Nipte nederlaag voor CE5

Het Vijfde heeft het helaas net niet gered tegen het sterke tweede team van Fianchetto. Het ratingverschil tussen beide teams (1751 tegen 1721) kwam tot uiting in de eindslag: 4½ - 3½.

Piet Verheij (bord 3) was dit keer als eerste klaar. Piet moet gedacht hebben: wat Adri Jumelet kan, kan ik ook, want zijn zetten kwamen in sneltreintempo op het bord. Piets tegenstander, Ben Riksen, liet zich ook niet onbetuigd en er ontstond al snel een eindspel waarin Piets dame het moest opnemen tegen twee torens. Volgens supporter Peter Kemner moet Piet ergens even verloren gestaan hebben, maar het spelverloop scheen nauwelijks te volgen te zijn, zo snel ging het allemaal. Ruim voor half tien forceerde Piet remise met eeuwig schaak.

Coen van Baren (bord 6) kwam goed uit de opening, maar beging plotsklap een onzorgvuldigheid door zijn dame midden op het bord te laten insluiten. De dame kon gered worden, maar de prijs (twee stukken) was hoog. Te hoog, en Coen moest al snel opgeven.

Ook Jan Hendrik Leopold (bord 8) moest het hoofd buigen. Hij leek een solide stelling te hebben na de opening, maar opeens bleek hij een stuk achter gekomen te zijn. De twee verbonden vrijpionnen die Jan Hendrik ervoor terug had gekregen, konden zijn tegenstander niet verontrusten.

Zo stonden we al vrij vroeg in de avond met ½ - 2½ achter. En de vijf resterende partijen boden op dat moment weinig hoop op een voor ons gunstige uitslag.

Gerrit Boer (bord 7) zette zijn partij, zoals we van hem gewend zijn, volgens de regelen der kunst op. Stukken op goede velden, koning in veiligheid, torens gecentraliseerd. Hij leek op een voordeeltje te kunnen bogen, maar beleefde toch enkele bange momenten na een onnauwkeurigheid. Uiteindelijk viel de schade mee, maar meer dan remise zat er voor Gerrit niet in.

Eduard Smits (bord 2) en Menno Brandenburg (bord 5) trokken de stand gelijk. Eduard stond aanvankelijk iets gedrongen, maar kreeg uiteindelijk het initiatief op zowel de konings- als damevleugel. Objectief gezien was het evenwicht nog niet verbroken, maar Eduard wist zijn tegenstander voor voldoende praktische problemen te stellen en trok de partij naar zich toe.

Menno stond steeds ietsje beter, maar niets om over naar huis te schrijven. Een paar onzorgvuldigheden van zijn tegenstander leverden hem echter een makkelijk gewonnen lopereindspel op. 3 – 3.

Invaller Maurice van der Stokker (bord 4), die tot veler ontsteltenis zijn laatste bondswedstrijd zou spelen, bracht een interessant kwaliteitsoffer. Hij kreeg er veel spel voor, maar de vraag was of hij meer dan alleen voldoende compensatie had voor het geofferde materiaal. Het zag er op dat moment nog niet direct naar uit dat Eduard en Menno zouden winnen en Maurice besloot de zaak te forceren, in het belang van het team. Daarbij ging hij helaas te ver en zijn tegenstander wist af te wikkelen naar een eindspel, waarin het materieel voordeel vakkundig werd verzilverd.  Toch een heel mooie partij van Maurice. We zullen hem missen. 4 – 3.

Cees van Oosterom (bord 1) moest de hele avond keepen. Een wat mindere stelling, en op een gegeven moment zelfs een pionnetje achter. Cees wist goed stand te houden, maar de partij winnen om 4 – 4 te maken was volstrekt illusoir. Toch een knappe remise.

Al met al geen slechte prestatie van het Vijfde tegen het sterke Fianchetto 2. De volgende wedstrijd tegen De Willige Dame 2 wordt van belang voor de vraag of we ons in de middenmoot kunnen handhaven.

Charlois Europoort 2 - ASV 2

Op zaterdag, om kwart over twaalf, kwam een onheilspellend telefoontje binnen. Lendert zat vast op een eiland… Hij had wel voldoende vocht en voedsel tot zijn beschikking, maar het eiland zelf kwam ie niet af. Alles wegen waren afgesloten en zwemmen was niet goed mogelijk wegens gevaarlijke stromingen. De reden voor het afsluiten van de wegen was simpel: men was – vanwege werkzaamheden bij de ene helft van de ‘afvoerwegen’– bang voor opstoppingen bij de andere ‘afvoerwegen’ die nog wel beschikbaar zouden zijn. Beter geen mogelijkheden dan halve mogelijkheden werd geredeneerd en dus werd besloten alles af te sluiten. Lendert probeerde nog ergens sneaky langs te glippen, maar een grote man in een oranje overal maakte een einde aan deze illusie. Lendert zat vast op een eiland.

Gelukkig kon Lendert wel met de (1) traumahelikopter, (2) onderzeeër of (3) ambulance het vasteland bereiken, dus – zoals het een echte teamcaptain betaamt –was hij op tijd voor zijn partij. De rest van het team – op uitzondering van John, waar we inmiddels eigenlijk al wel aan wennen – was ook op tijd in de groene hel aanwezig. De groene hel was voor de gelegenheid in tweeën gesplitst, om er expliciet voor te zorgen dat – vanwege de zo ontstane kleinere ruimtes – niemand aan de hitte kon ontsnappen. Alles zat eigenlijk mee. Nu het schaken zelf nog.

Ik zat op zes. In vorige verslagen klaagde ik dat ik zo weinig tijd had om rond te kijken. Daarom besloot ik deze keer op zet negen twee zetten door elkaar te halen en zo twee pionnen weg te geven zonder enige compensatie. De stelling was gelijk volslagen kansloos. 0-1 achter. Een slecht begin is het halve werk. Voordeel was wel dat ik alle partijen uitvoerig kon bekijken. Lendert op vijf stond met zwart gedrukt, maar had wel met zijn dame op a3 een pion gegraaid. Pion voor dus, alleen een eventuele winst zou nog lang gaan duren schatte ik in. Arjen, naast mij op zeven, had een pion geofferd en had genoeg activiteit. John op acht stond erg goed. Hij had een mooi ruimte overwicht en ook op tijd stond hij prima. De ‘staart’ (bord 8,7,6,5) zou zwiepend worden schatte ik in (met mijzelf als uitzondering dan).

Bord 1, dat door Hans werd bemand, leek sterk op mijn stelling. Wit stond een geofferde pion achter. Een cruciaal verschil was echter dat wit wel enigszins compensatie had… Hans had een loper op c8 staan die daar voorlopig niet weg kwam doordat zijn andere loper op d6 stond en een pion op d7. Tja. Op twee stond Matthieu voor de zoveelste keer dit (en vorig) seizoen goed. Hoe hij het telkens weer doet weet ik niet, maar ik was wederom onder de indruk. Marcel, op vier, had een complexe stelling en ik zag hoe het allemaal net niet werkte voor hem. Marcel moest daarom alle zeilen bij gaan zetten. Houden we Kees over. Kees stond erg gedrukt en had bovendien een grote tijdsachterstand. 
Het zag er dus allemaal moeilijk uit, maar we waren niet kansloos schatte ik in. Alleen erg zuur dat we door mijn stommiteit gewoon al 0-1 achterstonden…

Hans maakte remise. Zijn tegenstander leek zeer opgelucht en in de analyse bleek Hans af en toe kansjes te hebben gehad. Kees verloor. Hij had in tijdnood een cruciale penning gemist en verloor een toren. Het was sowieso wel een moeilijk verhaal bleek in de analyse. Toen kort daarna Arjen ook verloor was het eigenlijk gebeurd. Arjen weerstond de verleiding om de dame van de tegenstander te slaan (“dat doe je toch niet, dames slaan?”) en daarna werd zijn stelling eigenlijk steeds slechter. Een soort inzakkend kaartenhuis idee. Dames slaan mag in het schaken Arjen, als ze maar irritant genoeg zijn.
0,5 – 3,5 dus. Marcel zou maximaal remise spelen zag ik. Hij had een pion minder in een ongelijk loper + toren eindspel. Waar ik dat de vorige ronde keurig wist te verliezen (met niet eens een pion achterstand!) wist Marcel knap remise te maken. Lendert won zijn pot inmiddels. Zijn tegenstander stond een stuk achter en stak zijn hand uit. Lendert checkte even of hij inderdaad opgaf en incasseerde daarna het punt.

John stond inmiddels straal verloren. Hoe dat precies heeft kunnen gebeuren weet ik niet, want hij had een ongelofelijk mooie stelling eerst. Matthieu won weer eens. Hopelijk blijft hij nog wel even trouw aan dit team, want er gaan geruchten over internationale transfers van mensen die een hoop potentie zien in dit talent. 
John speelde nog lang door, maar het mocht niet meer baten. 3-5 verloren dus. Onze kampioensambities zijn voor dit seizoen ten einde. Eigenlijk is dit seizoen dus meer een trainingskamp voor volgend seizoen, waar we natuurlijk wel kampioen gaan worden, dat kan bijna niet anders. Althans, dat besloten wij onder het eten dat getekend werd door mooie verhalen uit de 1965 generatie. Ons team, zo blijkt, heeft een groot aantal 1965-ers. Dienstplicht, S5 en dergelijke zaken waar een 25-jarige snotneus als ik bar weinig van af weet werden uitvoerig besproken onder het genot van jaren 80 muziek. Ook Johan Cruijf passeerde tenslotte de revue: “Als het niet op het bord komt, hoef je het ook niet te berekenen”. 

