe5 Kg8 34. Pxf7! heeft wit winnend voordeel. Ook was in de diagramstelling 32. Txa8 een goede mogelijkheid. Ik vreesde dat zwart na 32. .... Txa8 33. Pxd5 Ta2 actief tegenspel zou krijgen, maar na 34. Pb4 Txb2 is de toren ingesloten! Ook 32. ... Pxb4 33. Txf8 Pxc2 is niets voor zwart.

Jammer van de gemiste kans, maar dat is nu eenmaal "all in the game".

Eindstand 3 – 5!

Het Vijfde gaat hiermee fier aan kop in klasse 2B. We krijgen dit seizoen echter zware tegenstand van teams als 3-Torens 1, Fianchetto 2, Shah Mata 2 en SO Rotterdam 3. Als we tegen de eerstvolgende tegenstander Fianchetto 2 weten stand te houden, ga ik pas – heel voorzichtig – enige aspiraties koesteren op een hoge notering in onze klasse.

Menno Brandenburg.

Wit: Ruud Neumeijer
Zwart: Coen van Baren

(klik voor grotere versie)
Kwisvraag: Lennart heeft hier zojuist e5-e4?! gespeeld, waarna het helemaal los ging met Dxf6, Dxg3, Dxd8+, Txd8, hxg3, exd3 en uiteindelijk won Lennart dus wel, maar i.p.v. e5-e4 was er een direct winnende zet, zie je welke?
Stuurman aan wal Piet Verheij zag het ter plekke direct.

CE5 op eerste werkdag van 2010.

Het ratingverschil tussen Barendrecht 2 en Charlois Europoort 5 bleek een goede voorspeller van de uitslag:
Barendrecht 2 (1339) - Charlois Europoort 5 (1773) ½ - 7½

Dit doet vermoeden dat het een makkelijk avondje was, en dat was het grotendeels ook. Barendrecht moet vechten voor lijfsbehoud, maar zal de punten moeten pakken tegen de directe concurrenten als Spijkenisse 4 en HZP Schiedam 3. Ons Vijfde zou eigenlijk tegen het Eerste van Barendrecht moeten spelen, maar ja, dan had er vorig jaar al voor promtie gezorgd moeten zijn.
Met de hoeveelheid jeugd die bij Barendrecht in 't Trefpunt rondloopt, hoeft deze club zich geen zorgen te maken over de toekomst. De nieuwe "Roobollen en De Wijzen" lijken er al aan te komen.

Net als CE heeft Barendrecht een mooie, informatieve, en breedgeorienteerde website. Speel de Kerstpartij van Timofeev maar eens na!

Helaas voor Barendrecht 2 kon Timofeev geen acte de presence aan bord 1 geven. Voordat iedereen goed zat had Marcel den Bleker al een stuk gewonnen van Josse van Boekhuysen.
De anderen hadden net de wedstrijdgegevens op het notatievelletje ingevuld en waren op weg naar de koffie.
Peter de Joode ging eens goed zitten voor een lekkere scherpe pot. Op voorhand was hij al offergezind. Tot zijn verbazing gaf tegenstander Lies Verhoef snel een stuk cadeau. En een actieve stelling, en materiaalvoordeel..., tja, dat speelt wel heel makkelijk.
Ook Henk Kootkar deed mee in het stukkenbal. Een vol bord, met wat valletjes. Henk zet zijn stukken neer voor een rustig offensief en grijpt op voorhand een stuk mee. Dat speelt wel heel makkelijk.
Drie potten hielden elkaar materieel in evenwicht: Marcel Dirks won met wit ruimte op de koningsvleugel en op de damevleugel. De voorzichtige opzet van nestor Jan van Vlijmen hield de boel nog net bij elkaar. Menno Brandenburg, ooit inwoner van Barendrecht, zocht met zwart positionele aanknopingspunten op de damevleugel. Die kreeg hij ook, maar witspeler Tom Godthelp bleef actief zoeken naar tegenspel. Volgens Peter de Joode is de achternaam van Tom verkeerd gespeld... Vader Kamman liet zich geen zand in de ogen strooien door Peter Overduin. In de voorbereiding met zoon Ab had hij avonden getraind op een agressieve aanpak. Dit leek de juiste strategie tegen Peter. Ab zelf kon geen tijd vinden om ons te supporteren..., daar is het laatste woord nog niet over gesproken! Want wat kan er nou belangrijker zijn dan een schaakwedstrijd? De barman van de thuisclub fluisterde: "Een vrouw misschien?"
Aan bord 3 leek een mooi theoretisch duel te beginnen tussen Corusganger Herman van Malde en de jonge Karim Dib. Zwart werd gretig en sloeg met zijn Dame in op b2...
Inslaan op b2? Doe het nooit, ook wanneer het goed is! Herman profiteerde maximaal met een paarduitval via b5. De hele zwarte damevleugel lag vrijsnel in puin, en de stukken konden in de doos. Herman heeft zijn vorm voor Corus!
De twee teamleiders speelden tegen elkaar aan bord 4. Wat een prutspartij kunnen mensen spelen! Als zwartspeler op zet zeven al helemaal de kluts kwijt zijn. Op zet dertien vrijwillig voor een dramastelling kiezen. Op zet zestien tegen beter weten in doorspelen. In het middenspel vier zetten lang met de dame schuiven, om vervolgens op zet zevenentwintig door een blunder van wit wat hoop te krijgen op meer dan een nul.
Sommige teamleden hadden moeite hun lach in te houden. Omstanders hadden nagevraagd of John werkelijk naar Corus zou gaan?

