maandag 16 februari 2009

STULTITIAE LAUS

Lof der Zotheid. Alle lof voor Erasmus 2, dat zich kranig verweerde maar toch nipt kopje-onder ging, en alle zotheid natuurlijk voor Ronald Damhuis die zich, gezeteld met een dikke sigaar en een glas single malt whisky, wel haast lijkt te identificeren met Sir Winston himself in zijn niet aflatende strijd tegen de Oude Dame.

Vrijdagavond had ondergetekende al snel een vrije avond, omdat Erasmiaan Reinier Hoogeveen even een klein moment van onachtzaamheid had, dat vermoedelijk te wijten was aan onwennigheid van het spelen op vrijdagavond. Veel spelers kiezen ervoor om op maandagavond als zij nog fris en energiek zijn hun partij te spelen, en verlangen na een vermoeiende werkweek op vrijdag naar het weekend in plaats van een zware partij te spelen. Anderen zien er tegenop om naast de doordeweekse werk en filestress ook nog een partij te spelen, en kunnen zich op de vrijdag als begin van het weekend ontspannen met een leuke partij. Zelf geef ik de voorkeur aan de vrijdag, zoals bleek tijdens de bondswedstrijd uit tegen Krimpen op maandag, waar ik me na een desastreus moment van concentratieverlies in een overigens fraaie combinatie liet matzetten.
Reinier kan natuurlijk veel beter, en tijdens het komende Watertorentoernooi zal het momentum ongetwijfeld weer bij hem liggen.

Vanwege mijn vroege vertrek dus geen ooggetuigenverslag maar een kleine opsomming van de uitslagen in de groepen 1 en 2. In groep 1 sloeg koploper Julian Van Overdam de aanval van Gijsbert Kamerman af en speelde een nette remise. Dat gaf de nog ongeslagen Peter Kemner de gelegenheid om weer een halfje dichterbij te komen via een overwinning op Lendert van den Ouden. Op zijn site geeft Peter nog even aan dat Rybka er weer heel anders over dacht, maar Rybka doet niet mee en Peter wel, en voorlopig is ook Peter onverslaanbaar. Wellicht dat Damhuis ook een fles kan aanbieden aan degene die Kemner eens verslaat in de interne…
John Leer won van Ton Dulk, zodat John eindelijk eens in de stand op een plek te vinden is waar hij thuis hoort. Tenslotte won Jan van Overdam junior van Arjen Kouwenhoven. Jan junior staat nu op een zeer verdienstelijke vijftig procent, terwijl Arjen nog steeds op zijn eerste overwinning wacht, maar hij moet nog tegen Vredenborg dus dat komt wel goed.
In de stand hebben Julian, Hans en Peter nu toch wel een duidelijke voorsprong op de rest, met alleen nog de onderlinge tussen Julian en Peter voor de boeg. Julian heeft nog de confrontatie tegen de gebroeders De Wit (voelen we hier een combine aankomen?), terwijl Peter en Hans nog tegen outsiders Gijsbert en Carel moeten. En wat te denken van Ben Boog: hij mag nog tegen de top 3 en heeft de punten hard nodig.
Na dit drietal een grote groep die rondom de +1 hangen. Onderaan vijf spelers die een flinke minscore hebben, maar nog geen reden tot wanhopen hebben, want tweemaal winnen en je staat zomaar weer boven de streep.