Het was laat toen we ons vanuit het winderige Rotterdam naar huis begaven. Stiekem dacht ik nog na over het kampioenschap, als we vanaf nu echt alles zouden winnen. Theoretisch kan het nog. “Ach ja” dacht ik toen Lendert met zijn langzaam opstijgende traumahelikopter boven de Maas uit het zicht verdween, “we hoeven er niet eens over na te denken: als het niet op het bord komt, hoef je het ook niet te berekenen.”. 

Jelle Wiering

In Memoriam Maurice van der Stokker

Soms neemt het leven een bizarre wending. Gaat het de gehele andere kant uit als je zou willen. Daar moet je maar mee zien om te gaan. En helaas lukt dat niet altijd.

Zo had ik zo graag morgenavond Maurice van der Stokker opgehaald om samen met hem de strijd aan te gaan tegen Fianchetto. De vereniging waar hij vorige week nog tegen speelde voor het vijfde team. Alleen morgen zal hij niet achter het eerste bord plaatsnemen.

Afgelopen zondag 1 november 2015 heeft hij gedoold in plannen en ideeën en daarbij is hij de weg kwijt geraakt. Toen ik hem zondagavond sprak zei hij dat hij wat grieperig was en zich niet zo best voelde. Hij ging ervan uit dat hij woensdag wel weer opgeknapt zou zijn. Ik zou hem dan bellen om af te spreken hoe laat ik hem zou ophalen.

Hij had alleen geen lichamelijke griep, maar een mentale. En in het doolhof der oplossingen is hij het verkeerde pad ingelopen. Hij is gaan slapen zonder nog wakker te worden.

Maurice was nog maar net een maand lid van de vereniging. Het schaken was een houvast voor hem. Een afleiding voor alle zware lasten die het leven met zich meebrengt. Maar het is alleen een afleiding als al het andere zich niet opdringt. En soms lukt het iemand niet om alleen die druk te weerstaan.

We verliezen in Maurice niet alleen de beste speler van ons zesde team, maar nog veel meer de kans om een mooi persoon echt te leren kennen.

Maurice van der Stokker is 45 jaar geworden. Komende dinsdag 10 november 2015 zal hij gecremeerd worden. De herdenkingsdienst begint om 15.00 uur in Crematorium Rotterdam Zuid aan de Maeterlinckweg 101 te (3084 KD)  Rotterdam.

Wij wensen zijn moeder, zijn zus en overige familieleden heel veel sterkte bij dit plotselinge verlies.

Keurig vervolg CE 3

Na de overwinning in de eerste ronde heeft CE 3 de competitie keurig voortgezet middels een 4-4 gelijkspel tegen één van de sterkste teams in de klasse: HWP Sas van Gent 3 (als bekend een club bevolkt met hele volksstammen sterke Vlamingen, voornamelijk Gentenaren). Wederom traden wij aan met 2 invallers en wederom waren dit mensen tegen wie de tegenstanders geenszins mogen verwachten een eenvoudig punt te scoren.

Het duurde even voordat er significante tekening kwam aan de borden, maar na krap 2 uur spelen kwam Tjerk vertellen dat hij met wit aan 1 een remise-aanbod had gekregen en dat Eduard, die met zwart aan 8 een nieuwe opening had gespeeld, op dat moment evident minder stond. Na enige overweging nam hij het aanbod aan en niet veel later viel voor Eduard inderdaad het doek: 0,5-1,5.

Ook Angelique had met wit aan 3 een moeilijke middag en ze moest Eduards voorbeeld dus volgen, reden voor mijn tegenstander om met zwart aan 5 remise aan te bieden in een stelling die volgens de computer naar achteraf bleek nog gelijk is, maar gewoon prettiger voelde voor zwart. Na een middag waarin ik in het geheel geen constructieve plannen had weten te vinden en derhalve alleen losse zetten had gespeeld in een poging mijn tegenstanders planen te verijdelen, kon ik, zéker gezien het feit dat ik ook nog in tijdnood dreigde te komen, het aanbod niet met goed fatsoen weigeren: 1-3.

Op dat moment zag het er heel zonnig uit voor Sas van Gent, met name omdat aan de resterende borden geen spoor van voordeel voor ons was te bekennen. Jesus speelde met zwart aan 2 tegen een 2200-speler en FM en kwam remise overeen in een gelijke, maar voor beide spelers nog gevaarlijke stelling. De eerste meevaller kwam vervolgens van Melvin. Hij speelde met wit aan 7 tegen de sterke Ghysels en had qua stelling een moeilijke middag gehad, maar hij had ruim tijdvoordeel op de klok en zijn tegenstander kon niet zien hoe het voordeel uit te buiten, waarbij hij ook nog eens in tijdnood belandde. De eerste tactische vergissing werd meteen door Melvin afgestraft, waarmee de achterstand werd teruggebracht tot 1 punt met nog 2 borden te spelen.

Wang had met zwart aan 6 mijns inziens een comfortabel plusje in een eindspel met loper tegen paard, waarbij het moeilijk was om voor het paard geschikte velden te vinden. Of dit voor niet-GM's te winnen was, was echter zeer de vraag. Los daarvan vond ik het geweldig om te zien he hij dit speelde en ik lees in echt verslag van CE 4 dat hij ook daar een eindspel geweldig speelde, dus dat belooft veel goeds! Als je als jonge speler reeds interesse en vaardigheden hebt in eindspelen, dan is dat een gunstig teken.

Cor kwam mij voordien al vertellen dat hij bereid was risico's te nemen teneinde de eindstand op 4-4 te krijgen. Hij had met zwart aan 4 een iets gunstiger stelling met T+T+L vs T+T+P en een open centrum en nog pionnen op 2 vleugels. Dit laatste werd verholpen door zijn tegenstander, maar in ruil voor activiteit en al snel werd wits paard gevangen door zwarts loper, wat verholpen moest worden met een kwaliteitsoffer voor een gevaarlijke vrijpion. Hierna lukte het om varkens (=2 torens op de 7de rij) te krijgen, waarmee hij niet alleen druk op de witte stelling had, maar ook altijd eeuwig schaak voor het geval wits vrijpion verzilverd zou worden.

Of zwart dit echt zou kunnen winnen, wist ik niet en Cor kwam mij vertellen dat hij het ook niet wist, maar Michel kwam langs en fluisterde me na één blik op het bord in dat dit gewonnen was voor zwart. Grappig: dit is dus het verschil tussen gewone amateurs en FM's: waar ik 30 minuten over moest doen, had Michel in één blik correct getaxeerd.

Cor koos vervolgens voor het meest creatieve, maar ook meest thematische plan om zijn koning van rij 6 naar rij 3 te spelen. Hiermee kwamen er matmotieven in de stelling, maar daartegenover stond dat de koning niet meer als verdediger kon worden ingezet tegen de vrijpion en bovendien moesten paardvorkjes vermeden worden in een stelling waarin de tijd voor beiden danig begon weg te tikken.

Het was een zenuwenstrijd en het was zonder omhaal een genot om te zien hoe Cor van het ene voordeeltje naar het andere sloop, valkuilen vermeed en zijn tegenstander steeds weer voor moeilijke beslissingen stelde (hoe het paard te plaatsen: verdedigen of vrijpion ondersteunen, op welk moment vrijpion opspelen, etc). Uiteindelijk zag zijn tegenstander het niet meer en plots werd duidelijk dat het inderdaad echt totaal gewonnen was zoor zwart. Cor dus man of the match en CE een matchpunt rijker.

Een prima prestatie dus wederom, ditmaal met 2 invallers tegen een tegenstander die gemiddeld 50 Elopunten per bord sterker was. De enige borden waar de Eloverhouding gelijk was, waren die van Tjerk en die van ondergetekende, aan alle andere borden was er een nadeel dat aan de borden van de invallers zelfs 200 bedroeg. Rating is echter niet alles en in praktisch opzicht zijn de verschillen in onze poule zoals gebruikelijk klein: iedereen kan van iedereen winnen. Dit bleek ook deze ronde weer: onze tegenstander van ronde 1 (Landau Axel 2), op papier de zwakste in de poule en vorige keer netjes door ons bedwongen, speelde 4-4 tegen de sterkste in de poule: CSV.

Volgende ronde thuis tegen Bergen-op-Zoom, een ervaren en gevaarlijke tegenstander. Op papier is deze tegenstander ongeveer net zo sterk als wij, maar het kan in deze wedstrijd alle kanten op. Als we spelen als in de eerste twee ronden, heb ik er alle vertrouwen in, maar goed: de bal is rond (beter gezegd: het bord is vierkant). Hoe het ook zij: het is cruciaal dat we ook in deze wedstrijd punten pakken!

Professioneel eerste optreden 4e team!

Vrijdag 16 oktober speelde het 4^e team de eerste ronde in de Promotieklasse tegen Fianchetto1.

Peter en Gijsbert hadden vooruit gespeeld, met 1-1 tussenstand als resultaat.

Alles was dus nog in evenwicht om 20 uur.

Het eerste resultaat was een nette en correcte remise van Ton met wit op het 2^e bord tegen Arie Verschoor.

Daarna volgende een ‘niet correcte’ remise van Victor op het 6^e bord. Een Paardoffer op f7 bracht zijn tegenstander R.Mersch niet van zijn stuk. De zwarte koning bleef op de been en Victor stond na de aanval een kleine kwaliteit achter en moest  vechten tegen een opmarcherend pionnenfront. Victor wist op miraculeuze wijze eeuwig schaak te bereiken.  

Tussenstand 2-2.

