Gisterenavond werd in de promotieklasse de topper van het seizoen gespeeld: Charlois Europoort 3 tegen Krimpen a/d IJssel 1. Vooraf bereikten mij al diverse duidelijke of minder duidelijke signalen dat Krimpen meteen zou tekenen voor de 4-4. Vorig jaar werd Krimpen door ons tweede vakkundig opgerold, groot moet de verbijstering zijn geweest dat ons gepromoveerde derde team voor een groot gedeelte uit dezelfde gezichten bestond als het tweede van vorig jaar. "Komen we dan nooit van die jongens af?"
Het werd uiteindelijk een min-of-meer terechte 4-4. Na een spannende en sportieve wedstrijd was dit een uitslag waar beide teams mee kunnen leven. Wij blijven behoorlijk stevig op de eerste plaats staan, maar hebben wel een zwaarder programma voor de boeg dan Krimpen. Daarentegen hebben wij wel al 1 wedstrijd meer gespeeld. De strijd om de eerste plaats zal spannend blijven tot het laatste moment. Duidelijk is dat beide teams graag willen promoveren, waar het voor Krimpen eigenlijk een must is en voor ons een bonus. Omdat de tweede plek ook recht geeft op promotie staan we er absoluut prima voor!
Dan de wedstrijd zelf. Op de dag van de wedstrijd moesten we 2 tegenvallers incasseren: Gertjan Pellikaan was niet fit en wilde liever niet spelen. Gerard Kool was ook niet fit, maar door hem op het laatste moment wat lager te plaatsen en te voorzien van een koppie thee kon hij toch aantreden. Dit betekende dat de reservebank enigszins verheugd reageerde: Sophia Thoma vond het terecht jammer dat ze in eerste instantie niet mee kon doen, en kreeg nu zomaar een plek op bord 1 toegewezen! Toen de opstelling voorgelezen werd, was de verrassing van de gezichten van de Krimpenaren af te lezen: Sophia Thoma op bord 1, een stunt van Charlois? Niet dus!
En dan te bedenken dat Kemner ook niet fit was, maar gelukkig heeft hij dat niet gemeld bij mij. Anders had de cardioloog echt overuren kunnen maken in huize Kamerman. Kemner speelde wellicht door gezondsheidsklachten daarom een snelle remise op bord 8 tegen Van Nieuwenhuizen. Daarna volgde een remise van de andere ZZM-er (ziek, zwak, misselijk, red.) Gerard Kool op bord 5 tegen Rob van Keulen. Ik dacht dat het in het middenspel helemaal mis ging, maar Gerard moet zich ergens formidabel verdedigd hebben, of Rob heeft een aantal opgelegde kansen gemist. Hans Uitenbroek speelde eveneens remise, op bord 6 tegen Gosse Romkes. Hans leek erg prettig uit de opening te komen, maar mocht in zijn handen knijpen met een remise-aanbod van zijn tegenstander die net op het punt stond een voordelig eindspel in te gaan. Daarna speelde Jesus Canedo op bord drie een zeer verdienstelijke remise tegen de sterkste der Glissenaartjes, zijn de de P. Glissenaar. Een partij waar het evenwicht niet echt in verbroken werd. Daarna volgde een spannende ontknoping op bord 1,2 en 4. Op 4 speelde Ton Dulk de partij van zijn leven tegen Harold van Dijk. In het middenspel wist Ton een kwaliteit te winnen, en moet hij ongetwijfeld enige tijd duidelijk gewonnen hebben gestaan. Helaas had Ton simpelweg te weinig tijd om het punt naar zich toe te trekken, en moest wegens gebrek aan tijd kapituleren. Jammer, wellicht was een tactisch remise-aanbod op enig moment verstandig geweest, alhoewel in die fase het nog allerminst duidelijk was of dat zou leiden tot matchpunt(en). Zelf speelde ik op bord 2 tegen de minste der Glissenaartjes, zijn de de M. Glissenaar. Na ongeveer 3 uur zonder iets geruild te hebben, besloot mijn tegenstander dat het welletjes was. In een mum van tijd was het halve bord verdwenen, en het leek erop alsof ik het beste uit die massa-ruil was gekomen. Achteraf bleek dat mijn tegenstander ergens een grote kans heeft laten liggen. Daarna kon ik nog een winstpoging ondernemen, maar aan eeuwig schaak viel helaas niet te ontkomen. Kort daarna bood de tegenstander van Sophia, de sterke Dick Brus, plotseling remise aan, een fantastich resultaat voor Sophia! Verrassend was het wel, want Sophia stond heel lang erg moeilijk in een slechter toreneindspel. Toch bleef ze zo lang knokken dat haar tegenstander er moedeloos van werd en uiteindelijk moegestreden remise aanbood. Sophia topscorer van het team met 4 uit 5!
Al met al een terechte 4-4, wellicht had Krimpen recht op iets meer. Helaas hebben we niets in de reglementen kunnen ontdekken waarop we ze kunnen pakken :)
Gijsbert Kamerman
Meer foto's van Marcel Dirks van deze match HIER.