Enfin, ga er maar even voor zitten, en val niet van verbazing van uw stoel:

Roel de Hoop - John van de Laar
Barendrecht 04.01.2010 RSB 3b
1.e4 e5 2.Pf3 Pc6 3.Lb5 a6 4.La4 Pf6 5.0–0 Pxe4 6.Te1 b5?
(Toen ik nog normaal schaakte deed ik meestal 6...Pc5)
7.Txe4 bxa4?
Op alle fronten een drama: kapotte damevleugel, onveilige koning en dreigend verlies van materiaal. Met 7...f5 kan ik misschien nog wat redden, maar blij ben ik dan nog steeds niet.
8.Pxe5 Pxe5 9.Txe5+ Le7 10.c3
Wel grappig dat zo'n dramaopening nog terug te vinden is. Verao en Garcia Carbo gingen verder met 10.a3 en zwart won zelfs uiteindelijk. Pedro (2259)-Benko (2116)/Buenos Aires 2002 werd na zestig zetten wel 1-0. Opmerkelijk dat ook 2100+ spelers met dit soort zetten op de proppen komen.
10...d6
Ik wil m'n randpion nog even behouden.
11.Te3
[11.Dxa4+? Gaat niet. 11...Ld7 12.Txe7+ Dxe7–+]
11...Ld7 12.De2 Le6 13.d4 Lg5?
Laat ik het wat ingewikkeld maken, waarom het voor de handliggende 13...d5 spelen?
14.Txe6+ fxe6 15.Dh5+ g6 16.Dxg5
Zo ingewikkeld is het allemaal niet!
16...0–0 17.Pa3 Dd7
Gelukkig voor zwart blijven de dames op het bord, misschien toch nog wat rommelkansen.
18.Tb1 Tf5 19.Dg4 Taf8 20.Le3 Dc6 21.Tc1 Db7 22.Tc2 Dd5 23.c4 Db7 24.De2 c6
25.c5 d5 26.f3
Begrijpelijk dat wit wat ruimte wil maken voor zijn stukken, maar het lijkt zijn koningsstelling wat te verzwakken.
26...e5 27.g4??
Uiteraard geheel onnodig.
27...Txf3 28.dxe5? Dd7?
[28...Db4! is veel dwingender richting g4.]
29.h3?
[29.Kh1 Dxg4 30.Lg1]
29...Txh3?
[29...Tg3+ is uit. 30.Kh1 Tff3 31.Lg1 Txh3+ 32.Lh2 Dxg4 33.Tc3 Txh2+ 34.Kxh2 Th3+ 35.Txh3 Dxe2+ 36.Kg1–+]
30.Kg2 Th4 31.Kg3 Th1
[31...De7 En wit kan direct opgeven. 32.Lf2 h5–+]
32.Tc1 Txc1 33.Lxc1 De7 34.Lh6 Te8 35.Lf4 Dxc5 36.Dxa6? Dg1+ 37.Kh4 Df2+
Fritz geeft 37...Tf8 38.Dxa4 Dh1+ 39.Kg3 g5–+, maar in de partij was ik bang voor Dxc6 met mogelijk veel schaakjes en erger.
38.Lg3 g5+
[38...Df3 Geeft wit geen enkele kans. 39.Kh3 Dh1+ 40.Lh2–+]
39.Kh3 Df3??
[39...Dg1 Levert nog groter voordeel op. 40.Pc2 Dh1+ 41.Lh2 Df3+ 42.Lg3 Txe5 43.Dc8+ Kf7 44.Dd7+ Te7 45.Df5+ Dxf5 46.gxf5 Te4–+]
40.Pc4??
Wit maakt de laatste definitieve fout.
[40.Kh2 was volgens Marcel Dirks remise geworden. Praktisch gezien denk ik niet, maar hij heeft zo te zien gelijk.]
40...Dh1+ 41.Lh2 Df1+ 42.Kg3 Dxc4
Het had nog beter gekund met de matdreiging via 42...Tf8.
43.Dxc4 dxc4 44.Kf3 Td8 45.Ke4 Kf7 46.Lg3 en na wat ongenoteerde zetten werd het toch nog 0–1