Het 1^e punt werd gemaakt door Joris op bord 8. Zeer sterk spelend werd de Caro-Kann van tegenstander Driel geslacht. Leerzaam en terecht. Zelf vind ik Caro-Kann een rare opening, waarom c6 spelen als je net zo goed c5 kunt doen?

Het 2e doelpunt werd door Wang op bord 7 ingetikt. Een geweigerd Morragambiet tegen mondde uiteindelijk uit in een  toreneindspel met een pion minder (?!). In het toren eindspel schoof Wang  zijn tegenstander van het bord. Sterk gespeeld.

Tussenstand 4-2

Zelf speelde  ik op 3 met zwart tegen Cenk Ergen. Een positionele partij waarin na meer dan 30 zetten in beginnende wederzijdse tijdnood een goed tot gewonnen eindspel voor mij op het bord ontstond. Een vrije pluspion! Ik had echter ook een geïsoleerde dubbelpion en zijn sterke loper leek me na 23:00 uur steeds sterker dan mijn paard te worden. Wat achteraf bekeken wel meevalt. Gezien de tussenstand remise aangeboden wat  door Cenk werd aanvaard. De winst was binnen!

Marcel op bord 1 vocht als een leeuw tegen de sterke Ron Burgerhout. Marcel stond moeilijk en miste op het laatst een eeuwig schaak. Jammer.

Dus een 41/2-31/2 overwinning. 

Zo goed zijn we in dit decennium nog niet begonnen. To be continued!

Niet te vergeten: Angelique nog bedankt voor het goede wedstrijdleiderschap.

Gijsbert, namens het hele team van harte gefeliciteerd met je dochter.

 

Ab Kamman

 

Lees ook het verslag van Fianchetto: http://www.fianchetto-chessclub.blogspot.nl/2015/10/fianchetto-schiedam-1-verliest-nipt-van.html#more.

Soep in de kerk: CE 2 wint spannende wedstrijd van Promotie

Zaterdag 10 oktober stonden we om kwart voor een al met z’n achten bij de kerk waar Promotie de thuiswedstrijden speelt. Mooi op tijd compleet zou je denken, maar nee, we waren slechts met z’n zevenen plus onze loyale supporter Kok van Drunen. Kok is er vrijwel altijd en brengt naast veel gezelligheid ook zijn zoon Kees met zich mee. Om meerdere redenen een welkome supporter dus.             

Marcel had ons al gewaarschuwd voor kritische opmerkingen ten aanzien van zijn verslag twee jaar geleden. In dat stuk nam hij de wijk waarin de club ligt eens even kritisch onder de loep en dat lag gevoelig. Persoonlijk heb ik niet zoveel met de wijk van onze eigen club, maar ik weet dat teamgenoten daar anders over denken. Om het een en ander recht te trekken zal ik daarom maar beginnen met wat leuke informatie over de wijk/speellocatie. We speelden in een gebouw dat functioneerde als een kerk. Ik schrijf niet dat het een kerk is, want het algemene beeld van een kerk is toch anders. Naast de kerk echter – op letterlijk nog geen drie meter lopen – zit een moskee. Ik ben religiewetenschapper en antropoloog dus ik vond dit een zeer interessante situatie. Helemaal als je je verbeeldt dat beide partijen besluiten hun kerkbellen/muezzin flink in te zetten in een poging te laten zien wie van de twee de baas van multicultureel Zoetermeer is… De gebouwen zijn omringd door flats en die zullen daar niet gelukkig van worden denk ik zo. Ook vond ik het vrij typisch dat we nooit in een Moskee schaken, lijkt me eigenlijk best leuk. Laat ik de impliciete boodschap nog maar even expliciet maken: religieus pluralisme gaat dus prima in Zoetermeer: verschillende groepen zitten (nog net niet letterlijk) vreedzaam onder een dak.            

Oké, genoeg slap geklets, laat ik maar naar het schaken gaan. Ik speelde zelf weer de langste partij dus ik heb weer een hoop gemist bij de andere borden. Dit verslag is vast niet helemaal waarheidsgetrouw, maar goed daarvoor pak je de Bijbel/Koran maar. Op bord acht (laat ik eens achteraan beginnen) speelde onze invaller Joris Geene. Hij speelde met zwart tegen een – op rating– veel sterke tegenstander. Joris kreeg f4 tegen zich en er ontstond een normale stelling met, naar mijn mening, niet veel bijzonderheden. Op bord zeven speelde Arjen met wit en hij kreeg “een opening” (mijn teamgenoten hebben impliciet gevraagd wat discreter te schrijven…) met snel f5 tegen zich opgeworpen. Lastige opening die niet gauw remise zal worden schatte ik in. Op bord zes zat John. Ik heb John in mijn vorige stukje een beetje te kort gedaan (net als Matthieu eigenlijk) want zijn verlies (resp. remise) was niet alleen te wijden aan schaaktechnische aspecten. Mijn excuses. John stond afgelopen zaterdag in ieder geval al snel degelijk vond ik.          

Op bord vijf zat Lendert met de witte poppetjes. Door een geniaal psychologisch concept (discreet!) in de opening ontstond er (slechts) een normale stelling. Langzaam maar zeker werd de stelling echter zeer complex en ik durfde er niets meer van te denken. In de analyse in het restaurant bleek zelfs de engine flinke moeite te hebben met een juiste beoordeling. Aan bord vier zat Matthieu. Matthieu bewees dat de opening die ik in het vorige stukje als ‘remiseachtig’ heb bestempeld niet per se ‘remiseachtig’ hoeft te zijn. Hij won vrij snel, waarbij hij wel eerst pionverlies over het hoofd zag. Ach ja, een foutje is geen probleem als je daarna maar wel wint. Keurig Matthieu en nogmaals, excuses voor de vermelding in het verslag van de vorige ronde.  Aan bord drie zat ik dan. Ik speelde de opening prima en bereikte een klein voordeeltje. Daarna begon het grote gepruts echter: ik wilde dame-ruil uit de weggaan, omdat ik het eindspel dat daardoor zou ontstaan niet echt als kansrijk beschouwde. Van niet ruilen komt huilen en mijn dame stond (paradoxaal genoeg) in het centrum niks te doen, terwijl die van mijn tegenstander ontzettend irritant bleek ergens aan het rand van het bord. Aan bord twee zat Marcel. Hij had eigenlijk in de auto al precies voorspeld hoe zijn partij ging lopen. Hij zou zijn loper voor een paard ruilen en daarna langzaam maar zeker zijn tegenstander ‘opknopen’. Op het bord dan natuurlijk.            

Aan bord één zat Kees, die na een absentie de vorige keer er nu dus gelukkig wel bij was. Kees had wit en ik begrijp nooit zo goed wie er nou beter staat in zijn opening (discreet!), maar zijn enorme tijdsverbruik baarde mij zorgen. Normaal is dat nooit zo. Inmiddels drongen de walmen van lekkere soep onze neuzen binnen, want bij Promotie wordt altijd lekkere soep gemaakt. Blijkbaar hadden veel mensen honger want de uitslagen volgden elkaar toen rap op.  De exacte volgorde van de uitslagen weet ik niet meer, maar dat maakt ook niet zoveel uit. Joris won (en kon aan de soep). We hebben het later – tijdens het eten – eigenlijk nauwelijks meer over zijn overwinning gehad, maar ik vind het (vooral als je kijkt naar rating) een hele knappe prestatie. Joris, als invaller heb je een uiterst belangrijke bijdrage geleverd, reuze bedankt! Arjen speelde remise. Vorige keer een nul, gisteren een halfje, volgende keer een punt zullen we maar denken. Ik heb niet veel van de partij meegekregen helaas, mijn excuses.

John won en compenseerde zijn verlies van de vorige ronde, keurig! Ook hier heb ik weinig van gezien, het spijt me. Arjen en John, als jullie een grotere rol in het stukje willen moeten jullie de volgende keer mee gaan eten ;). Aan de topborden ging het minder. Kees verloor. Hij maakte een rekenfout die achteraf nog niet eens zo erg was geweest. Kees had echter niet veel tijd meer en kon de juiste voortzetting niet vinden. Marcel verloor ook en dit verraste mij wel aangezien hij daarvoor wel goed stond. Marcel bleek zich te hebben verrekent en tja, dat blijft gewoon dodelijk… 2,5 – 3,5 dus, met bord 3 en 5 nog aan de gang.        

Mijn partij had een ongewone wending gemaakt. Mijn tegenstander had verzuimd mij de dodelijke klap toe te delen. Daarnaast had ik ook het nodige stellingsgeluk en ik leefde dus nog. Sterker nog: ik was in een toren + loper eindspel terecht gekomen dat echt compleet gelijk was. Het eerste waar ik aan dacht was de opmerking van de vorige ronde: “als een stelling gelijk is betekent dat nog niet dat het remise is”. Tja, een waarheid als een koe dacht ik, maar wat je er nu praktisch mee kunt… In ieder geval besloot ik door te spelen om te kijken hoe het bij Lendert zou uitpakken (Die gedachte van mij was veel te naïef natuurlijk want mijn tegenstander heeft natuurlijk ook het één en ander in te brengen. Hij wilde helemaal geen remise). Lendert had echt een boeiende stelling en ik had graag met hem geruild. Lendert won een kwaliteit en een pion, maar zijn tegenstander had een loperpaar waar je ‘u’ tegen zegt. Als mitrailleurs stonden ze centraal op het bord gepositioneerd en Lendert’s koning stond ook flink op de tocht. Ik bedacht me dat Lendert echter altijd wel een van die mitrailleurs kon ruilen voor zijn toren en dan stond hij nog steeds een pion voor. Een halfje zou er toch wel inzitten dacht ik.  Intussen had ik nog steeds geen plan voor mijn eigen stelling en bood ik remise aan. Ik vond de stelling met elke zet saaier worden en mijn tegenstander vond het steeds boeiender geloof ik. Als ik hem was zou ik dat ook vinden, want waarschijnlijk had hij wel door dat ik het niks vond. Hij sloeg remise dus af en deed een paar zetten – waar ik eigenlijk pas achteraf van begreep waarom hij ze deed – waarmee hij langzaam maar zeker vordering leek te boeken. Ik zeg ‘leek’ omdat de computer het hier totaal niet mee eens is. In tegenstelling tot de computer voelde ik een soort angst over mee heen kruipen (hoe kan je een totaal gelijk eindspel met ongelijk lopers nou verliezen?) en eigenlijk was dat het begin van het einde. Lendert won inmiddels. Dat scheelde. De groepsdruk was nu grotendeels verdwenen. Ik weet niet precies hoe Lendert dit deed, want ik was vooral bezig mijn stelling te verprutsen, maar blij was ik wel. We hadden 4,5 punt binnen, Lendert was de held van de dag.    

