Vijfde wint belangrijke wedstrijd.

Met de kleinst mogelijke overwinning op RSR 4 heeft het vijfde voldaan aan het doel om volop mee te blijven doen om het kampioenschap / promotie. Als teamleider ben ik dan ook trots op onze spelers.

In dit verslag beperk ik me tot de schaaktechnische aspecten.

Het strijdperk was in het NIVON-centrum, waar RSR thuis speelt.

De eerste uitslag viel aan bord 8. Wouter Scheffer had van doen met Jan Hendrik Leopold (zwart). Wit leek in mijn optiek beter na de opening te staan. Met pionnen op d4 en e4 had wit de overhand in het centrum. Ergens werden de dames geruild en Jan Hendrik kreeg makkelijker spel. Later ruilde Jan Hendrik 1 van zijn stukken voor 2 stukken van zijn tegenstander. Deze zwendel bezorgde ons het eerste punt. (0-1)

Gerrit Boer (wit) speelde aan bord 7 tegen Martin Jaspers Focks. Wit koos voor 0-0-0 en zwart voor 0-0. Beide partijen zetten hun aanval op richting de vijandelijke koning. Gerrit moest dit wel met een pion minder doen. Langzaam maar zeker drong zwart de witte stelling binnen. Onderweg verloor wit ook nog een kwaliteit en verlies bleek onvermijdelijk. (1-1)

Dan komen we bij onze voorzitter André Osinga (zwart). Aan bord 6 bestreed hij de geestesproducten van Wijnand Dobbinga. De dames werden gauw geruild en een wit paard en een witte loper leken de zwarte ontwikkeling te bemoeilijken. Door veel te ruilen kwam zwart onder de druk vandaan en er ontstond een eindspel van T+L voor wit en T+P voor zwart, beide een handvol pionnen maar wit eentje meer. Wit kon echter dit materiële voordeel niet benutten. (1,5-1,5)

Aan bord 3 zat Piet (wit) tegenover Leo van Dongen. Piet speelde een opening waarin zijn tegenstander niet goed in thuis was. Piet bouwde een degelijk voordeel op, won een pion en wikkelde af naar een gunstig eindspel waarin wit geen echte zwaktes had en zwart enkele geïsoleerde pionnen. Piet wist er wel raad mee. (1,5-2,5)

Peter de Joode (zwart) aan bord 4 mat zijn krachten met Arrian Rutten. Zwart kreeg een positioneel comfortabele stelling. Wit had te maken met een versplinterde pionnenstructuur op de damevleugel en een loper die slechts eraan hing. Een goede stelling weten te krijgen is een ding, het potje uithalen is het tweede. Peter forceerde de damevleugel wat resulteerde in een vrije a-pion voor hem en een vrije c-pion voor Arrian. Ze hielden elkaar in evenwicht. (2-3)

Henk Kootkar (wit) en Arend Bongers speelden een echte positionele partij waarin beide c-pionnen ontbraken. Wit leek aanvankelijk met een paard op e5 druk op de zwarte stelling te hebben. Na verloop stond zwart beter. Met verdubbelde torens op de enige open c-lijn leek zwart de touwtjes stevig in handen te hebben. Daarvoor waren de dames al afgeruild. Verder heb ik niets mee kunnen krijgen van deze partij die tot mijn blije verbazing in remise eindigde. (2.5-3,5)

Marcel den Bleker (wit) had de eer om matchwinnaar te zijn. Als er een zwaarbevochten winstpartij was, dan was het deze wel. Tegenstander aan bord 1 was Pim Uytdewilligen. Er kwam een damegambiet op het bord waarin wit de dameloper binnen de pionnenketen hield en zwart zijn dameloper erbuiten ontwikkelde. Daarbij werd wit's licht-velderige loper afgeruild voor een paard; allemaal verwikkelingen die normaal gesproken in een damegambiet niet in het voordeel van wit zijn. Marcel vocht zich goed terug en in het eindspel slaagde hij er zelfs in, na alles op alles te hebben gezet, een beslissende vrijpion te creëren. (2,5-4,5)

De laatst afgelopen partij ging tussen twee grote tijdverbruikers: Lola den Dunnen en ondergetekende (zwart). In een Karlsbadstructuur zette wit een minderheidsaanval in gang waar zwart nog lange tijd de Karlsbad aan het beproeven was. Wit's aanval bleek niet effectief en zo had de partij nogal een statisch karakter. De partij ontbrandde pas in hevige tijdnood waarin wit de damevleugel op slot gooide en zwart de vrije hand op de koningsvleugel kreeg. De witte koning werd vanuit alle kanten ontmanteld maar de tijd liet de doodsteek niet toe. (3,5-4,5)

Al met al complimenten voor het hele team. Dank gaat speciaal uit naar André, Gerrit en Jan Hendrik die met verve hun invalbeurt hebben aangegrepen.