In groep 2 werd het topduel tussen Kresna Soerjadi en GertJan Pellikaan gewonnen door laatstgenoemde. De aanval van Kresna werd door GertJan vakkundig opgevangen en met een vlijmscherpe counter beantwoord. Ronald Sparreboom won van last-minute invaller Herman van Malde, die aangezien de beoogde tegenstander André Coenen op het laatste moment afzegde wegens ziekte, bereid was om diens plaats in te nemen en te fungeren als kanonnenvoer voor Ronald die speciaal voor deze ronde uit Breda was komen racen. Uitvaller Marcel Dirks mag nog een weekje langer op zijn voorbereiding tegen Herman broeden, en heeft nu kunnen zien hoe je die moet aanpakken.
Klein drama in de onderste regionen. Sophia Thoma verloor van hekkensluiter Adri Jumelet, en leerde zo de belangrijke les, die we allemaal hebben moeten leren, dat de partijen die op papier het makkelijkst lijken in de praktijk het moeilijkst zijn te winnen. Adri zelf schoot er niet veel mee op, want Gerrit Boer won ook, van Peter Overduin, en hoewel Coen van Baren verloor van Marcel den Bleker, blijft Adri laatste in de stand.
Bovenaan gaat het trio Kresna, Erik en GertJan strijden om het kampioenschap, terwijl Marcel en Ronald ook nog niet kansloos zijn voor een promotieplaats. Daarachter een groep middenmoters die het seizoen rustig kan uitspelen. Onderaan hebben Sophia en Peter met hun verlies slechte zaken gedaan en zijn onder de streep gezakt terwijl de achtervolgers naderbij zijn gekomen. Hier zullen nog heel wat partijen op leven en dood gespeeld worden, en ongetwijfeld zal er veel bloed, zweet en misschien ook tranen gaan vloeien…

Volgende week tweede ronde Triomfatorcup, maar u kunt natuurlijk ook een inhaalpartij voor de interne spelen. Hoewel er nog genoeg speelavonden te gaan zijn, is het zaak om de kalender goed in de gaten te houden, en eventuele afmeldingen zo vroeg mogelijk door te geven aan de groepsleiders, opdat zij ruim van tevoren een zo eerlijk mogelijk schema kunnen maken waarin iedereen op tijd en liefst tegelijkertijd klaar is.

Carel Vredenborg

zaterdag 14 februari 2009

Groep 3, best spannend

De spelers van groep 3 en hun spel staan minder in het brandpunt van de belangstelling dan die van groep 2 en groep 1. Wordt over die groepen haast wekelijks flitsend gerapporteerd, groep 3 speelt in stilte verder. Maar zo nu en dan is het goed de stand eens door te lichten en het beeld begint zich steeds beter af te tekenen.

Op vrijdagavond de dertiende februari waren er naast enkele te voorspellen uitslagen ook een paar verrasende. Wat dacht u bijvoorbeeld van de winst van de jonge Angelique Osinga op de ook nog jonge Eduard Smits? Eduard heeft in korte tijd al een reputatie bij de club opgebouwd, en zijn rating van 1669 punten is daar de weerslag van. Maar Angelique speelt graag vrijuit, is niet onder de indruk van de status van haar tegenstanders. Ze valt graag aan. En dat is misschien wel de beste manier om Eduard te bestrijden, want die houdt van degelijk, fijnzinnig spel en is niet de man van de wilde aanval. Verder viel op dat Henk van der Velden een goede remise speelde tegen de zeer sterke Peter de Joode. Peter kwam er gewoon niet doorheen, zelfs niet met een flitsende combinatie, want die was er niet. Michiel Gerritse en Rinus van de Wetering hielden elkaar in evenwicht en voor John Paul van Waterschoot was Marjolein Osinga van een te zwaar kaliber. Ruud Kok won netjes van Jan van Ravestein. Als Ruud het schaken net zo serieus aan zou pakken als een aantal andere zaken waarin de drang naar perfectie overheerst, dan zat hij al lang in groep 2. Wat zeg ik, groep 1 natuurlijk! Studeren, oefenen en concentreren. Uw schrijver weet als geen ander hoe belangrijk dat is... Tot slot won Fritz Dueller van de soms verrassende Martin in 't Hout.