“Mijn stelling wordt steeds slechter” dacht ik terwijl ik naar een pessimistisch schilderij keek van een ijsbeer (één van Gods schepselen volgens de maker) die in de zee zwom, terwijl de ijsbergen op de achtergrond aan het smelten waren en ‘huilden’ van ellende. Met een enorme wilskracht en veel energie bleef mijn tegenstander drukken en uiteindelijke zette hij mij zelfs mat. ‘Gelukkig’ was het toen al verloren. Wel bleek dat ik tot drie zetten voor het einde gewoon compleet gelijk stond. In mijn hoofd stond ik echter al twintig zetten verloren. Zo zie je maar, hou altijd moed in je stelling ook al denk je dat je nog zo slecht staat. Moraal achter het bord blijft belangrijk, bedankt voor de les! Klinkt allemaal leuk en aardig dit, maar de intensieve straftraining staat weldegelijk gepland. Op dit niveau mag je dit niet meer verliezen.   Genoeg gejammerd! Charlois 2 wint een belangrijke wedstrijd tegen een op papier even sterke tegenstander. De overwinningen van Joris (200 ratingpunten minder!) John (cruciale revanche!) Lendert (sublieme verdediging en vastberadenheid!) Matthieu (terecht mij in het ongelijk stellend!) en de remise van Arjen waren voldoende. De eerste stap is gezet en het moraal is weer op peil! Gek genoeg zijn we op de ranglijst een plek gezakt, maar ja, dat zegt natuurlijk niets. We zullen het vuur in de groene hel goed warm stoken voor onze volgende pot in november!

Jelle Wiering

Lees hier nog een korte impressie van Promotie.

10 oktober 2015: Promotie 1 verliest van Charlois-Europoort 2 met 3½ - 4½

(Een wedstrijdverslag door Manuel Nepveu)

Weer verloren. En toch ben ik niet ontevreden. Ieder heeft gedaan wat hij kon – ook zij die vielen of net niet vielen. Zozeer zelfs dat ik eigenlijk een Man of the Match zou willen benoemen. Maar dat kan ik niet. Er waren namelijk meerdere Men of the Match.

Bernard toverde zijn tegenstander in een hopeloos eindspel en snel ook. Paul van der Werve moest tegen de sterke Marcel Schroer. Die heb ik in Andorra nog een GM van het bord zien beuken. De zet g4! Over! Ben Ahlers. Een pion weg – vermoedelijk met opzet –  en met goed zichtbare compensatie. Loperpaar. Nog een kwal er achteraan. Toen de tegenstander op het idee kwam om de helft van Bens edele loperpaar te slopen was het helaas gedaan. Maar het was een heroïsch gevecht op een moment dat we achter stonden!

Maarten. Niemand lette op zijn bord. Ongelijke lopers en ieder een toren. Potje, blinde paarden en loopse olifanten richten geen schade aan. Maar Maarten trok, duwde, sjorde en manoeuvreerde zijn tegenstander in een verloren positie die eindigde met mat. Toen bijna iedereen de speelzaal al had verlaten. Nu ik dit zo schrijf weet ik het plotseling. Maarten is de Man of the Match!

Het Vijfde wint van Onésimus 2!

Het vijfde team is dit seizoen sterk uit de startblokken geschoten. In een uitwedstrijd tegen het tweede team van Onésimus werd een klinkende overwinning behaald (3 – 5).

De score werd geopend door Adri Jumelet aan bord 7. Adri en zijn tegenstander Jacques Goud speelden alsof de duivel hen op de hielen zat. Toen ik ergens in de openingsfase van mijn partij even opstond om een rondje langs de borden te maken, was Adri al beland in een eindspel. Helaas was Adri onderweg ergens een kwaliteit verloren en zijn stelling viel niet meer te verdedigen. Ik weet maar al te goed hoe het voelt om in tijdnood te zijn en kan me voorstellen dat je dit wilt vermijden, maar je kan het natuurlijk ook overdrijven. Als Adri leert om op zijn handen te zitten tijdens een partij dan kunnen successen niet uitblijven.

Piet Verheij (bord 2) en Jan Hendrik Leopold (bord 6) behaalden allebei een degelijke remise tegen respectievelijk Harm de Oude en Harry Elgershuizen. Ik dacht dat Jan Hendrik na lang en secuur verdedigen zelfs wat voordeel had verkregen, maar dat bleek tegen te vallen.

Met een tussenstand van 2 – 1 in het voordeel van onze gastheren leek het Vijfde een zware avond tegemoet te gaan. Gelukkig stelden Coen van Baren (bord 4) en Gerrit Boer (bord 5) orde op zaken door hun tegenstanders Ruud Neumeijer en Shau-Ming Yuen te verslaan. Coen had een wat ongelukkige opening (hij moest zijn paard op f6 tijdelijk terugtrekken naar g8), maar toen Ruud al te voortvarend zijn pionnen op de koningsvleugel oprukte, bracht Coen een goed getimed loperoffer. Coen kreeg twee pionnen voor het stuk, maar vooral een moordende aanval tegen de onbeschermde koning van Ruud! (zie fragment onderaan)

Gerrit kwam goed uit de opening, maar hij moet ergens een tactisch grapje overzien hebben. Shau-Ming kon een pionnetje op h3 verschalken en leek daarmee in het voordeel te komen. Gerrit herpakte zich echter op bewonderenswaardige wijze en wist van de nood (een ontbrekende h-pion) een deugd (een open lijn voor een beslissende aanval) te maken. Uitstekend spel van Coen en Gerrit! Hiermee kwam de tussenstand op 2 – 3.

Cees van Oosterom speelde aan bord 1 tegen André Leffers. Cees leek zeer goed spel te krijgen tegen een achtergebleven pion op d6, maar op een of andere manier wist André zo veel tegenspel te krijgen dat Cees niet verder kwam dan remise.

Lennart Heijnen aan bord 8 bracht voor ons de beslissing. Tegen Martin Schouten speelde hij een spannende partij met veel tactische verwikkelingen (zie ook kwisvraag onderaan!). Aanval en tegenaanval wisselden elkaar steeds af. Uiteindelijk was het Lennart die in het eindspel aan het langste eind trok. Hiermee kwam de stand op 2½ - 4½.

Aan bord 3 speelde ik met wit tegen Paul Wassink. Ik had de hele partij een prettige stelling. Net wat actievere stukken, net wat betere pionnenstructuur. Vermoedelijk heb ik eerder betere voortzettingen gemist, maar over de onderstaande stelling na 31 zetten had ik ook geen reden tot klagen:

Mede onder druk van de klok koos ik hier voor de afwikkeling 32. Pxd5 Lxd5.

In de vooruitberekening had ik 33. Te7 gepland, maar ik dacht nu te zien dat zwart met 33. … Le6 de pion op e5 kan verdedigen. Wit speelt dan echter 34. Tb7 en na 34. … Lc4 35. b3 heeft wit winnend voordeel. In verwarring gebracht, speelde ik 33. Ke3 waarna ik uiteindelijk de pion op e5 won, maar in de tussentijd kon zwart de b-pionnen ruilen en zijn toren actief op b2 posteren. Gezien de stand (zowel de wedstrijd als mijn klok) besloot ik het remisevoorstel van mijn tegenstander maar te accepteren. Achteraf blijkt dat ik in de diagramstelling eenvoudig 32. Pd3 had kunnen spelen. Zwart kan de pion op e5 niet dekken zonder de pion op f7 op te geven en na 32. … e4 33. Pe5 Kg8 34. Pxf7! heeft wit winnend voordeel. Ook was in de diagramstelling 32. Txa8 een goede mogelijkheid. Ik vreesde dat zwart na 32. .... Txa8 33. Pxd5 Ta2 actief tegenspel zou krijgen, maar na 34. Pb4 Txb2 is de toren ingesloten! Ook 32. ... Pxb4 33. Txf8 Pxc2 is niets voor zwart.

Jammer van de gemiste kans, maar dat is nu eenmaal "all in the game".

Eindstand 3 – 5!

Het Vijfde gaat hiermee fier aan kop in klasse 2B. We krijgen dit seizoen echter zware tegenstand van teams als 3-Torens 1, Fianchetto 2, Shah Mata 2 en SO Rotterdam 3. Als we tegen de eerstvolgende tegenstander Fianchetto 2 weten stand te houden, ga ik pas – heel voorzichtig – enige aspiraties koesteren op een hoge notering in onze klasse.

Menno Brandenburg.

