Donkere wolken pakken zich samen boven het zesde team

Vrijdagavond 18 november speelde Charlois Europoort 6 zijn eerste thuiswedstrijd, en wel tegen Het Houten Paard 1 uit Brielle. Het werd een nipte nederlaag met 3,5 - 4,5, terwijl het voor lijfsbehoud op zijn minst een gelijk spel had moeten zijn. Hoe is dat allemaal zo gekomen? We hadden een creatieve opstelling die de druk op de bovenste borden verdeelt over onze spelers. Ditmaal waren Gerrit en Rinus het haasje, op bord 1 en 2.
Zoals gebruikelijk loop ik de borden langs, waarbij de spelers weer uitgenodigd worden hun eigen ervaringen als reactie aan dit bericht toe te voegen.
1. Gerrit Boer gaf op de zestiende zet op een onnozele, onnadenkende, verschrikkelijk stomme manier een pion weg, waarna de partij verloren leek. Met de nodige ondernemingszin kreeg ik tegenspel, al bleef mijn positie zeer wankel. Een remise-aanbod op het juiste moment werd door mijn tegenstander geaccepteerd. Oef.
2. Rinus van de Wetering speelde een puike partij, waarin hij steeds de acties maakte, het initiatief nam, en daardoor beter stond. Uiteindelijk bleek het erg moeilijk om door de stelling van zijn tegenstander heen te breken, en werd het remise.
3. Hans van Calmthout speelde de laatste partij bij de stand van 3,5 - 3,5. Hij wist dat niet, en dacht te moeten winnen. Doordat hij de zaken forceerde werd het verlies omdat hij door zijn tijd heen ging.
4. Adri Jumelet kan je tegenwoordig om een boodschap sturen. Zijn fouten behoren tot het verleden. Sterkere tegenstanders heeft hij geen schrik van, ook deze avond niet. Een zeer verdienstelijke remise.
5. Jan Hendrik Leopold baalde van zijn eigen spel. Hij gaf pionnen weg alsof het Sinterklaascadeautjes waren, en ging uiteindelijk door een tekort eraan ten onder. Jammer, maar zoals hijzelf opmerkte: "volgende keer gaat het beter, want slechter kan het niet".
6. Ook Coen van Baren komt moeilijk tot scoren. Weer bouwde hij een betere stand op, maar daar heb je niets aan als je die later weer weg geeft. Een sneu verlies, maar gezien zijn potentieel kunnen we in de volgende ronden nog wel enkele punten van hem verwachten.
7. Marcel Dirks viel in voor Piet van Dijk, en dat deed hij goed. De eerste winstpartij deze avond. Van mij mag hij vaker invallen als we een vervanger nodig hebben. Jammer dat Ruud Kok zijn spelers voor het zevende team zo goed bewaakt.
8. Met respect bericht ik over de winstpartij van Michiel Gerritse. Langzaam maar zeker zette hij de partij naar zijn hand en won. Misschien moet hij de volgende ronde het eens op bord één proberen?

Al met al een teleurstellenmd resultaat, waarmee we in onze poule met 1 wedstrijdpunt eenzaam op plaats 8 staan. De volgende ronde is al over tweeënhalve week, uit tegen Ridderkerk. En we blijven er voor vechten.

Foto's van deze wedstrijd gemaakt door Ruud Kok/Marcel Dirks zijn HIER TE ZIEN.