Eduard Smits

Wit: Marcel den Bleker (1933)
Zwart: Pim Uytdewilligen (1824)
RSB 2e Klasse, 10-1-2014
aantekeningen: Marcel

Viewer by ChessTempo

De Wedstrijdleider

Wedstrijdleider zijn in een RSB-wedstrijd is een zeer ondankbare taak. In 99 % van de gevallen gaat het goed en krijg je niet eens een bedankje van de spelers. In deze gevallen is je taak beperkt tot het opzetten van de stukken, de klokken gereed voor gebruik maken, de spelers op hun plek zetten, drieënhalf uur je vervelen, het scoreformulier invullen en de borden en stukken opruimen. Wie wil dit? Gelukkig zijn er mensen die het doen! In die ene procent dat het misgaat, krijg je alle ellende over je heen.

Toch zijn wedstrijdleiders erg belangrijk en zeker hun kennis van de reglementen. Hun functioneren kan beslissend zijn en kan beslissen over kampioen worden, promoveren, degraderen of niet. Het belang van de wedstrijdleider zien we hieronder:

In de overigens zeer sportieve en in goede sfeer gespeelde wedstrijd Ivoren Toren 4 tegen Charlois Europoort 5 deed zich het volgende incident voor:

Bij de stand 4,5- 2,5 voor ons speelt Eduard Smits nog tegen Lola den Dunnen.

Beiden hebben erg weinig tijd. Lola nog minder dan Eduard.

Lola doet een zet maar drukt haar klok niet goed in, dus haar klok loopt door.

De wedstrijdleider zegt duidelijk hoorbaar voor iedereen: “klok” en Lola drukt alsnog haar klok in. De klok heeft GEEN mechanisch defect.

Dit is dus duidelijk onreglementair ingrijpen.

Eduard verliest de partij op tijd! Uitslag 1-0.

Ik ga ervan uit dat de wedstrijdleider dit helemaal per ongeluk heeft gedaan en dat er van opzet geen sprake is, maar hij beïnvloedt de wedstrijd en past de reglementen niet toe. Er ontstaat een discussie, waarin allerlei oneigenlijke argumenten worden gebruikt maar er wordt niets gedaan. De uitslag blijft onveranderd 4,5-3,5.

Even na de wedstrijd krijg ik een mail van mijn teamgenoot Marcel den Bleker met een zelfde casus (http://schaaksite.nl/page.php?al=voorzeggen-1 van belang m.n. “8. De ‘klok-roepende’ teamgenoot”). Hier krijgt de gedupeerde speler er twee minuten bedenktijd bij. Wanneer dit in bovenstaande wedstrijd was gebeurd, zou de uitslag waarschijnlijk anders zijn geweest. In ieder geval zou er volgens de reglementen zijn gespeeld.

Saillant detail is dat het incident zich afspeelde onder toeziend oog van de RSB-wedstrijdleider. Ik begrijp ook dat hij daar als speler was van RSR en niet als wedstrijdleider.

Ik hoop dat dit incident geen invloed heeft op promotie/degradatie.

Henk Kootkar

Nooit meer 8-2

Dus nu heeft Stefan er voor gezorgd dat het de discutabele 8-2 is geworden? Wie heeft zijn adres?

Even ter herinnering:

Manchester United - Arsenal 8-2
Welbeck 1-0
Walcott neergehaald. De penalty wordt gemist door Van Persie, die toen nog voor Arsenal speelde.
Young scoort daarna 2-0 en Rooney's vrije trap (die nu weg wil bij Manchester)zorgde voor de 3-0.
Walcott, de behendige en watervlugge aanvaller van Arsenal scoorde 3-1.
Wayne Rooney scoorde vanuit een mooie vrije trap snel 4-1. Het mooiste doelpunt werd gemaakt door Nani (wie kent hem nog?): met een heerlijk balgevoel aait hij de bal over de keeper in de goal. Dat kunnen alleen de allergrootsten.
Park (ja, die) scoorde zakelijk de 6-1, waarna Van Persie sierlijk, maar slechts voor de statistieken, de 6-2 maakte.
Rooney scoorde daarna vanaf elf meter.
Het bal werd afgesloten met de 8-2 van Young.