Wit: Ruud Neumeijer
Zwart: Coen van Baren

(klik voor grotere versie)
Kwisvraag: Lennart heeft hier zojuist e5-e4?! gespeeld, waarna het helemaal los ging met Dxf6, Dxg3, Dxd8+, Txd8, hxg3, exd3 en uiteindelijk won Lennart dus wel, maar i.p.v. e5-e4 was er een direct winnende zet, zie je welke?
Stuurman aan wal Piet Verheij zag het ter plekke direct.

Het 2e jeugdteam heeft gevochten als een leeuw

En het was dag… De dag voor CE A2 dat ze in de ochtend mochten aantreden tegen het sterke Leiderdorp. Donkere wolken stapelden zich samen (niet echt het was stralend weer J). Maar… Helaas moesten onze toekomstige GM’s  al direct een achterstand noteren, want ze waren maar met 3 man! Zhi Yang Fan en Loïs Kamerman (Ja, de dochter van onze 4^e teamcaptain) , onder leiding van teamcaptain Osinga, vochten zij met bloed zweet en tranen. Het mocht echter niet baten. Alleen onze nieuwe Houdini (of stockfish) wist de eerste ronde een punt binnen te slepen voor CE A2.

Loïs, onze debutant!, mocht direct aantreden tegen de “zeer bekende” Lucas Schädler. Jazeker die ene! Ondanks het kranig verweer van ons jonge talent, moest ze toch het onderspit delven. Maar in de toekomst zal ze dit varkentje zeker gaan wassen!

Op bord 3 speelde onze geniaalste jongste grootmeester uit de geschiedenis ooit! Meneer/mevrouw NO!!!!! Helaas ook hij/zij moest het vandaag doen zonder punt …

Stockfish liet niet voor niks zien waarom hij het beste analytische programma van dit moment is! Met zeer gecalculeerde aanvallen pakte hij knap het punt van Robin Schenkelaars!

En dan hebben we nog onze teamcaptain die maar al te graag wou laten zien dat ze weer helemaal terug op niveau was op weg naar een titel! Echter hoogmoed komt voor de val en helaas gold dat vandaag en snoepte Michael Bekker het winnend puntje voor zijn team. Maar die titel komt er nog wel!

De zon begon alweer te zakken en met de laatste stralen licht begon de spannende 3^e ronde… Wie o wie zou er met de buit vandoor gaan? Landau A2 was hier gekomen voor revanche tegen CE A2!!! Zouden onze CE talenten in staat zijn om de storm van Landau te weerstaan? Met een nieuw regiment aan spelers verscheen CE A2 aan de startlijn. Zhi Yang Fan (Stockfish)! Jildert Denneman! Lambert Wildemans! en Jurian Wildemans!

Bij Jurian viel het huwelijksreisje in het water toen de boot een flinke schok maakte en zijn vrouw pardoes in het water viel! Helaas, moge de volgende relatie beter gaan ;). Het punt kon worden opgestreken door Bas van Doren.

Lambert wist de paarden van Niels Schelleman op hol te brengen. Eenmaal over het hek(rand van het schaakbord) verdwenen, was Lambert de persoon die als eerste over de finish kwam!

Jildert nam het op tegen Landau’s routinier, Iris Schelleman, die ook al Filip vorige week behoorlijk aan het zweten bracht. En ook vandaag vloog de vlam in de pan. Jildert werd het iets te heet onder de voeten en toen zijn pion de partij ook nog eens ontvluchtte, was het gespeeld.

Stockfish had voor de 2^e wedstrijd een speciale update uitgevoerd naar Stockfish 2.0. Maar ja… Nog niet alle bugs waren verholpen, waardoor KNSB speelster Lydia Dubbeldam de overwinning voor Landau kon binnenhalen.

Helaas… voor ons is de storm dit keer niet weerstaan. Volgende keer toch maar het water op met mooi weer! J

Angelique Osinga en Tjerk Tinga

CE 1 verliest nipt van En Passant

(Foto: Frans Peeters)

CE 1 verloor in de eerste klasse van de KNSB nipt van de grote favoriet in deze klasse: En Passant, dat kwam opdagen met maar liefst 6 grootmeesters, onder wie uiteraard onze huidige nationale toppers Smeets en 'l Ami.
Imre Hera is ons vanuit Budapest komen versterken en met zwart aan 1 verraste hij 'l Ami met een pionoffer in ruil voor een toren op de 7de rij (zie ook het verslag van Vedder op Schaaksite, link onderaan), waarmee een comfortabele stelling ontstond die wel moest eindigen in remise.
Mher speelde met zwart aan 4 tegen Nijboer remise, maar op 2 andere borden brachten de grootmeesters het verschil: Stefan verloor met wit aan 3 tegen Ikonnikov en Michel met zwart aan 7 tegen Berelovitsch.
Julian moest het met wit aan 6 helaas afleggen tegen de immer gevaarlijke Manuel Bosboom, Roger en onze nieuwe aanwinst Stef Soors tikten met wit aan 8 en 10 het volle punt binnen (nou ja, binnentikken klinkt simpel, maar voor schaak op dit niveau is het eigenlijk geen gepast woord) en Valery moest met zwart aan 9 de handdoek gooien tegen Henk Vedder. .
De laatste 2 partijen die nog bezig waren deze middag waren Erik tegen Roeland Pruijssers en Bart tegen Jan Smeets. Erik kwam na een fout van Roeland in een eindspel terecht met 2 tegen 1 pion en verder alleen nog dames op het bord. Het zag er gunstig voor hem uit en het was heel spannend om te zien, maar uiteindelijk zwichtte Roeland inderdaad toch.
Bart had een eindspel waarin hij een kwaliteit tegen een pion had, Hij moest deze winnen om de eindstand op 5-5 te brengen, maar eenvoudig zijn dergelijke opdrachten tegen spelers van dit niveau niet. Jan wist veilig de remisehaven te bereiken en bracht zo de stand op 5,5-4,5 voor En Passant.

Lees ook het zeer fraaie verslag van En Passant met analyses van alle partijen!

Bekijk een fotoreportage van arbiter Frans Peeters

Nuttige seizoensopening CE 3

CE 3 is niet minder sterk dan vorig seizoen dankzij het feit dat na het vertrek van Jaap, Nancy en Andrzej ons team versterkt is met Jan jr en Melvin. Jan zal echter niet altijd kunnen spelen en het grootste probleem bestaat in het feit dat de concurrentie in de derde klasse KNSB alsmaar sterker lijkt te worden: dit jaar zijn we ingedeeld in een loodzware poule en wie denkt dat dat pech is of toeval, moet maar eens kijken naar de gemiddelde rating in de parallelklassen: ongeveer gelijk aan die van ons.

En wie denkt dat het waar is wat ik hier schrijf: kijk maar even terug naar de gemiddelde ratings in de derde klasse in de voorgaande seizoenen: ongeveer gelijk aan dit seizoen, dus het is misschien niet onwaar dat het zo lijkt, maar het is onterecht om te suggereren dat het zo is.

Wat waar is, dat ik altijd aan het begin van het seizoen zit te piekeren hoe het goed moet gaan komen met de te behalen eindscore. Een heel natuurlijk fenomeen natuurlijk, dat piekeren, maar waar is in ieder geval dat een favorietenrol geenszins een garantie is voor een gunstige uitslag, getuige onder andere de uitslagen van de andere teams deze ronde in deze klasse, maar ook onze eigen ervaringen in het verleden, waarbij we heel wat verrassende overwinningen hebben behaald (o.a. een monsteroverwinning tegen het sterkere Bergen-op-Zoom en een makkelijke winst tegen het toen veel sterkere De Giessen en Linge) en bij herhaling verloren van op papier zwakkere (maar in werkelijkheid tamelijk sterke) teams als Haarlem en Bennekom.

Enfin, waar ik naartoe wil, is dat we moeten zorgen dat we punten gaan pakken tegen op papier sterke teams (en als we blijven spelen als zaterdag jl., dan zal dat zéker gaan lukken!) en netjes onze plicht blijven doen tegen de op papier zwakkere teams. Dit laatste geschiedde dit keer tegen Landau Axel, al ben ik zeker dat dit team geen walkover zal gaan worden in deze klasse: het is een gezonde mix van ervaring en enkele jongere talenten.

Aan mijn eigen bord kwam die middag het snelst enige tekening: ik kwam met zwart aan 7 in het voordeel, althans dat dacht ik, maar mijn jeugdige tegenstander wist direct de stelling te compliceren (zie partijfragment onderaan dit artikel), waarna er een onoverzichtelijke stelling ontstond, weliswaar nog altijd met de beste kansen voor zwart, maar wél een waarin er nog van alles kon gebeuren en ik denk dat er diverse kansen zijn geweest de kansen gelijk te trekken (bijvoorbeeld in een eindspel met 4 torens, waarin zwarts pluspion niet makkelijk te verzilveren was). Uiteindelijk mocht het niet lukken en won ik, maar dat was pas toen de wedstrijd allang beslist was.

Joris zat naast mij met wit aan 8 tegen een van de jeugdige talenten van Landau Axel en hij speelde onberispelijk. Ik zag een klassieke …Dxb2 in een stelling waarin dat inderdaad ook gewoon kon, maar waarin wit de gebruikelijke compensatie kreeg. Dit buitte hij uit nadat zwart een begrijpelijke, maar tactisch minder handige ontwikkelingszet maakte (zie partijfragment onderaan dit artikel) en hoewel hij zelf nog dacht dat zwart het zoveel beter had kunnen doen en duidelijk in het voordeel had kunnen komen, ziet Fritz 12 het niet en geeft die alleen maar aan dat het maximaal ongeveer gelijk had kunnen komen. Goede progressie dus van het spel van Joris, die weliswaar in rating niet veel is gestegen de afgelopen 2 jaar, maar wél blijk gaf van een gezonde spelopvatting én zelfkritiek. De enige echt onberispelijke partij van onze kant deze dag.