CE 6 komt op stoom in Barendrecht

Maandagavond moesten we met het zesde team optreden tegen het sterke Barendrecht 1, en we wisten een gelijk spel te bereiken: 4 - 4. Een kleine winst was zeker mogelijk geweest, een klein verlies trouwens ook. Het was spannend. Hieronder volgt een schets van de wedstrijd, waarbij ik de spelers uitnodig onder "reacties" hun eigen visie van de partij te geven.
Rinus van de Wetering (6) won al snel een stuk, waarna hij zijn tegenstander zo in de tang hield dat die vrijwel niets kon doen. Rinus ging rustig door met pionnen snoepen, waarna zijn tegenstander uiteindelijk opgaf. Al iets eerder had Hans van Calmthout (4) een snelle remise bereikt. Mogelijk dat de verjaardag van zijn dochter er iets mee te maken had. Dat hij toch deze uitwedstrijd prioriteit gaf, pleit voor zijn schaakmentaliteit! Michiel Gerritse (8) won een stuk, maar in het eindspel was de loper meer niet doorslaggevend: remise. Adri Jumelet (3) speelde een degelijke partij tegen een tegenstander met een rating van 1752. Er waren sterke remisetendensen. Adri vroeg of hij remise mocht aanbieden, en ik ried hem dat wel aan, al lag de beslissing bij hem. Hij heeft uit gelijke of betere stand vaak verloren, vandaar dat de remise me raadzaam leek. Adri speelde door, zijn tegenstander speelde het niet best, en Adri won!
Mijn eigen partij (7) was erg spannend. Al vroeg won ik een kwaliteit en een pion, en ik zat op rozen, dacht ik. Maar ik kréég toch een aanval over me heen... Ik verweet mezelf al dat ik toch zo'n partij beter moet kunnen afmaken. De meest penibele problemen kreeg ik op te lossen, en met veel kunst- en vliegwerk kwam ik steeds een zet verder. Om een lang verhaal kort te maken, aan het eind stond ik met 4 pionnen tegen 3 beter, en was de volgende winstpartij een feit. Heeft u meegeteld? Stand 1 - 4.
Herman van Malde (2), invaller voor Piet van Dijk die verhinderd was, zette een mooie partij op, maar investeerde erg veel tijd. Dat brak hem uiteindelijk op, en hij verloor. Coen van Baren, opgeofferd aan bord 1 tegen een tegenstander met 2057 (430 punten meer dan Coen), speelde als een tijger, als een leeuw, als een slang, en ging zelfs beter het eindspel in, met twee lichte stukken tegen een toren, en elk wat pionnen. Ook hier speelde de tijd een grote rol, Coen had er te weing van, en verloor. Maar zijn onbevangen spel verdient waardering. En Jan Hendrik Leopold (5) legde als laatste ook het loodje. Heel lang had hij een gelijkwaardige stand, maar zijn tegenstander overtroefde hem uiteindelijk.
Het was een zeer boeiende avond, waarin we stuk voor stuk gevochten hebben voor wat we waard waren. Ik begin er langzaam in te geloven dat we een kansje hebben degradatie uit de tweede klasse te ontgaan.

CE 6 speelt goed, maar niet goed genoeg voor winst

Op dinsdagavond speelde CE 6 een uitwedstrijd tegen Papendrecht / Alblasserdam 1, dat vorig seizoen degradeerde uit de eerste klasse. Vooraf sprak ik de wens uit toch minstens één punt te scoren. Die doelstelling is ruim gehaald, want we verloren met 5-3.
Het begon sensationeel, de speler die altijd tot laat in de avond bezig is, won dit keer in ruim een half uur tijd, na 12 zetten, op bord 6. Ik zal de partij hieronder weergeven. Het gaat hierbij om ondergetekende, maar dat begreep u al.
Piet van Dijk trok de stand weer gelijk. Rond tienen moest hij aan bord 7 opgeven. Naar eigen zeggen laat zijn behandeling van de openingen te wensen over. Vervolgens won Michiel Gerritse aan bord 8. Zijn tegenstander had er vast op gerekend dat een doorgebroken pion het tot dame zou brengen. Hij gaf er een stuk voor, maar hield geen rekening met de koele berekeningen van Giel. Hé, we staan voor!
Even later verliest Jan Hendrik Leopold aan bord 1. Tot in het middenspel ging het helemaal niet slecht, maar dan slaat de balans langzaam maar zeker door naar de sterkere speler. Rinus van de Wetering aan bord 5 zorgt voor een tussenstand van 2,5 - 2,5. Een keurige remise met een pluspion.
Daarna verliest Coen van Baren aan bord 2. De tegenstander is simpelweg te sterk, en Coen weet het spel te rekken door pionnen weg te geven, maar uiteindelijk is de partij niet meer te redden. Ons geheime wapen aan bord 3, Hans van Calmthout, sleept er een plusremise uit. Misschien had er meer ingezeten, maar dat was wel riskant geweest. Tot slot verliest Adri Jumelet na met een pionm meer goed gestaan te hebben. Door enige nonchalance verliest hij een stuk, en is de partij niet meer te redden. Dat was aan bord 4.
We weten nog niet hoe sterk de andere teams in onze klasse zijn, maar dit resultaat stemt toch tot enige tevredenheid: de eerste drie bordpunten zijn binnen.
Dirk Dooren - Gerrit Boer
1. e2-e4 e7-e5
2. f2-f4 d7-d5
3. e4xd5 e5-e4
4. Lf1-b5+ c7-c6
5. d5xc6 b7xc6
6. Lb5-e2 Lf8-c5
7. d2-d3 Dd8-d4
8. Pg1-h3 Lc8xh3
9. g2xh3 Dd4-f2+
10. Ke1-d2 Df2-f4+
11. Kd2-e1 Lc5-f2+
12. Ke1-f1 Lf2-e3+