Oké, sommigen kunnen daar nog vrede mee hebben...

De wedstrijd tussen Ajax en Feyenoord van zondag 18 september 1983 had iets extra's. Johan Cruijff speelde mee bij Feyenoord en het duel eindigde in een waar doelpuntenfestijn met in de hoofdrollen Jesper Olsen en Marco van Basten. Ik was die dag in het Olympisch stadion. Wat een vreselijke dag.

De vlo Jesper Olsen was weer terug in de basis bij Ajaks.Na een corner van Jesper Olsen verspeelt Cruijff (de allergrootste speler die Nederland ooit gekend heeft) in het strafschopgebied de bal aan Edo Ophoff. (Ja, het kan verkeren)
Wie scoort er? Jesper Olsen, de hoekschopnemer. Na 5 minuten staat het al 1-0.
45.000 mensen juichen voor hun club.
Ronald Koeman passt op Van Basten, waarna Ajaks een corner krijgt. In de 14e minuut scoort Marco van Basten vanuit deze corner. Weer gaan 45.000 mensen omhoog om te juichen. Daarna komt Ajaks op 3-0 door een (mooi) doelpunt van Peter Boeve.

Toch is Feyenoord niet slechter. Gullit stoomt zoals altijd op rechts vooruit en geeft voor op clubtopscorer Peter Houtman en die "knalt, zoals het een goede spits betaamt in de 27e minuut de 3-1 binnen."

In de 33e minuut scoort "onze" Henk Duut de verdiende aansluitingstreffer. Duizenden Feyenoordsupporters springen op en weten zeker dat ze gaan winnen in een stad net onder Purmerend.

Daarna zet Feyenoord de "verkeerde rood-witten" 17 minuten lang onder druk, maar na een corner van Olsen (vanaf dezelfde kant als daarvoor) scoort Keje Molenaar (die later nog voor Feyenoord zou spelen en in de technische staf terecht zou komen).

Feyenoord kiest dan voor de aanval: Verdediger Sjaak Troost wordt vervangen door de Limburgse linksbuiten Pierre Vermeulen. In de counter gaat Jesper Olsen liggen na een sliding van "Italiaan" Michel van der Korput. De penalty werd benut door Ronald Koeman.Nog nooit had ik zo'n vol stadion met zó veel mensen zó vaak zien juichen voor hun club, en voor mijn gevoel dus, tegen Feyenoord.

En toch, Feyenoord was niet veel minder dan Ajaks.

Na de zeventigste minuut werd het grimmig in het stadion. In de jaren tachtig was het voetbalhooliganisme misschien wel op haar hoogtepunt.

Ondertussen brachten Van Basten en Olsen de score bijna achteloos naar 7-2.Vlak voor tijd scoorde Van Basten met een prachtige stiftbal de uiteindelijke 8-2.





Begrijpen jullie nu waarom ik zwaar allergisch ben voor die uitslag?

Samen met een goede vriend had ik de afspraak, dat als we ooit met ons team op een 8-2 voorsprong of achterstand zouden komen, we er alles aan zouden doen, dat dit niet de eindstand zou worden.
Daarom heb ik ooit in een wedstrijd de bal richting de kruising gedraaid van ons eigen goal. Liever met 8-3 winnen (Hongarije), dan met 8-2.
Onze eigen keeper tikte de bal echt fabeltastisch uit de kruising. Die keeper was Menno Brandenburg, en we wonnen de wedstrijd met 10-2.

In datzelfde seizoen ('83-'84) wonnen we de beker met o.a. een dubbele wedstrijd tegen Ajaks. De heenwedstrijd werd gelijk met een magistrale omhaal van Peter Houtman in De Meer, en ja, ik was er bij!
In de Kuip werd keeper Hans Galjé weggebombardeerd door een vrije trap van Ruud Gullit, waarna we uiteindelijk de beker wonnen.

Toch, die 8-2 is nooit meer uit mijn systeem gegaan.

Dus!?, bij 7,5 -1,5 geen remise aannemen, maar doorspelen tot op het bot en bij een potremisestelling dan maar gewoon opgeven.

Nog een kanttekening, we (Feyenoord) werden dat seizoen wel kampioen.