Ondertussen kreeg Peter Overduin remise aangeboden van Vader Kamman, maar hij moest uiteraard doorspelen. Toch zat er na wat wederzijdse torenzetten niets anders op.
De laatste partij van de avond bleef lang spannend. de scherpe blik van Dirks zag problemen voor Menno, maar uiteindelijk "zwijnde" Menno met zijn technische winst in het eindspel.

De bordpunten zijn gescoord, begin februari wacht ons Moerkapelle!

Kijk nog eens op de mooie website van Barendrecht!

Is, na “The Towers of Strength” de rest een kwestie van techniek?

Nu de uitslagen van de eerste ronde bekend zijn, lijkt het ratingverschil doorslaggevend te zijn voor het verdere verloop van de competitie.Toch leek dat vrijdagavond vlak voor tienen nog helemaal niet het geval. De 3-Torens gingen pas later op de avond om.
Met moeite maakte Marcel matig spel uit het eerste uur goed. Hij gaf eerst een pion weg, daarna offerde hij een tweede.
Cees kan krachtig calculeren, maar met zijn afwachtende opzet kwam hij snel in de verdrukking. Herman hoopte heimelijk het heroïsche handelen van zijn opponent te trotseren, maar hij straalde weinig vertrouwen uit. De witte aanval verliep voorspoedig.
Zonder zekere zuinigheid zocht John naar aanval, maar al snel kwam hij minder te staan. Een pion achter zonder aanval en zonder werkelijke compensatie.
Zo bij elkaar vier topborden waar het er niet heel rooskleurig uit zag.
Een non-playing secondantteamleider (zo kan het ook) had een optimistische en vooruitziende blik met: “De onderste vier borden staan heel goed, en op de eerste vier borden pakken jullie uiteindelijk wel wat punten.” Gijsbert kreeg gelukkig gelijk.
Peter Overduin was al voor negenen klaar. Het leek ingewikkeld te worden met aan beide zijden een meerslagsituatie. Wit had het voordeel van het mogen beginnen met slaan, maar eindigde met het nadeel van een stuk minder. Zo ingewikkeld was het dus helemaal niet.
Bij Prins Bernhard waren ondertussen ook al de medailles opgespeld. Actief, stukken op de goede plek, en het punt werd binnengevlogen.
Op het zevende bord de 1700-speler die alles van openingen weet. Van CVO-19 naar CVO-23 bleek voor Marcel Dirks een fluitje van een cent.
Ondertussen had Henk Kootkar met wit een comfortabele stelling die vrijwel zeker tot winst zou leiden. “De rest is techniek”, moet zijn tegenstander gedacht hebben.
Aan bord twee werd Cees door de mangel gehaald. Hij verloor na een koningsaanval met een mooie combinatie op een gepende pion.
De voorsprong werd uitgebouwd door Henk, dus resultaattechnisch was er weinig meer aan de hand.
Herman kreeg een grote kans op voordeel: gebruik makend van een absolute penning kon hij met een dameslagzet een bres slaan in de stelling van de 3-Torens. Tot twee keer toe zag hij dit over het hoofd, waarna het steeds moeilijker werd een goed resultaat te behalen. Na vele toren- en dameschaakjes verloor Herman de grip op de witte koning. Materiële achterstand werd een verliespunt.
Op het moment dat Max Huijsdens een technisch gewonnen stelling bereikte, kwam wit met een pionvorkje op paard en dame. De rest was techniek.
Marcel kwam actief met zijn Twee-torens op de zevende rij. Jan Breugem bood nog remise aan, maar de rest was louter techniek.