wir geeft op: 0-1
De loperzetten van wit waren niet sterk en leidden het verlies van mijn tegenstander in.

CE 6 in spannende wedstrijd kampioen!

De trotse kampioenen!

Al vast enkele notities bij de wedstrijd tegen SO Rotterdam, een uitgebreider verslag volgt later. Het onwaarschijnlijke is gebeurd: we zijn kampioen geworden van de RSB, klasse 3B. Enkele hoogte- en dieptepunten:
- Rinus, Eduard, Adri (als mascotte) raakten met Gerrit als chauffeur volkomen verstrikt in het verkeer van Rotterdam-zuid en arriveerden pas rond 20:20 bij SO Rdam. Met dank aan SO Rdam dat de wedstrijd daarom later liet beginnen. Ze toonden aan dat sportiviteit hoog in hun vaandel staat!
- Jan Hendrik Leopold kwam niet opdagen, en bleek ziek thuis te zijn, wat we om 20:20 ontdekten. Coen van Baren, de avond daarvoor al gewaarschuwd dat hij misschien in zou moeten vallen, kwam als een speer naar De Orient, en speelde een voortreffelijke partij tegen Wim de Paus (1915) en ook een 6 uit 6 speler. Het werd remise.
- De winstpartijen kwamen van André, Eduard en Lennart. Rinus en Piet verloren, Angelique, Coen en Gerrit remiseerden. Eindresultaat 3,5 - 4,5.
- Adri Helfrich had uiteindelijk als enige in de RSB-competitie een score van 7 uit 7. Wim de Paus en Gerrit Boer bleven op 6,5 uit 7 steken.
- Veel dank aan de vele supporters die ons ondersteunden. Het waren wel vaak de beste stuurlui die aan de wal stonden. Geeft niet, velen zijn beter dan de spelers van CE 6.
- Tot slot, en niet het minst belangrijk, moet ik het hele team feliciteren met het geweldige resultaat. De teamgeest was voortreffelijk, we hebben vaak gevochten als leeuwen en resultaat gehaald in de beroerdste stellingen. Waar de een faalde, deed de ander het ineens opmerkelijk goed.
- Zeker is dat we in de tweede klasse geen 14 wedstrijdpunten uit 7 wedstrijden zullen halen, maar we kunnen ons zeker wel handhaven.
- Adri Jumelet was er weer bij, en zijn uitspraak dat zijn aanwezigheid geluk brengt, leek weer bevestigd te worden. Zelf denk ik dat het meer aan onze eigen kracht te danken is, maar ik laat hem graag de illusie...