Naar de stand.
Rinus van de Wetering verloor nog geen partij en gaat fier op kop. Angelique Osinga ligt een kleine lengte daarachter en Michiel Gerritse bemoeit zich niet met het sprinten maar is een stayer die de top twee op wat meer meters volgt.
Eduard Smits is na zijn verlies tegen Angelique teruggevallen naar de vierde plaats, en kort daarachter volgt Marjolein Osinga. Jan Poolman was tot een aantal weken terug onbedreigd de koploper, maar is nu al weer een aantal weken door ziekte verhinderd te komen. Hij zal genoegen moeten nemen met de gedachte dat hij bij trouwe opkomst waarschijnlijk eerste was geweest. Het loopt niet altijd zoals je wenst of denkt. Nog enkele spelers wil ik onder de aandacht brengen. In de stand van groep 3 op de site of op het publikatiebord kunt u zien welke plaats ze innemen en wat hun Keizer-waardering is. Beginnen we met Robin Lecomte op de zevende plaats. Omdat hij vaak andere verplichtingen heeft, speelde hij relatief weinig. Dit jaar is de kans op promotie voor hem klein, maar let op, dat wordt misschien al volgend jaar anders. Over Ruud Kok op plaats 9 had ik het hiervoor al. Peter de Joode zal bij trouwe komst, en daar ziet het de laatste weken naar uit, nog ver brengen. Laten we hopen dat hij zich niet te laat in de race gestort heeft. Zelfs een groot talent moet spelen om aan zijn punten te komen.

Samenvattend: een goede groep met andere spelers op de bovenste plaatsen dan we jarenlang gewend waren. Het is nog onvoorspelbaar wie kampioen wordt, maar de betrokkenen doen hun uiterste best om zelf nummer een te worden. En dat maakt de duels enorm boeiend.

(Uw verslaggever die na een jaartje in een hogere groep steeds weer in de gezelligste interne groep van onze schaakclub terugkeerde. Omdat het daar zo gezellig is, dat begrijpt u)

Zwak CE 3 verslaat sterk Erasmus 2

Recentelijk heeft Ronald Damhuis onze club goede publiciteit bezorgd door flessen drank uit te loven voor het eerstvolgende team dat één van onze teams weet te verslaan. Hij voorspelde dat het in zijn ogen zwakke CE 3 een geschikte kandidaat zou zijn om geslachtofferd te worden tegen Erasmus 2.
Op de website van Erasmus 2 viel eerder al te lezen dat ze al vroeg in het seizoen blij waren met de tot dan toe vergaarde punten, omdat deze punten ze zouden verzekeren tegen degradatie. Enfin, niet een mentaliteit waarmee je de koploper de stuipen op het lijf jaagt.

Al vroeg mocht Carel het eerste punt aantekenen nadat zijn tegenstander in het middenspel zijn dame liet insluiten. Erik stond op dat moment al goed, of misschien mag weliswaar gezegd worden dat het een stelling betrof met kansen voor beide spelers, maar het was zéker een stelling die Erik doorgaans plezierig vindt om te spelen. Helaas moest Sascha op dat moment een stuk geven om een fatale koningsaanval af te wenden. Hans stond met wit prima, maar op mijn vraag hoe hij zich voelde, maakte hij het bekende "zo-zo"-gebaar met gespreide vinders en de handpalm naar beneden en daarom antwoordde ik bevestigend op zijn vraag of hij remise mocht aanbieden; een aanbod dat zijn tegenstander nauwelijks kon weigeren. Met de partijen van Erik en Sascha reeds achter de rug stond het hiermee 2,5-1,5. Ab en Viktor hadden stellingen die als gelijk konden worden getaxeerd; zelf stond ik goed en Jesus had met speels gemak een gewonnen stelling bereikt.

Rond 22.45 hadden Jesus en Ab voor de voorspelde punten gezorgd en daarmee was de stand op 4-2 gekomen. Voor mij was dat het teken om in een stelling met een stuk meer eerst een paar consoliderende zetten te doen (niet met de toren naar de 7-de rij, maar op de 1e rij blijven, gaatje maken voor de koning, etc) en van daaruit gecontroleerd op winst te spelen. Iets te slap allemaal en technisch niet goed; uiteindelijk wist mijn tegenstander na dameruil een pionnetje terug te pakken, waarna ik weliswaar een paard meer had, maar een pion minder en alle pionnen stonden netjes op één vleugel. Met de torens nog op het bord wist mijn tegenstander het remise te houden. Toch heb ik geen spijt van mijn houding; het teambelang staat immers voorop en met 4-2 op het scorebord is het uitstekend om aan te sturen op een stelling die niet kan verliezen.
Intussen had ook Viktor de vrede getekend en met 5-3 kunnen we tevreden zijn; niet alleen dat: het gemak waarmee deze toch behoorlijke tegenstander van het lijf werd gehouden, sprak boekdelen. Damhuis zal toch met een grotere stimulus moeten komen om de tegenstanders van CE te prikkelen. VSOP of een single malt bijvoorbeeld (en dan één fles per teamlid wel te verstaan).