Moet ik bovenstaand verhaal nog in het Frans vertalen?

Twee quizvragen:
Wie waren bij die wedstrijd de trainers van Ajaks en Feyenoord?
En hoeveel wedstrijden verloor Feyenoord dat seizoen en van wie?

Nooit meer 8-2!

Eerste heeft patent op 8-2

Alweer voor de derde keer in vier ronden knsb-competitie heeft het Eerste geen spaan heel gelaten van zijn tegenstander. In de uitwedstrijd tegen Venlo werden de Limburgers op een 8-2 nederlaag getrakteerd.
Ondanks de locatie in ''the middle of nowhere'' was iedereen op tijd aanwezig. Door de afwezigheid van drie basisspelers (Roger, Ludovic en Clément) werden drie invallers nog net op tijd opgetrommeld: Erik van den Doel, John Leer en Ab Kamman. Dank gaat hierbij uit naar (naast uiteraard de invallers zelf) Filip Borst, de teamcaptain van het derde die een van zijn beste spelers beschikbaar stelde voor de kampioensaspiraties van het Eerste. Over denken aan het clubbelang gesproken.

Al kort nadat het startschot geklonken had, werd duidelijk dat de gereden 200 kilometers niet voor niets zouden zijn. Op geen enkel bord stond een CE'er slechter, terwijl op een aantal borden al een duidelijk Rotterdams voordeel te bespeuren was. Dit uitte zich dan ook al snel in een 2-0 voorsprong. Ondergetekende had met wit op bord vijf een zo grote materiële voorsprong op zijn tegenstander Henk van Gool (2155) dat laatstgenoemde snel besloot op te geven. Een paar seconden later besloot Michel's tegenstander op bord acht, Thomas Neuer (2079), hetzelfde te doen. Ook hij had een grote materiële achterstand op het moment van opgeven.
Na deze twee overwinningen bleef het scoreformulier een tijd lang onaangeroerd, maar opeens begonnen de punten binnen te stromen. Op bord drie had hoogst gerate invaller Erik weinig moeite met Rudi van Gool (2217). Laagst gerate invaller Ab Kamman kweet zich uitstekend van zijn taak door op bord tien te remiseren met Carsten Fehmer (2068). Waarschijnlijk had er zelfs nog wel meer ingezeten.
Op bord 1 boekte Mher een regelmatige overwinning op de speler met de hoogste rating van Venlo, Maarten Strijbos (2327). Laatstgenoemde kwam er eenvoudigweg niet aan te pas.
Op bord zes en twee vielen twee remises, maar afgezien van de uitslag hadden beide partijen weinig gemeen. Op bord zes remiseerde onze meest betrouwbare speler Valery na een regelmatige partij met Thijmen Smith (2210). Op bord twee viel dus hetzelfde resultaat, maar Stefan zich deze week nog regelmatig afvragen hoe het toch mis heeft kunnen gaan tegen Joep Nabuurs (2198). Vier (!) solide pionnen voorsprong, maar na een gemiste truc was een puntendeling het eindresultaat.
Met een 5.5-1.5 voorsprong waren de matchpunten inmiddels binnen. Voor de overkill werden uit de laatste drie partijen nog eens 2.5 bordpunt binnengehaald. Jan speelde een degelijke remise op bord vier tegen jeugdtalent Max Warmerdam (2029) en Arben won vrij gemakkelijk op bord zeven van Frans Mertens (1883). Als laatste bezig was superinvaller John Leer, die zijn invalbeurt op bord negen bekroonde met een dikverdiende zege op Peter Schoeber (2010).

Na deze gemakkelijke overwinning kon teamleider Michel op z'n gemak wachten op de overige uitslagen in klasse 1B. Na puntverlies van Paul Keres is de voorsprong van het Eerste inmiddels 2 matchpunten en 6.5 bordpunt op naaste achtervolger HWP Sas van Gent. Zeggen dat het Eerste goed op weg is, mag inmiddels gerust een cliché genoemd worden. Maar wanneer ook de volgende wedstrijd tegen subtopper Paul Keres een goed resultaat brengt, mag alvast voorzichtig worden gedroomd van het zo gewenste kampioenschap. Maar laten we daar maar nog niet op vooruitlopen.