Melvin blijkt inderdaad een welkome aanwinst voor ons team en hij was intussen ook in het voordeel gekomen met zwart: in een wat onoverzichtelijke stelling nam wit teveel risico´s en had zwart het beter gezien (zie partijfragment onderaan dit artikel). Nadien zijn er nog wel wat kansen geweest om het bijna gelijk te trekken, maar makkelijk was het allemaal niet en Melvin had duidelijk de makkelijkere stelling. Niet veel later trok hij dan ook de vis op het droge.

Cor speelde een partij uit één stuk met wit aan 2; hij is de hele middag in het voordeel geweest, beginnend met een klein comfortabel plusje, waarna zwart en dynamische stelling toestond waarin wit met beide lopers op de koningsvlegel mocht profiteren van een duidelijk ruimtevoordeel en een ongemakkelijke positie van zwarts dame aldaar. Ook hij bracht tamelijk vlot het punt binnen.

Jesus kreeg met zwart aan 1 een volstrekt onoverzichtelijke stelling, waarin hij heel veel initiatief kreeg voor 2 pionnen. Ik ken dit soort stellingen met wit en de computer geeft ook altijd duidelijk voordeel aan voor wit, maar het probleem is altijd om de juiste zetten te vinden in deze chaos; volstrekt logische zetten leiden soms tot de grootste rampen. Ook hier vond wit (Tibo Maes is  overigens een getalenteerde jongen uit België die al veel sterker is dan zijn Nederlandse rating; zie ook zijn Fiderating) zijn weg niet en kwam inderdaad in groot nadeel na het spelen van enkele in mijn ogen zeer begrijpelijke zetten. Jesus toonde (wederom) een gecombineerd neusje voor positionele factoren en tactische mogelijkheden en tikte snel het punt binnen.

Kresna Kreeg met wit aan 4 na een zet of 15 een onoverzichtelijke tactische stelling op het bord de ik tijdens de wedstrijd niet goed kon taxeren. Het leek me dat hij goed moest opletten om gelijk spel te houden, maar Fritz 12 ziet op dat moment nog duidelijk voordeel voor wit. Kresna tastte echter mis en moest toen inderdaad écht alle zeilen bijzetten, maar het karakter van de stelling was dusdanig dat het vrijwel onmogelijk is voor spelers op ons niveau om het foutloos (of laten we zeggen foutarm) uit te spelen. Na een scrummage of wat eindigde dit in remise.

Tjerk had deze middag de pech dat hij grieperig was en op mijn specifieke verzoek toch speelde. Normaliter zou het nog wel zijn meegevallen, maar uitgerekend nu bleek hij plaats te moeten nemen tegen de sterkste speler van onze tegenstander (Schalkx heeft ongeveer 2150). Deze speelde prachtig en toverde een vlijmscherpe stelling op het bord waarin Tjerk in no time kopje onder ging. Weliswaar een 0 voor ons dus, maar veel belangrijker vind ik de wedstrijdmentaliteit van Tjerk, die het teambelang stelde boven persoonlijke belangen.

Peter tenslotte werd met wit aan bord zes door zijn tegenstander getreiterd met een Stonewall. Peter treiterde rustig terug met b2-b3, Lb2 en e2-e3 (dit allemaal nadat hij zijn witveldige loper had gefianchetteerd. Door een onnauwkeurigheid moest hij e6-e5 toelaten, waarna hij langdurig ruimtenadeel had, maar zonder dat er een concrete dreiging van zwart ontstond. Uiteindelijk overzagen beide spelers een direct winnende tussenzet van wit over het hoofd (zie partij onderaan dit artikel), waarna het verzandde in remise.

Filip Borst

Een mooie start voor Charlois Europoort A2!

In de Jeugdcompetitie van de KNSB speelt Charlois Europoort met twee teams. Het tweede team speelt in Promotieklasse en mocht uit spelen tegen het eerste team van Promotie uit Zoetermeer. Omdat Promotie in de KNSB zelf uit moest spelen, konden de jeugdspelers van Promotie niet thuis spelen. En zo gebeurde het dat Charlois Europoort uit speelde in de eigen speelruimte.

De wedstrijd vond afgelopen zaterdag 26 september 2015 plaats. Het team van Charlois Europoort speelde met invallers en daardoor bestond het team bij hun eerste wedstrijd uit: Zhi Yang Fan, Meike Riemens, Lambert Wildemans en Jurian Wildemans. De laatste twee zijn jeugdspelers van Nieuwerkerk die bij ons de kans krijgen om aan de jeugdcompetitie mee te doen. U zal de namen vaker zien in jeugdverslagen.

Op bord vier speelde Jurian met zwart een overtuigende partij tegen Thomas den Bakker. Wie het spel volgde zag dat wit steeds meer in de problemen kwam. Thomas speelde zijn koning naar het midden van het bord. En daar staat een koning vaak op de tocht. Jurian speelde de partij netjes uit. Stand 0 -1.

Zhi Yang speelde op bord 1 met wit tegen Max Kanbier. In de opening offerde Zhi Yang een pion voor meer spel te krijgen. Dat kreeg hij maar het was helaas niet voldoende om Max tegenstand te blijven bieden. Daarmee kwam de stand op 1 – 1.

Lambert speelde op het derde bord met wit tegen Torsten van Ham. Het spel kan het best getypeerd worden op een vlakke partij waarbij geen van beide spelers in de problemen zijn gekomen. De uiteindelijke remise was daardoor een terechte uitslag. Stand 1,5 – 1,5.

Dat betekende dat de laatst spelende partij bepalend werd. Op bord 2 speelde Meike Riemens met zwart tegen Vincent van Rijkom. Na de opening stond Vincent een stukje beter. Gelukkig heet het niet voor niets de opening. In het middenspel vocht Meike zich terug met dreigingen op meerdere stukken met mogelijkheden van tussenschaakjes en matdreigingen kwam zij steeds beter te staan. Vincent kwam niet meer onder de druk uit en moest op enig moment zijn koning omleggen. Eindstand 1,5 – 2,5.

Komende zaterdag mogen ze alweer aan de bak. En wederom spelen ze dan thuis. Maar niet alleen. Volgende week zaterdag 3 oktober 2015 spelen er 12 jeugdteams van verschillende teams. Dat wordt enorm gezellig en leuk. Ze beginnen om 13.00 uur. Toeschouwers zijn altijd welkom! Tot dan.

Angelique Osinga

Een valse start van een goed seizoen CE 2 - Caissa 5 3,5-4,5

Op een mooie zonnige zaterdag begonnen wij dit seizoen met de thuiswedstrijd tegen Caissa 5 uit Amsterdam. Op papier zou dit te doen moeten zijn. Om half één waren we al bijna compleet, dus daar lag het niet aan. Ook Jelle, Marcel en Lendert waren op tijd, dus eigenlijk kon er niets mis gaan. Marcel had bovendien een passagier in zijn auto die wel aardig kan schaken, dus hij had vast allerlei goede tips gekregen (Erwin won zelf niet trouwens). We begonnen.

Mathieu speelde de Petrov, een opening die zoals we allemaal weten bekend staat om het remiseachtige karakter. Iedereen zegt altijd dat dit alleen op grootmeester niveau zou gelden, maar Mathieu dacht daar anders over en speelde snel remise. Op bord twee speelde John met wit. Hij stond naar mijn mening prima en zijn tegenstander werd gedwongen tot pg8… Of naja, gedwongen, hij speelde het in ieder geval. Ik had hier wel vertrouwen in. Lendert op drie had een slaaf. Ik begrijp nooit waarom je dat met zwart zou spelen, dus ik heb me nooit verdiept in die opening. Het zag het er allemaal wat dubieus uit vond ik met mijn lekenoog. Lendert is echter een openingsbeest, dus wie weet vergiste ik mij wel dacht ik.

Marcel op vier speelde zijn nieuwe variant, waarbij je eigenlijk alle stap twee openingsregels negeert en gelijk je toren op b1 zet en a3 + b4 speelt. Het zag er goed uit en ik weet dat Marcel dat soort stellingen altijd wint, terwijl ik daar altijd remise vermijd en vervolgens verlies. Bord vijf was Hans, die de Bayonet aanval over zich heen kreeg. Allemaal erg ingewikkeld, maar aan de manier hoe Hans achter zijn bord zat kon ik wel zien dat het wel goed zat. Aan bord zes zat Arjen met wit. Hij pareerde een dreiging van zwart en ik dacht eigenlijk dat hij wel ging winnen. Helaas. Vlak na deze wending verloor hij, ik zat naast hem, maar heb niet kunnen zien hoe. Het ging in ieder geval snel. Bord acht zat onze invaller Ton. Hij kreeg een aanval op de koningsvleugel te verduren en hij kon dit eigenlijk alleen pareren door positionele concessies te maken. Het liep ook hier niet goed af.    