dinsdag 10 februari 2009

Groep 1 vrijdag 13 februari ( 3e versie )

Ton Dulk  - John Leer

Arjen Kouwenhoven - Jan van Overdam

Lendert v/d Ouden - Peter  Kemner

Julian van Overdam - Gijsbert Kamerman

maandag 9 februari 2009

Tal de hypnotiseur

"At some point in Belgrade a rumour has spread...Tal the hypnotist, he disturbs your thoughts. You calculate an attack and suddenly naked women are flashing across your mind. How can you play when the only thing you can think of...are women?!
So in the match against Tal, Benko put on a pair of black sunglasses and played in the dark. Well, it didn't really help him much, Tal finished the match with perpetual check and became the winner of the candidates tournament at the age of 23."

zondag 8 februari 2009

Indeling groep 2 13 Februari

Andre Coenen - Ronald Sparreboom
Peter Overduin - Gerrit Boer
Kresna Soerjadi - Gert Jan Pellikaan
Adri Jumelet - Sophia Thoma
Herman van Malde - Marcel Dirks
Marcel den Bleker - Coen van Baren

De rest verhinderd!

zaterdag 7 februari 2009

Eerste team ongelukkig aan kop

Onnodig een matchpunt verspelen tegen een middenmoter is erg en doet pijn. Thuiskomen en zien dat de grootste concurrent onverwachts heeft verloren waardoor je toch aan kop staat doet nog meer pijn bijna: we hadden dus bij winst een vol matchpunt voor kunnen staan! Vol ongeloof bekijk ik de uitslagen van vandaag...

In vogelvlucht.
Chauffeur Frank Hendriksma, John Leer en ikzelf komen tegen twee uur binnen bij Hotel Merks in Roosendaal, de speelzaal van SV De Pion. Een van de borden is leeg. Is iemand niet komen opdagen? Nee, helaas heeft Marc Moors zich deerlijk verslikt en al heel snel verloren! Een blik op de andere borden leert dat het een benauwd Brabants middagje dreigt te gaan worden voor onze mannen. Ook Lendert van den Ouden komt binnen om te supporteren. Dan gaat het carnaval van start..
Cor de Wit heeft een kwaliteit minder en staat niet best. Krijgt na enige tijd toch remise aangeboden omdat zijn tegenstander niet veel beste zetten meer doet/ziet en erg veel tijd gebruikt. Cor houdt het voorstel in beraad, heeft ruim een uur meer en laat de klok rustig lopen om de ontwikkelingen aan de andere borden af te wachten. Lange tijd zien we hem door de zaal banjeren, Tv kijken, lachen, nog net geen luchtje scheppen buiten. Na bijna een uur gaat hij weer zitten en speelt vrolijk door! Zijn tegenstander krimpt ineen bij zoveel onverwacht lef en doet geen goede zet meer en verliest kansloos. Is dit nu Aikido? 1-1


Andy Ooms heeft een stelling die ik niet begrijp (of wens te begrijpen?), ik zie alleen dat hij zich mede door gebrek aan tijd laat wegdrukken en uiteindelijk verliest hij. 1-2.
Eddy van Beers wint regelmatig volgens mij, ik heb niet zo op zijn bord gelet gezien de verwikkelingen bij de andere deurzakkers. 2-2.
Arjen Kouwenhoven speelt met wit maar het lukt hem weer niet een mooie pot te fabriceren. Een eindspel met lichte stukken blijkt minder voor hem en langzaam wordt hij weggedrukt. Een slecht weekend na de nul van gisteren tegen CHESS. 2-3.