Als ik het bovenstaande doorlees, denk ik dat het belangrijkste eigenlijk al gezegd is, en zijn de aanvullingen gering in aantal.

De volgende aanvulling werd geschreven door Piet van Dijk. Ook de anderen kunnen hun belevenissen via e-mail naar me toesturen, waarna ik voor plaatsing zorg.

Verloren en toch kampioen.
Even een reactie van bord 8. Fantastisch dat we als 6e kampioen zijn geworden, zeker in de laatste wedstrijd tegen het sterkere SO Rotterdam 5. We moesten winnen en dus ging ik er even goed voor zitten. Dat had ik beter niet kunnen doen, want nog voor de partij eigenlijk begonnen was voelde ik me als de doelman van Schalke 04 tegen Inter een dag eerder. De eerste de beste aanval weggekopt en meteen kreeg ik de bal als een boemerang terug. Binnen enkele zetten stond ik al 2 pionnen achter. Nu geef ik niet gauw op, het teambelang gaat voor en dus bleef ik geforceerd strijden voor een beter resultaat. M’n stelling was totaal verziekt, maar de merkbare nerveusheid van mijn tegenstander gaf een beetje ijdele hoop. Zowaar kreeg ik een pionnetje terug. Hij mompelde iets van “Zak, het was helemaal uit” . Toch liet ik me foppen en de achterstand in materiaal groeide uit. Uit psychologisch oogpunt gaf ik niet op, hoewel het voor iedereen duidelijk was dat er geen houden meer aan was. Toen ik, aan zet zijnde, even ging rondkijken kreeg ik commentaar “Gaan we staken?” . Welnee, m’n teamgenoten moesten zo lang mogelijk weten dat we nog niet achter stonden, dat zou hen sterken in de strijd naar de schijnbaar onmogelijke kans op een overwinning. De overige borden stonden niet slecht, zodat ik toch maar de hand reikte aan mijn overwinnaar.

Gelukkig trok Lennart de stand weer gelijk en met nog veel spektakel van aangeraakte stukken en een vallende vlag wisten we de winst te pakken.

Dat de wedstrijdleider bij de laatste partij in hoge tijdnood niet naast het bord stond is natuurlijk niet goed te praten. Maar SO Rotterdam nam het verlies verder sportief op gelukkig.

Volgend seizoen ga ik wat meer oefenen op voor mij vreemde openingszetten!
Medekampioen Piet van Dijk

Verdere aanvullingen op het verslag.
De spanning is weggeëbd, tijd voor enkele nadere wetenswaardigheden.

1) Adri Helfrich vertelde dat de opstelling van zijn team geënt was op onze opstelling: hun hoogste rating tegenover onze hoogste rating, voor de op een na hoogste rating netzo, en zo tot en met de laagste rating. Hij bleek zich geen moment iets aangetrokken hebben van mijn verhaal met o.a. de voorraad sterke Belgen. Hijzelf speelde dan ook tegen onze op papier sterkste speler: Rinus van de Wetering. Een alleszins sportieve opstelling. Zelf miste hij twee sterke spelers.

2) Toen we uiteindelijk met 3 spelers + Adri tegen achten van De Passage vertrokken, heb ik veel verkeersregels overtreden, met 80 over de Groene Kruisweg, met bijna 150 over de A15, rechts inhalen, door rood rijden. Kortom, we hebben ons enigszins gehaast. Des te meer zijn we SO Rotterdam dankbaar voor hun sportieve opstelling om de wedstrijd later te beginnen.

3) Jos Holst vond dat Angelique goed gespeeld had, hij was er van onder de indruk. Om geen fouten te maken gebruikte ze mogelijk iets te veel tijd, waardoor ze in de eindfase te weinig tijd over had. Een sterke remise.

4) De prestatie van Coen van Baren mocht er zijn. Nog later begonnen aan de partij als invaller op het laatste moment werd het een spektakel. Ik hoorde dat hij zelfs een mat in twee had kunnen geven. En dat tegen Wim de Paus, met een rating van 1915.