Julian van Overdam

Viewer by ChessTempo

Kies andere partijen uit het uitklapmenu boven het bordje

Verslag Promotie - CE-2‏

CE-2 moest het tegen Promotie uit Zoetermeer zonder de gedreven teamleider Lendert doen. Een flinke aderlating, maar met Tjerk als invaller bleven we favoriet, dus er leek geen vuiltje aan de lucht. In het Bijlmer landschap van de buitenwijken van Zoetermeer stond een als gymzaal vermomd kerkje. "Ik weet al waar ik in ieder geval nooit zou willen wonen", sprak Jelle toen we door het Kerkenbos naar de speelzaal liepen.

In een klein zaaltje waar men was vergeten de verwarming aan te zetten gingen we van start. Al vrij snel kwam er tekening in de strijd. Jelle had zich in de opening een beetje laten verschalken en bij Tjerk "ging alles mis wat er mis kon gaan", zoals hij dat zelf later formuleerde. Er waren ook positieve punten: Nancy, Hans en Robin hadden al vrij snel een heel prettige stelling opgebouwd. Van de partijen van Arjen en Maurice was nog niet veel te vertellen. Ondergetekende speelde tegen op papier de sterkste speler van Promotie en had zich voorgenomen in ieder geval niet te verliezen. De rest zou de klus dan wel klaren, was de gedachte.

Verkeerd gedacht.

Toen ik rond kwart voor drie langs de borden liep zag het er beroerd uit. Jelle, Arjen, Tjerk en Maurice stonden allemaal materiaal achter en compensatie was ver te zoeken. Geen van ons had een stelling die wel even gewonnen zou worden. Kort daarna ging het echt fout. Tjerk en Jelle verloren en Arjen en Maurice kregen een remise aanbod in een stelling die ze alleen maar konden verliezen. Tja, wat doe je dan? Toch maar aannemen dus.

Aan het overgebleven viertal de taak om dan toch nog op zijn minst 3 punten te halen. Die druk werd ze duidelijk te machtig. Een stukoffer van Nancy pakte helemaal verkeerd uit. Hans gaf op klaarlichte dag een pion uit handen en Robin zag het altijd dodelijke Dd5 over het hoofd. Ook dat werden drie nederlagen op rij. Ikzelf wist er na een ietwat mislukte afwikkeling nog met pijn en moeite een remise uit te slepen.

Met een 6,5-1,5 nederlaag in onze zakken, liepen we als een hond met zijn staart tussen de benen het gebouw uit. Maurice, onze Zoetermeerse autochtoon, wist nog wel een leuke Griek in de dorpsstraat. Met twee auto's gingen we op weg. Maurice zat bij mij in de auto en we reden er dan ook zonder problemen naartoe. Nu is dorpsstraat een vrij gebruikelijke straatnaam, die in meerdere plaatsen voorkomt. Ik heb geen idee welke tomtom versie Hans in zijn auto gebruikt, maar nadat wij al aan ons tweede glaasje waren begonnen, kregen we vanuit Ypenburg het bericht dat er daar in de dorpsstraat geen enkele Griek was te vinden. Een half uurtje later zaten we met zjn allen aan tafel.

De pijn van de nederlaag zakte langzaam weg, de stemming werd steeds beter en toen we de overige uitslagen in onze groep des doods langs zagen komen, kregen we toch nog hoop. We hebben het niet meer in eigen had, maar het kan nog steeds. We geven ons nog niet gewonnen!

Marcel

Promotie geniet nog even na:  http://www.svpromotie.nl/

Gehavend CE 3 schiet net tekort

Naar de wedstrijd tegen Doetinchem 1 had ik lang uitgekeken, omdat ik eerlijk gezegd had verwacht dat we tegen deze ploeg punten zouden pakken. Toen te elfder ure echter bleek dat we niet slechts één, maar alle onze 3 sterkste spelers moesten missen, werd de prognose begrijpelijkerwijs anders.

Andrzej had aan het begin van het seizoen al aangekondigd dat hij dit weekend op vakantie zou zijn. Voor hem had ik Sascha geregeld, die ruim van tevoren had aangegeven dat hij beschikbaar was en graag wilde spelen. De avond voor de wedstrijd moest helaas echter ook Matthieu zich afmelden wegens koorts en het heerst, want ook in CE 1 waren afmeldingen om dezelfde reden en zo kwam het dat John Leer moest worden doorgeschoven naar het eerste.