Dan zijn er nog drie borden over en schommelen de kansen per kwartier. De keuze voor de supporters is moeilijk: kijken we in de gezellige bar naar Sven Kramer of gaan we wat hartkloppingen opdoen bij de borden? Michel heeft een kwaliteit meer, maar een aantal pionnen minder. Hij staat ook eerder misschien wat minder. Hij slaat remise desondanks af, gezien de andere borden. Toch zien we hem steeds kleine vorderingen maken met allerlei rare zetjes en zijn tegenstander wordt zichtbaar nerveus. Dick overleeft ternauwernood de tijdnood zoals gewoonlijk. Veertig minuten over een zet nadenken is ook nonsens volgens supporter Lendert en die heeft dat weer van een DVD van Kramnik himself. Na twintig minuten zegt Kramnik, ga je nooit meer een nog betere zet vinden. Lendert en Vladimir weten echter niet dat Dick alles tot zes cijfers achter de komma uitrekent. Ook nu weer zijn de omstanders verbaasd over zijn stellingsinzicht en soepele polsbewegingen. Hij schuift de pot ogenschijnlijk rustig naar winst. 3-3.


Precies op datzelfde moment eindigen ook de twee andere borden en hoe! Michel wint de pot nog met geweldig sterk stukkenspel! Echt heel fraai. De 4,5-3,5 lonkt nu want Hans Uitenbroek heeft na vele benauwde momenten nu eeuwig schaak in de stelling! Maar dan.... It ain't over 'til the fat lady sings....Hans leunt ontspannen achterover en denkt dat na de 60 zetten nog weer een uitvluggerfase volgt! Niet dus, weten alle Rotterdamse fans met reglementenkennis die de laatste seconden zien wegtikken en beseffen wat er aan de hand is. De vlag valt en Hans raakt bijna in shock als hij van John Leer hoort dat hij op tijd heeft verloren. Noemen we dat nu een LEERmoment?

4-4 dus en er was zoveel meer mogelijk, en toch ook zoveel minder. Een goede dag, een slechte dag? Voor Sliedrecht in ieder geval een prima dag ja. Volgende ronde de topper tegen Bergen op Zoom en ook Sliedrecht moet nog tegen Bergen op Zoom in de laatste ronde. Wie erg sterke zenuwen heeft mag op 7 maart komen kijken! De defibrillator ligt klaar.
Met dank aan Frank voor de rit!

Peter Kemner

VormVast Vierde

De Heren van De Lof der Zotheid konden gisteravond geen vuist maken tegen een dorstig vierde team.
Vrijwel rimpelloos schaakten de mannen van Charlois Europoort naar een 5 1/2 - 2 1/2 overwinning.

Vooral aan de witborden verliep het vrij voorspoedig:

Henk Kootkar verraste zijn tegenstander op een overvolle koningsvleugel met een hinnikend schijnoffer. Als Adèle Bloemendaal in een bad vol bubbels haalde Henk zijn punt binnen." Toeschouwer Frank Hendriksma hoorde Henk "bros, bros, bros" mompelen.

Bij Piet Verheij nam de druk in de fles wat toe. We hoorden een klein zuchtje, waarna zijn stelling ontkurkte. De hele Franse hofhouding was daarna niet meer veilig voor het brut geweld van de Pernisser.

"Het lijkt Prins Bernhard aan zijn champagne-ontbijt wel..." zei Jesus Canedo. Hij doelde op Peter de Joode die met een bourgondische glimlach zijn paard offerde. Daarna ging de hele onderneming van zwart op de fles.