5) Overigens heeft Jan Hendrik Leopold zijn verontschuldigingen aangeboden. Het had niet zo mogen gebeuren, dat was ook zijn mening. Zijn we het in elk geval eens.

6) André bewees nadrukkelijk zijn waarde voor het team door materiaal te winnen na een mooie niet te pareren dreiging. Hij benadert het niveau van zijn dochter!

7) Eduard speelde goed, stond aan het einde zelfs een stuk voor (heb ik me laten vertellen), maar verkeerde in grote tijdnood, net als tegenstander Jan Timmerhuis. Toen de vlag van Jan viel trad onze "leipo" op, niet zo als het hoorde. Maar met het ontbreken van de wedstrijdleider had hij wel een sterk punt. Eduard had een goed seizoen met zijn 5 uit 7.

8) Ik had geen zwakke tegenstander, al heb ik hem niet kunnen vinden in de ratinglijst van SO Rdam. In de opening bleek ik al aardig gehandicapt in mijn mogelijkheden. Gaande de partij werd het iets beter, en aan het eind had ik misschien wel kansen, en won een pion. Het lijkt wel of ik een gewoonte ga maken van tijdnood. Als ik me niet vergis had Cees Schoolenberg in het pionneneindspel eenvoudig kunnen winnen, maar dat gebeurde niet. Remise. Goed voor het team, slecht voor de 7 uit 7.

9) Rinus van de Wetering had steeds bijna gelijkwaardig spel tegen Adri Helfrich. In het eindspel bleek de grote kwaliteit van Adri, langzaam maar zeker zette hij het spel naar zijn hand. Rinus vocht als een leeuw, maar het was niet genoeg.

10) Lennart speelde een fijne partij tegen Dimphie Heimans. Vanaf het begin had hij het initiatief. En hij heeft wel een score van 5 uit 5. Volgend jaar naar een hoger bord, dat is wel het minste waarmee hij beloond kan worden.

11) Voor de spelers en invallers: we moeten het kampioenschap nog vieren, het liefst met wat alcohol. Jullie horen nog van me, maar nu even niet.

Adri Helfrich is de trotse winnaar van de fles whiskey van Ronald Damhuis, als enig bleef hij op 100% en scoorde 7 uit 7! Naast hem de mannen die strandden op 6,5 uit 7. Ronald neemt zelf een foto voor de RSB-site.

Woensdag: wordt ook CE 6 nog kampioen?

De wedstrijd a.s. woensdag om het kampioenschap in klasse 3B is van SO Rdam 5 tegen CE 6. Beide teams zijn al gepromoveerd, met 12 wedstrijdpunten uit 6. SO Rdam heeft zo te zien de beste papieren, één speelster verloor twee wedstrijden, de rest van de partijen speelden ze remise of wonnen ze. Hun gemiddelde rating is hoog, met uitschieters naar de 1800-en 1900-regionen.

Wat is het antwoord van Charlois Europoort hierop? Wat heeft de grote strateeg op de achtergrond (Herman van Malde dus) voor reserves weten aan te boren? Welke spelers met een rating van minstens 1900, maar misschien wel van boven de 2000 worden opgedoken uit de verborgen hoeken van het ledenbestand? Wordt misschien ons reservoir van Belgen nog aangeboord? En als dat gelukt is, wat wordt dan de opstelling? Kunnen we ervan uitgaan dat SO Rdam zijn sterkste spelers op de hoogste borden zet, of moeten we anticiperen op een tactische opstelling? Hier is creativiteit van de teamleider, dat is ondergetekende, gevraagd!

Daarbij komt nog een aardig ander spanningselement. Er zijn van de hele RSB-competitie nog drie spelers met een score van 6 uit 6. Dat zijn de twee sterkste spelers van SO Rdam 5, en de teamleider van CE 6, Gerrit Boer. Geeft hij zichzelf een plaats op een van de lagere borden om daarmee mogelijk de sterke SO Rdam-spelers te ontwijken, of wil hij "fatsoenlijk" de 7 uit 7 halen?