Hulde voor de invallers die op het laatste moment werden gebeld of ze eventjes wilden komen opdraven: Joris Geene zegde met plezier toe en John van de Laar moest nota bene zijn plannen voor de zaterdag aan de kant zetten om CE 3 te helpen; ik kan niet genoeg benadrukken hoe belangrijk deze attitude voor de club is!

In de speelzaal aangekomen bleek ook Doetinchem een invaller te hebben en de ratings met elkaar vergelijkend, lagen de á priorikansen daarna niet eens zo heel gek veel in hun voordeel. Veel hangt dus af van de vorm van de dag; eigenlijk geldt dat op elke competitiedag.

Cor had met wit aan 1 een onduidelijke stelling waar ieder moment de vlam in de pan kon springen en al met al is hij in dergelijke stellingen goed, maar hij had objectief wél een licht nadeeltje toen hij in vroeg stadium een remise-aanbod kreeg. Na enig dubben wegens het vroege tijdstip van het aanbod, namen we het aan.

Niet lang daarna bleek Sascha met wit aan 5 zijn frisse spelopvatting te gelde te hebben gebracht. Vlak daarvoor dacht ik dat er nog heel veel zou kunnen gebeuren met kansen voor beide partijen, maar met de tactische kwaliteiten van Sascha betekent dat dat het soms ook erg kort kan  duren.

Problemen waren er intussen aan bord 4, 6 en 7: John had met wit aan 7 een idee toegepast dat bekend is uit een andere variant met een idee dat in die andere variant een schijnoffer is, maar in de variant die hij gisteren speelde te traag was en dat kwam hem duur te staan. Het stuk terugwinnen deed hij wel, maar zwart had in het onderhavige geval tijd om het terug te geven stuk met een desperadomanoeuvre te offeren, wat goed vertaald pionverlies betekende (twee pionnen zelfs) en een groot centrum voor zwart, wat uiteindelijk resulteerde in verlies voor John.

Met de stelling van Kresna (zwart aan 4) was volgens mij niet veel aan de hand, maar zijn ervaren tegenstander, die overigens in een ver verleden nog heeft gespeeld in IBM groep B en daar remise speelde tegen o.a. Van Wijgerden en Fred van der Vliet, had een oud idee dan Fischer toegepast, waarin hij ruimtevoordeel op beide flanken had en met een profylactische stijl ideeën van zwart tot tegenspel probeerde tegen te gaan. Ditmaal werkte het en Kresna kwam later steeds verder in de verdrukking. Uiteindelijk moest hij de handdoek werpen.

Angelique had met zwart aan 6 een zeer gesloten stelling, waarbij het voor mij onmogelijk was om een zinnige inschatting te maken over de kansen. Plotseling was er een gedekte loper binnengedrongen in haar stelling die haar ingesloten dame bedreigde. Ze kon haar alleen maar teruggeven voor een kwaliteit en ik weet niet of dat idee onvoldoende was om te kunnen doorspelen of dat wit het kon ontwijken, want een minuut later had ze opgegeven.

De held van de middag was ditmaal Jesus, die met zwart aan 2 tegen Kuper (2100) een voordeeltje bereikte in de vorm van het loperpaar. Hij speelde een partij uit één stuk, waarbij het ene voordeel werd ingeruild tegen het andere, wat uiteindelijk resulteerde in een gunstig eindspel en uiteindelijk de volle winst.

Joris kwam met zwart aan 8 met een gelijke stelling uit de opening en ook het middenspel ging gelijk op, maar in het eindspel had wit twee potentieel gevaarlijke pionnen op de damevleugel en hier miste hij een kans op een zekere remise, waarna hij een toenemend nadelige stelling moest verdedigen: zonder succes. Maar belangrijk is dat hij duidelijk vorderingen maakt op zijn leeftijd en dat hij wederom speelminuten in de KNSB heeft gehad; dat is goed voor zijn ontwikkeling.