Het glas is halfvol of het glas is halfleeg. Deze uitdrukking gold voor de meeste zwartspelers:
Marcel den Bleker probeerde als een Formule 1-autocoureur bij de prijsuitreiking de verdediging van Gilles Donze weg te spuiten, maar de Erasmiaanse witspeler gaf voldoende tegengas voor een gedeeld punt.
Tussen John van de Laar en oud-lid Patrick van der Velden bleef het vuurwerk uit. Wit zette de opening scherp op, maar zette niet door. Volgens insiders bewaart Patrick zijn echte scherpte voor de zorg van zijn pasgeboren kind Jethro. Anderen hielden het op wederzijds respect. Op zet 22 claimde zwart de remise volgens de regel van "drie keer dezelfde stelling".
Cor van As en Peter Overduin speelden alsof ze op vakantie waren in een beroemde Franse noordelijke wijnstreek. In alle rust naar een toreneindspel met een enkel open lijntje. Even opletten, even omkijken naar de ondergaande zon, een net nipje van de wijn, een trekje van een sigaar, uiteindelijk afsluiten met een Herenakkoord . Heerlijk!

"PLOP" was het geluid dat gehoord werd aan het bord van Herman van Malde. De oud-teamcaptain snoepte per ongeluk een pionnetje mee op de damevleugel. "PLOP" werd weer gehoord op het moment dat wit pardoes een stuk weggaf. Als een blauwe druif had wit het volle punt weggegeven.

Voor Coen van Baren waren de witte druiven zuur. Met een roze bril zocht hij naar allerlei mogelijkheden, maar hij vergat de tijd. Het glas bleek halfleeg. Bruisend van energie pakte de volgeling van het humanisme zijn overwining.

Een klinkende overwinning op een door invallers verzwakt Erasmus.
De teamleider riep bij het weggaan nog zoiets als "Lof der Zatheid", of "Laf der Zotheid". Enfin, hij werd door weinigen begrepen. Het had iets met een schaakhuis te maken? In Damwoude begrepen ze het wel, dat werd uiteindelijk simpelweg Schaakwoude...

Speel het einde van de partij van Peter de Joode na

RSB Bekerteam nu tegen Rokado?

Het RSB Bekerteam heeft zich middels een 3-1 overwinning gisteren op CHESS weten te plaatsen voor de 4e ronde en daar wacht wellicht een nieuwe ontmoeting met Rokado (zei daar iemand 4-0?). De overwinning tegen CHESS zou je klinkend kunnen noemen, ware het niet dat er nogal wat gebeurde op de borden waardoor de uitslag heel anders had kunnen uitpakken. CHESS kwam met een ietwat taktische opstelling. Teamleider Martin van der Hidde a.k.a. "De Baksteen uit Maassluis" werd aan bord 1 gezet tegen Ben Boog en Ron Burgerhout aan 2 tegen ondergetekende. Deze taktiek had heel goed kunnen uitpakken, zo bleek later. De sleutel tot de overwinning lag aan de eerste twee borden. Zelf mocht ik tegen Ron al vrij snel een vol punt incasseren nadat Ron zich in volkomen gelijkwaardige stelling liet verleiden tot een loperuitval die er op zich goed uitzag maar een eenvoudige weerlegging kende die wit een kwaliteit opleverde en zwart weinig tot geen tegenspel meer gaf (zie partijfragment). Na nog een fout van zwart konden de stukken snel in het doosje. Hierna won Ben aan bord 1 van Martin, maar dat had heel anders kunnen lopen. Ben speelde een prima Siciliaan en kwam langzaam maar zeker gewonnen te staan en de Baksteen zag eigenlijk geen plan meer en begon in tijdnood maar met pionnen te strooien om Ben in verwarring te brengen. Dat lukte wonderwel en Ben maakte in straal gewonnen stelling plots de blooper van zijn leven. Hoofdschuddend liep de CE aanhang weg van het bord, dit kon men niet aanzien. Met een fraaie combinatie zou de Baksteen zowaar een volle toren voorblijven met directe winst. Alleen...hij zag het ook niet!! Met seconden op de klok koos Martin voor een defensieve zet en Ben aarzelde niet en deelde de genadeklap uit. Pas na de partij moesten omstanders de combi laten zien en vielen beide spelers van hun stoel. De stelling is ongetwijfeld binnenkort terug te vinden op de weblog van Martin, die nog menig nachtje woelend zal doorbrengen.