Spanning genoeg. Het is voor ons een uitwedstrijd in het clublokaal Orient aan de Kobehof. Maar als tientallen supporters van Charlois Europoort ons komen ondersteunen is het al een halve thuiswedstrijd. Bij voetbal is dat een voordeel, en al lijkt schaken niet op voetbal, allicht speelt het publiek bij schaken ook een rol.

Dus hierbij een oproep tot alle leden van Charlois Europoort en de leden van bevriende clubs om ons zesde team te komen ondersteunen. Waarom zouden het vierde en vijfde team wel kampioen kunnen worden en wij niet? Ik kan geen enkele reden bedenken!

CE 6 volgt grote broers 5 en 4, en wint

Dinsdagavond speelden we in H.I. Ambacht tegen het tweede team van de schaakclub met dezelfde naam. We wonnen met 1,5 - 6,5. Damhuis kan de gereserveerde fles whisky voor de vijfde ronde zelf opdrinken.
Snel de borden langs:
1. Angelique won netjes van Kleinbloesem, een speler met een rating van ongeveer 100 punten meer. Ze won een kwaliteit en speelde de partij rustig uit.
2. Jan Hendrik Leopold had de pech op te moeten treden tegen de topscorer van de tegenstander, Aart Burggraaff, die hem het punt afhandig maakte. Het enige wat ik ervan meekreeg was dat J.H. een stuk achterkwam met te weinig compensatie in pionnen.
3. Andre Osinga sloeg twee maal remise af en won van Peusken die haast geen tijd meer over had.
4. De tegenstander van Eduard Smits, Klaas Bax, met een rating van 1708, offerde een stuk voor een aanval op de koningsstelling van Eduard. Of hij speelde het niet goed uit, of Eduard verdedigde koelbloedig en bekwaam, het resultaat was dat Eduard won.
5. Zelf won ik in het Schots gambiet op de achtste zet een stuk tegen een pion, en dacht vroeg klaar te zijn. Niets daarvan, ik was als een na laatste klaar, wel met winst. Tegenstander Jeroen van de Vlis bood heel lang bekwaam tegenstand, maar spelen met een stuk achter is wel een handicap.
6. Rinus van de Wetering had niet zoveel moeite met tegenstander Singewald. De materiele voorsprong werd uitgebouwd en voerde rechtlijnig tot winst.
7. Coen van Baren was de invaller voor Lennart Heijnen die verplichtingen voor zijn school had. Aan het eind had Coen vier pionnen tegen twee van de tegenstander, en beiden hadden een loper. Die lopers waren van ongelijke kleur, wat betekende dat remise onvermijdelijk was.
8. Piet van Dijk was als eerste klaar, met de winst die hij beloofd had. Prima partij dus, al heb ik er weinig van meegekregen.

We weten dat de zwaarste tegenstanders nog komen in de laatste twee rondes, maar voorlopig zitten we met 10 punten uit 5 wedstrijden op het promotiespoor.

De aanwezigheid van de supporters Marjolein Osinga en Adri Jumelet was hartverwarmend.

CE 6 wint eenvoudig

De uitslag van de thuiswedstrijd tegen WSV 4 is 7-1 geworden.

Omdat ik morgen vroeg op moet voor Tata, en het nu al over twaalven is, beperk ik me tot de hoofdzaken.

Winst was er voor:
2. Adri Jumelet, invaller. Om kwart voor negen had hij de partij gewonnen.
3. Andre Osinga. Won steeds meer pionnen, waardoor zijn tegenstander het opgaf.
4. Eduard Smits. Zijn partij duurde wat langer, maar na de winst van een stuk was er voor zijn tegenstander geen houden meer aan.
5. Gerrit Boer. Na de winst van een stuk op zet 10 was het een kwestie van behoedzaam uitspelen.
6. Rinus van de Wetering. Speelde met zijn tegenstander, won een stuk in superieure stelling en de partij.
7. Coen van Baren, invaller. Net als de spelers op de borden 3, 5 en 6 was zijn tegenstander rond tienen overspeeld.