Als team hebben we nu, na het slechten van “The Towers of Strength”, een missie gekregen die haalbaar moet zijn. Hieronder de gemiddelde ratings van alle teams uit 3B:
Spijkenisse 4 (1402)
Barendrecht 2 (1448)
Nieuwerkerk a/d IJssel 3 (1529)
3-Torens 2 (1564)
Hendrik Ido Ambacht 2 (1570)
HZP-Schiedam 3 (1580)
Moerkapelle 2 (1658)
Charlois Europoort 5 (1770)

Op papier hebben we de beste papieren. Het ratingverschil is vrij groot. Met vormbehoud komen we een heel eind. Tegen Barendrecht spelen we tegen de alom gevreesde Ab Kamman, dus dat wordt een avondje met z’n allen in de voorbereiding. De jeugd van Moerkapelle en Nieuwerkerk aan den IJssel is natuurlijk sterker dan de gemiddelde ratings doet vermoeden. HZP Schiedam heeft het psychologisch vaak moeilijk tegen Charlois Europoort. Vorig jaar won Charlois Europoort 4 met moeite van Hendrik Ido Ambacht 1, dus laten we dit jaar voor hetzelfde resultaat gaan. De wedstrijd tegen Spijkenisse 4 zien we vol vertrouwen tegemoet. Eerst oefenen in de massakamp, en daarna voor het echie!

http://www.youtube.com/watch?v=vLXCFDAoOD8

Nu nog een goed strijdnummer voor in de auto verzinnen!

Het vijfde verliest nipt

We speelden maandagavond uit tegen Krimpen aan den IJssel 4, met drie invallers, en we hebben een spannend spelverloop gezien.
In volgorde van het eindigen van de partijen ga ik met u de borden langs.
Al om tien over half tien haalde Rinus van de Wetering (7) een knappe remise, en dat na een achterstand van twee pionnen. Vervolgens kwamen de winstpartijen, te beginnen met Tommy Johansson (2) die inviel voor Cees van de Kleij. Wat een fraai spel liet Tommy zien, daarmee aantonend dat zijn -voor ons team- hoge rating niet onterecht is. Met een half oog op zijn partij zat ik stil te genieten van zijn listen en lagen. Om iets over tienen was het gebeurd met zijn tegenstander, J. Willems. Even later kwam Henk van der Velden (8) zijn winst melden. Netjes, en een voorsprong van 2,5 - 0,5. Tegen half elf kwam het volgende halve punt van Michiel Gerritse (6). Er had bij hem meer ingezeten, maar hij verspeelde een toren. Kunt u nagaan hoe goed hij daarvoor stond. Geen reden tot klagen dat hij de remise nog binnenhaalde.
Tja, en toen volgden enkele nullen. Robert Lecomte, invaller op bord 5 voor Piet van Dijk, had de afgelopen weken teveel geschaakt, en kon zich niet meer goed concentreren. Een nul was het gevolg. Zoon Robin Lecomte, invaller op bord 1 voor Menno Brandenburg, speelde de sterren van de hemel, en kwam verschrikkelijk goed uit de opening. In het vervolg van de partij wist hij zijn grote voordeel niet uit te buiten, neen, het verkeerde zelfs in een nadeel. En dan blijf je nog wel een poos spartelen, maar het helpt niet meer. Iets voor elven legde hij zijn koning om. Stand inmiddels 3 - 3.
Twee partijen nog gaande, die van Adri Jumelet (4) en van Gerrit Boer (3), uw verslaggever. Adri kwam een pion achter, daarna nog meer pionnen, en toch leek het er even op dat hij een remise binnen zou slepen. Dat lukte net niet. Stand 4 - 3 voor Krimpen. Zoals gebruikelijk speelde ik een langdurige partij, met wisselende dreigingen van beide kanten. Uiteindelijk een eindspel met veel pionnen en elk een dame. Als ik op avontuur zou gaan, ten koste van enkele pionnen die dan opgesnoept zouden worden, was de kans levensgroot om te verliezen. Mijn tegenstander, Henk Verver, kon ook niets forceren en hield me op eeuwig schaak.
Eindstand 4,5 - 3,5, winst voor Krimpen aan den IJssel 4.