Met 2-0 op het formulier was de taak aan Carel en Arjen om minstens een halfje binnen te brengen. Eerlijk gezegd heb ik beide partijen door het gedoe met Ben en Martin niet zo goed gevolgd. Arjen vertelde dat hij erg goed uit de opening kwam maar daarna geen goed vervolgplan kon vinden. Toen hij een belangrijke pion kwijtraakte verloor hij de controle over de stelling en moest uiteindelijk nog het hoofd buigen. Inmiddels stond Carel echter gewonnen. Dit gebeurde vanuit een nogal chaotische stelling, zoals we van Carel gewend zijn. Geen idee dus wie wat gemist heeft en of het allemaal regelmatig was, maar het einde van de partij werd door Carel in ieder geval sterk gespeeld. Zijn tegenstander ging nog erg lang door in totaal verloren stelling (Dame tegen loper+paard), maar Carel maakte uiteraard geen foutje meer.
Een echte bekeravond dus weer en we kunnen haast niet wachten op de volgende ronde!

Peter Kemner

Speel het einde van de partij Kemner-Burgerhout na

vrijdag 6 februari 2009

Ratinglijst februari uit

De KNSB heeft de ratinglijst van februari onlangs gepubliceerd. Normaal staan er in deze lijst weinig veranderingen, maar deze keer is o.a. de eerste helft van de KNSB- en RSB-competitie al verwerkt en ook eindelijk het Charlois Europoort zomertoernooi. Dit heeft voor een aantal spelers nogal wat gevolgen gehad. In positieve zin voor John Leer (+35), Lendert vd Ouden (+53), Andre Coenen (+73), Piet Verheij (+47), Julian van Overdam (+62) en zowaar klom Carel Vredenborg weer boven de 1900 grens en Ben Boog weer boven de 2100 grens! De slechte starters in de RSB competitie hebben het moeten bekopen met verlies, b.v. Kamerman (-33), Kemner (-26), Dulk (-36), Canedo (-46), de Joode (-52). Alle reden voor deze heren om zich in de tweede helft van de competitie wat meer in te spannen. De volledige lijst met de verwerkte resultaten is te vinden op de KNSB-site onder het kopje "rating". Klik op het vierkantje dat voor het KNSB-nummer staat om de verwerkte resultaten te zien.

woensdag 4 februari 2009

Indeling groep 2 voor 6 Februari

Sascha Ottenhof - Hans van Calmthout
Marcel Dirks - Erik van den Berg
Andre Coenen - Jesus Canedo

Gerrit Boer en Adri Jumelet vrij.
De rest verhinderd

dinsdag 3 februari 2009

Any resemblance to CHESS…..