Remise speelden:
8. Piet van Dijk. Gaf een stuk weg en zou wel gaan verliezen. Maar door te blijven drukken bood zijn tegenstander in arren moede remise aan. Piet heeft dat aanbod maar aangenomen.
1. Angelique Osinga. Speelde een boeiende partij. Op een gegeven moment vreesden we voor haar schaakleven, maar het is opmerkelijk hoeveel ze uit een stelling weet te halen. Met aanzienlijk minder tijd accepteerde ze even na elven een remise-aanbod van haar opponent.

Samenvatting:
Een makkie, maar je moet het wel doen! Mensen, bedankt voor de inzet. Ruud, bedankt voor de wedstrijdleiding. Hij heeft er de wind onder, want het was opmerkelijk rustig in de zaal. Of lag het eraan, dat maar een handvol spelers aanwezig was?

Ook het zesde team wint

Maandagavond speelde het zesde team tegen HZP 4 in Schiedam. We wonnen vrij gemakkelijk, maar we moesten er wel ons best voor doen.
Al om vijf over negenen haalde onze nieuwe aanwinst Andre Osinga aan bord 3 het eerste punt binnen. Er werd aan beide kanten alleen gespeeld met pionnen en paarden. Zoals Andre zijn tegenstander onder druk zette en tot wanhoop dreef, prachtig! Zelf had ik er een uur meer voor nodig om aan bord 4 te winnen. Het was een onconventionele partij, wat vaker gebeurt bij het geweigerde koningsgambiet door middel van d7-d5. Ik kon het spel maken, maar mijn tegenstander deed ook wel wat zwakkere zetten, waardoor het na 24 zetten afgelopen was. Toen was het de beurt aan HZP 4. Adri Jumelet die prachtig speelde, als invaller aan bord 6, en als ik me niet vergis een dame had tegen een toren, lette niet goed genoeg op waardoor hij de volle dame en de partij verloor. Sneu als je zo creatief gespeeld hebt. Overigens werd op de site niets gepubliceerd over zijn invalbeurt, wel jammer, want het maakt natuurlijk geen Flaus aus. Even later won Jan Hendrik Leopold aan bord 2, rustig en degelijk. Toen Angelique Osinga rond half elf haar partij aan bord 1 ook won, konden we in elk geval niet meer verliezen met de stand 1-4. Eduard haalde aan bord 5 niet meer dan remise. Er had waarschijnlijk meer ingezeten, maar zijn tijd was krap, en zijn voordeel niet erg groot. Nog voor elven won Lennart Heijnen aan bord 7 zijn partij. De drie debutanten in het zesde team, Jan Hendrik, Andre en Lennart waren met hun drie winstpartijen van wezenlijk belang voor het team! Tot slot verloor Piet van Dijk aan het laatste bord. Hij stond overwegend, maar begon toen te aarzelen volgens de teamleider van Het Zwarte Paard. Zijn voordeel verdampte en moet omgeslagen zijn in een nadelige stand die tot verlies voerde. Het zou kunnen dat het gebrek aan het spelen van veel partijen, bijvoorbeeld in de interne competitie, hem toch opbreekt. Maar dit zijn maar speculaties.
Al met al een geslaagde avond met deze winst van 2,5 - 5,5 en een eerste stap naar onze doelstelling om te promoveren naar de tweede klasse, waarbij we hopen dat het vijfde team daar voor ons plaats gemaakt heeft door ook te promoveren.
En ik vergat het haast te vermelden -maar kom er dankzij die Porsche niet onderuit- we hadden supporters, wat we zeer waardeerden. Misschien is onze winst wel mede te danken aan de inspiratie die van deze beide subtopschakers uitging!

Lees ook het mooie en zeer uitgebreide verslag van HZP, met veel fraaie foto's!

Foto: Elise Juijn, website HZP.