Natuurlijk is het vervelend dat we het zo goed begonnen seizoen af sluiten met enkele verliesmatches. Maar we deden ons best, en we beleven stuk voor stuk veel genoegen aan de externe competitie. En uiteindelijk vind ik dat zelf nog belangrijker dan winnen!

Ook team 5 houdt het op 4-4

De prijs die bij een nederlaag ook op ons team stond, is in Oude Tonge (tegen Oostflakkee 2)ook niet gevallen. Geheel in de lijn van het vierde en het tweede team speelden we gelijk. Het grote verschil met deze teams is wel dat wij niet bovenaan stonden en ook niet bovenaan staan.
Even snel de borden langs.
Robin Lecomte speelde als invaller voor Michiel Gerritse op bord 6, maar kon een heftige koningsaanval niet de baas. Toch hartelijk bedankt voor de bereidheid ons team te completeren, Robin. Vervolgens trok Adri Jumelet (4) de stand gelijk door regelmatig te winnen. Henk van der Velden kwam een stuk achter op bord 8, en kon zijn remiseserie niet voortzetten, verlies. Druk bezig met mijn eigen partij heb ik de volgorde van de andere uitslagen niet helemaal gevolgd, maar terloops hoorde ik dat we met 3-1 achter kwamen te staan, en dat was te wijten aan het verlies van Tommy Johansson aan bord 2. Naar eigen zeggen werd hij langzaam maar zeker aan de kant gezet en heeft nooit echt goed tegenspel kunnen bieden. Maar daarna kwamen we terug. Met winst van Eduard Smit (5) die constateerde dat zijn tegenstander zijn 35e zet niet binnen de tijd gedaan had. En met winst van Menno Brandenburg aan bord 1 die zijn tegenstander van zijn dame afhielp, met diens medewerking overigens. Drie tegen drie, en nog twee borden te gaan. Rinus van de Wetering (7) stond al snel goed, maar zijn tegenstander bleef hardnekkig tegenstand bieden, die met de tijd steeds overbodiger werd. Rinus stond voortreffelijk en bouwde dat steeds verder uit, met aanzienlijke materiaalwinst. Dat werd winst, en een stand van 3-4. Nog 1 spel was gaande, dat van ondergetekende aan bord 3. Een aardige partij tegen een goede tegenstander. Ik zag me in het middenspel genoodzaakt een pion te offeren om een aanval te keren. Dat lukte. En ik dacht zelfs de partij naar mijn hand te kunnen zetten. De eerste 35 zetten haalden we beiden met minder dan een minuut op de klok. En zoals de einduitslag al aangaf, ik heb het daarna niet gehaald. Een combinatie van tijdnood en minder handig spel smoorde mijn goede voornemen om in elk geval niet te verliezen. Jammer, een uitslag van 3,5 - 4,5 was een stuk fraaier geweest.
Zoals de goede waarnemer heeft kunnen zien, speelden we met drie invallers, en dat was misschien toch iets te veel van het goede. Maar we geven de moed niet op en blijven spelen voor een promotieplaats!
Overigens moet de uitslag van 4-4 voor Ronald Sparreboom bevredigend geweest zijn: beide clubs waarvan hij lid is leden geen nederlaag.