Zelf was ik met wit aan 3 nog als laatste bezig in een stelling die reeds lang gunstig was voor mij. Eerlijk gezegd speelde ik helemaal niet zo goed in een partij waarin na een gambiet een onduidelijke stelling was ontstaan met initiatief tegen een pion. Terugkijkend heb ik wel 3 of 4x de meest gunstige voortzetting verworpen en in stellingen als deze is één of twee keer een iets mindere voortzetting kiezen niet zo erg; er was immers veel mogelijk en niet iedere tweede keus is slecht, maar na een keer of 4 de tweede of derde keus te hebben gespeeld, was het initiatief geheel uitgedoofd en daar sta je dan met een gezonde pion achterstand. Waar eerst het initiatief duidelijk belangrijker was dan die ene pion, waren nu de rollen omgedraaid en juist toen ik mij opmaakte voor een middagje verdedigen, gaf mijn tegenstander de kleine kwaliteit weg, waarna ik het geluk had dat zijn meest logische voortzetting tot duidelijk nadeel voor hem leidde, waar alternatieven nog tot ongeveer gelijk spel hadden geleid. Ik praat nu heel stoer over voordelen en nadelen alsof ik dat zelf allemaal kan beoordelen, maar uiteraard komt deze prutser alleen maar tot echte conclusies als hij hierbij de steun heeft van vriendje Fritz. Hieronder zien jullie wat stellingen om te illustreren wat ik allemaal bedoel, probeer de zeten te vinden! En daaronder mijn partij, waarin de antwoorden op de stellingen aan bod komen. Uiteindelijk was ik de gelukkigste en kon ik dus wederom een vol punt bijschrijven, maar voldoende was het niet: 3,5-4,5.

Wit: Filip Borst (2038)
Zwart: M.van Hal (1948)
KNSB 3e Klasse, 7-1-2014
aantekeningen: Filip

Viewer by ChessTempo

uitslagen

Gijsbert - Marcel 0-1
Gerrit - Menno 1-0
Herman - Peter 1-0
Eduard - Marcel den Bleker 0-1

passage
Piet - Arjan 0-1
Marcel Dirks - Martin 2-0

Passagecup bijgewerkt

Veel sportief schaakgeluk in 2014!

Zo ver ik het kan overzien zijn alle foutjes er nu uit. Succes in het nieuwe jaar!

Cyclus 3

De komende zes weken kunnen we weer aan de slag. De twijfelgevallen die niet gereageerd hebben, heb ik helaas niet in kunnen delen. Sommigen van u zullen misschien in de knel komen met de speelavonden, omdat de indeling op deze "tussendag" erg laat tot stand is gekomen.
Hopelijk lukt het toch om goede afspraken te maken in het nieuwe jaar, het is tenslotte de inspanning waard!

Suggestie voor speelschema.
Ronde 1: 1-4 2-3 (3 januari, 24 januari)
Ronde 2: 4-3 1-2 (27 december, 10 januari)
Ronde 3: 2-4 3-1  (17 januari, 31 januari)

Het beste werkt tot nu toe het onderling overleg.

		Groep 1	1	2	3	4	T	KP
64	1	Julian van Overdam (2326)	X			1
61	2	Cor de Wit (1979)		X	1
63	3	Marcel Schroer (2135)		0	X
62	4	Gijsbert Kamerman (2079)	0			X
			1	2	3	4	T
60	1	Jan van Overdam (2202)	X
57	2	Arjan van der Leij (1974)		X
58	3	Jesus Canedo (1989)			X
59	4	Ben Boog (2090)				X
		Groep 3	1	2	3	4	T
56	1	Jelle Wiering (2043)	X
54	2	John Leer (2001)		X	1
53	3	Lennard den Boer (2041)		0	X
55	4	Mathieu Middelkoop (2043)				X
		Groep 4	1	2	3	4	T
51	1	Eduard Smits (1711)	X
50	2	Sascha Ottenhof (1850)		X	1
52	3	Kees van Oosterom (1879)		0	X
49	4	Marcel den Bleker (1933)				X
		Groep 5	1	2	3	4	T
48	1	Herman van Malde (1804)	X	0
46	2	Angelique Osinga (1834)	1	X
47	3	Tjerk Tinga (1988)			X	1
45	4	Peter van Soest (1364)			0	X

		Groep 6	1	2	3	4	T
43	1	Jan Hendrik Leopold (1593)	X
42	2	Marcel Dirks (1727)		X		1
44	3	Menno Brandenburg (1740)			X
41	4	Gerrit Boer (1667)		0		X
		Groep 7	1	2	3	4	T
39	1	Adri Jumelet (1589)	X
38	2	Lennart Heijnen (1537)		X
40	3	Piet Verheij (1775)			X
37	4	Michiel Gerritse (1515)				X
		Groep 8
36	1	Fritz Dueller (1305)	X
34	2	Wouter Kuiper (1100)		X
35	3	Martin in 't Hout (1107)			X	0
33	4	Ruud Kok (1398)			1	X