Lendert verloor intussen, hoe weet ik niet, maar de andere koning stond in het midden van het opnieuw opgezette bord, dus dat is geen goed teken. Marcel wist te winnen. Hij kwam in een ultiem gelijke stelling waarin hem twee keer remise werd aangeboden. Marcel weigerde, kwam best moeilijk te staan, maar won uiteindelijk. “Het was echt een compleet gelijke stelling” begon zijn tegenstander na afloop. “Dat klopt” antwoordde Marcel met een grijns…

Bij mij ging alles goed. Ik had goed voorbereid (op een totaal andere opening), maar ik kon een bepaald motief uit die voorbereiding toepassen op mijn stelling. Dat beviel zeer goed. Mijn tegenstander verdedigde taai, maar eigenlijk was het de hele middag genieten van een uitstekende stelling. Ik speel sinds kort weer intern in Utrecht (sorry, Rotterdam is te ver weg helaas) en dat helpt echt. Ik won het loperpaar, toen een pion en toen nog één, om het vervolgens rustig in het eindspel af te maken. Hans had toen ook al gewonnen, ik weet niet hoe. Het zou dus 3,5 – 3,5 hebben gestaan als ik tijdsgetrouw had geschreven. Helaas heb ik dat niet. John had al verloren. In een stelling die nog redelijk in de beginfase van de partij was dacht John zeer, zeer lang na en ik kan me voorstellen dat dit hem later parten heeft gespeeld. Jammer, ik vond hem namelijk erg goed staan. Al met al dus een teleurstellende dag voor CE 2 dat stiekem toch ambitie had heeft voor het kampioenschap.

Marcel stuurde laatst het volgende bericht: “Als we nu alles winnen worden we gewoon nog kampioen.”. Laten we deze hypothese eens gaan verifiëren!

Jelle Wiering

Uitslagen jeugd

Vrijdag jl. werd de eerste competitieronde van de jeugdgroep gespeeld. Ik heb verschrikkelijk veel talent gezien; het belooft veel! De spelers hebben geleerd om als ze aan zet zijn altijd eerst te kijken of ze zelf schaak staan en zo niet, pas dán als tweede altijd te kijken of ze een stuk kunnen slaan. Zo ja: slaan!
Het is fantastisch om te zien dat ze het geleerde nu al in praktijk hebben gebracht! De volgende stap die ze nu gaan leren, is de volgende: als je een zet wilt gaan doen, kijk dan altijd eerst of de tegenstander een stuk van jou kan slaan! Dat is moeilijk, maar we gaan het tóch leren!

Duidelijk is alvast dat de jongetjes en meisjes al bíjna net zo goed schaken als hun vaders en moeders! Ga zo door!

Maar wat ik nog het belangrijkst vind, is dat de spelertjes erg veel plezier hebben. Het beste voorbeeld hiervan is Manixia, daarom krijgt ze vandaag hiervoor de pluim! En sommigen kunnen zich héél goed concentreren; vandaag geef ik daarom hiervoor de pluim aan Jay!

De stand lezen jullie als volgt: voor een winstpartij krijg je een punt en voor remise een half punt. Vóór het streepje staat de totaalscore en ná het streepje het totaal aantal gespeelde partijen.

Jay-David: 0-1
Ismaïl-Manuel 0,5-0,5
Amir-Manixia 1-0
Yusef-Rawi 0,5-0,5

Manixia-Ismaïl 0-1
Rawi-David 0-1
Manuel-Jay 1-0
Constantijn-Amir 0,5-0,5

De stand:
David 2-2
Manuel, Ismaïl, Amir 1,5-2
Yusef, Constantijn 0,5-1
Rawi 0,5-2
Jay en Manixia 0-2

De meester

Tweede speelavond interne

De tweede speelavond van de interne bracht elf partijen op het programma, eigenlijk tien, want Marco vd Heiden kon helaas niet op tijd op de club zijn en verloor reglementair van titelverdediger Marcel den Bleker. Op de andere borden veel strijd, maar hier en daar helaas ook wat korte schermutselingen doordat het krachtsverschil gewoon te groot was. In de laatste categorie verloor Pearl Uyttenhove van Hans Uitenbroek een leerzaam potje, waar wit hier en daar toch nog aanzienlijk beter tegenstand had kunnen geven. Speel na op de partijenpagina! Ook Ed Lorwa was kansloos tegen Lendert vd Ouden. Ook hier een uitgebreide analyse van Lendert na afloop waar Ed het nodige van heeft opgestoken. Goede zaak, dat is dan weer het voordeel van een gemengde groep waar de zeer sterken tegen de wat mindere goden spelen. Lendert analyseerde een fragment uit de partij op de partijenpagina voor ons.
Jan Hendrik Leopold verloor van de grote titelkandidaat Michel de Wit. Deze pot verliep echter bepaald niet kansloos voor Jan Hendrik leek mij, maar eerlijk gezegd kon ik er geen touw aan vastknopen, dus wellicht slechts optisch. Heeft Jan Hendrik iets gemist? We horen het graag nog.

Nieuwkomer Maurice vd Stokker speelde na zestien jaar (!) weer eens een echte partij achter het bord. Zeker niet onverdienstelijk gaf hij Filip Borst partij. Filip kreeg een meer dan goede training voor de aanstaande KNSB-ronde. In een paard- lopereindspel sleepte hij tenslotte toch de winst binnen. Adri Jumelet hielp Ab Kamman in een remisestelling, zo vertelde Ab, aan zijn tweede winst. Een lange spannende pot, die Adri verknalde net toen hij het lek boven had. Met uitgebreid commentaar van Adri op de partijenpagina!.

Gijsbert Kamerman verloor van Tjerk Tinga. Een avontuur van Gijsbert in de opening, waarbij hij twee pionnen offerde alsof hij Cor de Wit was, liep niet helemaal goed af. Hij zag nog wel een pion terug en leek even de goede kant op te stevenen, maar verblunderde toen alsnog de stelling en ook Tjerk pakte daarmee zijn tweede winst en niet tegen de minste spelers!

In groep B een snelle draw tussen de Pernissers Leer en Kemner. Zij kennen elkaar na veertig jaar te goed om nog een poging te wagen?! Of wordt er nu al tactisch aan de titel gedacht? Arjen Kouwenhoven kwam niet verder dan remise tegen Gerrit Boer, een puike prestatie van Gerrit, maar de engines geven hem toch wel erg groot voordeel hier en daar. Daar had zelfs meer in gezeten. Ook deze pot is na te spelen op de partijenpagina.

Piet Verheij vertelde mij in de auto op weg naar de club al de Draak te zullen gaan spelen tegen Zhi Yang en de toren te gaan offeren op c3. Hij had het uitgebreid bekeken. Exact zo geschiedde ook. Bizar. Zhi Yang gaf niet de beste antwoorden en Piet pakte moeiteloos het punt. Twee maal winst voor Piet!
De langste pot van de avond, tussen Ben Boog en Jesus Canedo, kende veel geschuif. Erg veel zelfs. Ik kwam er pas weer in toen beide klokken nog maar seconden verwijderd waren van de vlag. Het werd een loterij, waarbij Ben uiteindelijk aan het langste eind trok toen Jesus een vol stuk wegblunderde. Beide spelen dubbelrondig dus Jesus kan nog wraak nemen met wit. Ben op tweemaal winst.

Mede dankzij wat aanlopers die bleven vluggeren was het weer een gezellige avond! We gaan de goede kant op. Komende vrijdag waarschijnlijk wat minder interne partijen i.v.m. de KNSB-zaterdag, maar daar staat tegenover dat de thuisronde van de KNSB ongetwijfeld extra druk gaat worden. Komt allen kijken!

Het topjaar 2015

In de afgelopen maanden eindigde ik al diverse malen op het podium. Het jaar begon met plek 1 in de Tata-vierkamp. Daarna nummer 2 bij het snelschaken van Charlois. Winnaar van de Triomfatorcup en ten slotte derde in de interne competitie.
Als voorbereiding op het nieuwe seizoen won ik het Varend Open op de Maas. Als verlenging van de voorbereiding speelde ik vandaag het Maassluis Open. Hier werd ik met een score van 6 uit 7 tweede achter Liam Vrolijk.
Het was weer een goed georganiseerd toernooi waar de prestaties dan vanzelf volgen. Dat dit jaar nog lang mag duren...

Arjen Kouwenhoven.

Wit: Arjen Kouwenhoven
Zwart: Theo van Orsouw
Maassluis Open 2015

Indeling Interne Competitie vrijdag 18-9

De indelingen in groep 1A en 1B staan inmiddels op de pagina's van de betreffende groepen. In principe staat de indeling voortaan steeds op donderdagochtend op de site. Ik stuur je ook een mailtje met de indeling, mocht dat om een of andere reden niet aankomen kijk dan dus zelf even op deze weblog. Als je je niet afmeldt dan ben je in principe altijd gewoon ingedeeld! Mocht je een ronde vrij zijn dan bel of mail ik je uiteraard. Volgende week KNSB, vergeet niet jezelf af te melden als je die avond er voor liever niet speelt!

Afmelden

Afgelopen vrijdag is de interne competitie geweldig van start gegaan en hopelijk houden we dit goed vol. Daarom nog even voor de duidelijkheid de opmerking dat je dient af te melden uiterlijk woensdagavond 22:00 uur per email: internecharloiseuropoort@gmail.com of telefonisch of per whatsapp bij mij Peter Kemner: 0625110805. Op donderdag volgt dan de indeling. Heb je geen email dan bel ik je met de indeling of je kunt mij bellen/appen. Let wel! Gaarne ook afmelden als je voor de bond moet spelen of als je de avond voor de KNSB NIET speelt. Ik kan onmogelijk precies gaan bijhouden wie waar en wanneer voor de bond speelt. Je kunt in het geval van de KNSB wel eenmalig aangeven dat je de avond voor de KNSB niet speelt, dan zal ik je op die avond in principe nooit indelen, tenzij je achter gaat lopen, dan doen we het in overleg. Bij voorbaat dank voor jullie medewerking!

En...partijen en partijfragmenten blijven welkom!Inmiddels staan er al 6 partijen uit de eerste ronde op de naspeelpagina, de laatsten zijn vandaag toegevoegd: Leer-Kouwenhoven en Uitenbroek-den Bleker (beide geanalyseerd).

Peter Kemner

De eerste avond

Vrijdagavond is de eerste ronde begonnen van het nieuwe seizoen. Een nieuwe start met nieuwe kansen. En een toernooi over meerdere maanden. Weer op een oude nieuwe manier gebracht. Dit jaar in twee groepen, waarin iedereen meespeelt. De winnaars spelen aan het eind van het seizoen een match tegen elkaar om het Clubkampioenschap Charlois Europoort 2015-2016. En het mooie is dat iedereen de nieuwe clubkampioen kan worden, ongeacht je sterkte. Je hoeft alleen maar te winnen.

Dat dat makkelijker gezegd is dan gedaan bleek al weer op de eerste avond. Waarin de ambities hoger waren dan de uitvoering mogelijk maakte. Het begin was wel goed, iedereen werd gepresenteerd als wat ze zijn: grootmeester in het lid zijn van de club. En dus was er voor iedereen een naambordje. Met een mooie toren om te helpen herinneren dat een goede veste beter is dan een vluchtig paard.

Gijsbert had voor roomsoezen en saucijzen gezorgd. Wanneer de honger naar de winst niet gestild kon worden, kon de knorrende maag dat wel. Gijs heeft veel gedaan om het een geslaagde avond van te maken en met hulp van de 24 spelers is dat ook gelukt. Een gezellige, gemoedelijke en spannende avond waarop nog weleens het zwaard dodelijk bleek te zijn. Al was dat voor sommigen het eigen zwaard.

De eerste partij van het seizoen die eindigde was die in groep A tussen Ab Kamman en Kees van Oosterom. Er was een opening en een ontwikkeling die tot een vroegtijdige nul voor Kees leidde. Kees lijdde enorm onder zijn spel. Ab vond zijn spel ook al niet al te best, maar had minder te klagen nu de partij eerder was afgelopen dan zijn ontwikkeling. Het voornemen van Kees is om de volgende keer beter op te letten. Dit was gewoon een onfortuinlijke uitglijder.

De eerste partij in Groep B die eindigde was de wedstrijd tussen Melvin Holwijn en Marjolein Osinga. Nu heeft Melvin al vele jaren KNSB gespeeld en daar wel één of meer geintjes in de opening geleerd, waarmee Marjolein toch minder bekend was. Je kan dan spelen als een leeuw, maar de achterstand is dan toch minder goed weg te werken. Helaas voor Marjolein. Melvin geeft met zijn overwinning al zijn eerste visitekaartje af. Daar komen zeker meer punten bij.

In mijn eigen partij tegen Piet Verheij speelde ik met meerdere gedachten. Aanvallen of verdedigen? Het werd dus meer aanvallend verdedigen of verdedigend aanvallen. Dat hinken bracht voor zwart op zet 14 de mogelijkheid mee van Lc4. Ik zag de zet en realiseerde mij dat het dan meteen uit zou zijn. Uiteindelijk heeft Piet door een foutje mijnerzijds dat mijn laatste loper zou kosten gewonnen. Bij de analyse achteraf kwamen wij bij Lc4 steeds op remise of winst van wit uit. Zo zie je maar weer dat achter het bord de wereld er weleens donkerder er uit ziet dan het stralende weer dat er is. Toch jammer dat hij geen Lc4 speelde.

Ondertussen won Marco van der Heijden in groep A van Ed Lorwa. Toen ik vroeg hoe dat kwam antwoorde Ed dat Marco beter was. Een eerlijk antwoord, maar Ed leert steeds meer bij. Dus dat gaat zeker nog goed komen.

Vervolgens het gevecht tussen Gijsbert Kamerman van Jan Hendrik Leopold. Het pleidooi van Jan Hendrik zag er zo goed uit dat zelfs later op de avond mensen als John Leer en Arjen Kouwenhoven dachten dat Jan Hendrik zowel materieel als positioneel beter stond. Alleen had Gijsbert alles al voorbereid en wist hij wat de anderen niet wisten. Dat de stelling eigenlijk in zijn voordeel was. Jan Hendrik heeft dat uiteindelijk moeten beamen.

Ook Pearl Uyttenhove begon de interne met een goede winst tegen Adri Jumelet. Adri kan de sterren van de hemel spelen, maar ook niet helemaal blundervrij spelen. Gisteren sloeg hij enthousiast met zijn loper de pion op g2. Wel jammer dat die pion gedekt stond door wits dame. En zonder ruggesteun heeft zo´n loper natuurlijk geen kans. Volgende keer maar weer de bril poetsen voordat we gaan schaken.

In groep B kwam de thriller tussen Zhi Yang en Gerrit Boer tot een einde. Waar Gerrit in het middenspel vrijwel gewonnen stond, heeft Zhi Yang zoveel tegenstand geboden dat niet Gerrit, maar Zhi Yang een verbonden vrij pion kreeg met een vrije baan voor zich. En dus kaapte Zhi Yang de winst voor de neus van Gerrit weg.

Jesus Canedo en Cor de Wit hebben als enige de vrede getekend. Geen van beide waren tevreden omdat ze allebei meer wilden dan in de stelling zat. Maar zelfs bij worstelen komt het voor dat geen van de spelers maar wil gaan liggen. Beide staan dan ook nog fier overeind.

In groep A sloeg de twijfel bij Lendert van den Ouden toe. Weer lukte het hem niet om Tjerk Tinga op de knieën te krijgen. Lendert die dan gaat denken dat hij niet kan schaken vergeet dat Tjerk les geeft aan de jeugd. Ieder trucje ziet hij minstens één keer in de veertien dagen. Dan moet je én wakker zijn én van zeer goede huizen om van hem te kunnen winnen. Dat laatste is Lendert zeker. Alleen had Tjerk hem weer in slaap gesust.

Rond die tijd liet Marcel den Bleeker zien waarom hij de clubkampioen is. Hij bleef maar probleemstellingen voorleggen aan Hans Uittenbroek. Nu is Hans een geweldige probleemschaker, maar het laatste probleem waar hij zich voor zich geplaatst zag had geen andere oplossing dan het gooien van de handdoek. (zie foto hierboven, klik voor grotere versie: zwart speelde als laatste zet...h6! Na gxh6,Kf6 gevolgd door Ta8 gaat de toren op e5 verloren.)

Er waren nog twee partijen in de B groep bezig. Ton Dulk tegen Ben Boog en John Leer tegen Arjen Kouwenhoven. Natuurlijk zijn dat wedstrijden waar de eenvoudige schaker zoals ik geen kaas van heeft gegeten. Hoe moet je dan nog aangeven wat er gebeurd is?

Welnu wij kennen Ton en Ben als rustige spelers die het van hun positionele spel moeten hebben. En dan gaat zo’n spel in het middenspel heen en weer. En met de opkomende krachten gaat het heen en weer steeds meer naar één zijde toe. Jawel, beste lezers. Ben blies Ton uiteindelijk van het bord.

John Leer speelde tegen Arjen Kouwenhoven een geweldige partij waarin veelal de meest natuurlijk goede zetten die in de stelling zaten werden gedaan. Met een enkele uitzondering. Zwart verzuimde bijvoorbeeld op een gegeven moment Ta5 te spelen. En later Dh5 werd wel overwogen maar niet uitgevoerd. Ja, en John maakt daar natuurlijk gebruik van. En won zo uiteindelijk alsnog. Hoewel het net zo goed anders had kunnen zijn. Maar geldt dat niet voor iedere partij?

Ruud Kok

Speel enkele partijen na!

Eindstand interne 2015

Laat het nieuwe seizoen niet van start gaan, zonder dat het oude seizoen op de juiste wijze is afgesloten. De volledige eindstand van groep 1 is (volgorde op SB):

1. Marcel den Bleker 4
2. Hans Uitenbroek 4
3. Arjen Kouwenhoven 4
4. Arjen van der Leij 3,5
5. Jesus Canedo 2,5
6. Sascha Ottenhof 1
7. Ben Boog 1

Het duel tussen Sascha en Ben is uiteindelijk niet doorgegaan.

Start Interne Competitie

Als het goed is heeft iedereen die deelneemt aan de interne competitie donderdagavond een email gehad van Gijsbert, met de regels, indeling en het speelschema. Mocht dat niet het geval zijn, de indeling en andere gegevens staan inmiddels ook op de site onder het kopje "interne". Twee mooie groepen, we gaan vanavond van start, iedereen veel succes! En lever ook je partij eens in voor de site als je er tevreden over bent!

Voorzitter kijkt vooruit!

Als Kampioen van Nederland kijkt Charlois Europoort fier vooruit.
Op de ALV werden de plannen voor de toekomst toegelicht door de nieuwe voorzitter Filip Borst en lid Technische Zaken Gijsbert Kamerman.
De Interne Competitie gaat vrijdag 11 september van start en de mogelijkheden van het Open Toernooi worden verder uitgewerkt.
De bondsteams zijn doorgelicht en kijken uit naar de eerste krachtmetingen in de komende weken.

Uiteraard werden ook de prijzenpakkers van het afgelopen seizoen gehuldigd:

Bekerwinnaar (en oud-clubkampioen van SV Masssluis) Arjen Kouwenhoven

Clubkampioen van Charlois Europoort 2015:  Marcel den Bleker!

De niet-aanwezige prijswinnaars hebben de belofte gekregen dat hun prijs per mail zal worden opgestuurd.

De Oude Dame van Zuid heeft er in 2015 weer wat grijze haren bij; ze wordt dus met de dag mooier.

"What once was luscious green, turned into gorgeous brown..."

Geboren 5 april 1921