Afgelopen vrijdag was waarschijnlijk de laatste keer dat er in de groepen 1 en 2 een volledig programma kon worden afgewerkt, want volgens de speelkalender is er vanaf nu vrijwel elke vrijdag een bondsteam in de slag om kratten bier en flessen wijn en champagne te verdienen of te verliezen. En als er eens een keer geen bondswedstrijd is, hebben we wel een bijzondere speelavond, zoals de Triomfatorcup.
In groep 1 werden zes partijen afgewerkt, en viel maar in één daarvan een beslissing. De overige partijen eindigden na veel, weinig of helemaal geen schermutselingen in remise. Kennelijk kiezen veel spelers in deze fase van de competitie voor het halve ei, in de hoop onderweg nog wat hele doppen te rapen en zo genoeg punten te halen om hun verblijf in de hoogste groep met een seizoen te verlengen.
Het beste voorbeeld hiervan was de partij tussen Lendert van den Ouden en Carel Vredenborg. Lendert kwam met een klein voordeeltje uit de opening, wist daar echter niet veel mee te doen, en bood toen maar gauw remise aan. Carel vond dat allang best en zo werd de vrede snel getekend. Met dit halfje is Lendert nu wel eindelijk van die vermaledijde laatste plaats af.
De volgende remise viel te noteren tussen Cor de Wit en Arjen Kouwenhoven. Cor plaatste een goed getimed remise-aanbod, op het moment dat hij wat minder stond maar wel meer tijd op de klok had. Arjen koos voor het halve punt, en wacht daardoor nog steeds op zijn eerste overwinning.
In de partij tussen Peter Kemner en Hans Uitenbroek werd wel strijd geleverd. Op de wat onorthodoxe openingszet van Peter antwoordde Hans met de enige juiste tegenzet. Toch draaide Peter aardig Hans de duimschroeven aan, en even leek het of hij laatstgenoemde op de knieën zou krijgen. Maar na een klein foutje kon Hans toch ontsnappen via een fraaie remisecombinatie. Hans behoudt hiermee zijn tweede plaats, en Peter zijn ongeslagen status.
Bij Gijsbert Kamerman tegen Ben Boog, op papier een wedstrijd a la Volendam – De Graafschap, was het lange tijd onduidelijk wie nu de slechte loper had. Het bord was effectief in tweeën gedeeld door een lange pionnenketen, met de lopers begraven achter de linies. Normaal een stelling waarin Ben zich wel op zijn gemak voelt, maar niet tegen Gijsbert. Ondanks de uiterste pogingen bereikte Gijs niet meer dan een toreneindspel, dat beide spelers wegens gebrek aan bedenktijd (sommigen zouden zeggen gebrek aan kennis en kunde) maar remise gaven.
In de kelder van de groep werd op het scherpst van de snede het gevecht gevoerd tussen Piet Verheij en Ton Dulk. Piet vocht voor vrijwel zijn laatste kans en stormde met alles wat hij had op de zwarte stelling af. Dat hij er duidelijk zin in had bleek wel toen hij vol bewondering van een afstandje naar zijn eigen bord stond te kijken, met Ton in diep gepeins verzonken, om na een tijdje pas te merken dat niet Ton maar hijzelf aan zet was… Ton gaf echter geen krimp, en wist af te wikkelen naar een eindspel van toren en loper tegen toren en pion. Remise dus, maar bij Piet is het pas remise als hij alleen nog maar een koning over heeft, en het is dat we nog niet met Fischer tempo spelen, anders was hij nu nog bezig geweest te proberen de partij te winnen.
Tenslotte won John Leer vlotjes van Arjan van der Leij. Arjan speelde een wat passief uitziend systeem, dat hem daarnaast ook nog veel bedenktijd kostte. John had op een gegeven moment zelfs meer dan een half uur meer op de klok. Voor ieder ander een ongekende luxe, maar John had alles al lang uitgerekend in de bedenktijd van Arjan, en liep nu een beetje verveeld rond te kijken bij de andere borden. Toen hij eindelijk weer aan zet was, maakte hij het maar snel af. Pech voor Arjan, maar veel spelers hebben weinig goede herinneringen aan hun eerste ontmoeting met John, en ook Arjan zal bij een volgende keer wel beter weten hoe hij John moet aanpakken.
John Leer dus de winnaar van deze ronde, maar de speler die het meest profiteert van deze uitslagen is Julian van Overdam, die zonder zelf te spelen zijn naaste concurrenten halve of hele punten zag verliezen, en nu nog steviger aan kop staat. Wie gaat hem nog tegenhouden?

In groep 2 zijn de krachtsverhoudingen wat groter, wordt er wat meer op winst gespeeld, en vallen vaak ook meer beslissingen. Neem nou de partij tussen Peter Overduin en Ronald Sparreboom. In het begin leek het erop of Peter een aardige koningsaanval had, maar toen ik later keek was er van aanval geen sprake meer. Ronald had het initiatief overgenomen en maakte met dame, toren en loper gebruik van de ruimte die Peter had gelaten. Punt voor Ronald dus, die aan een succesvolle inhaalrace bezig is.
Sascha “Houdini” Ottenhof ontsnapte voor de tweede keer aan een nederlaag. Na vorige week, in zijn partij tegen Marcel Dirks, te zijn herrezen uit de dood, kwam Sascha nu weer goed weg, dit keer met een halfje tegen Herman van Malde. Herman keek na afloop duidelijk nog beteuterd hoe hij Sascha nog had kunnen laten glippen.
Over Marcel Dirks gesproken: met zijn altijd opportunistische spel wist hij Hans van Calmthout bijna tot wanhoop te brengen. De belegering van een verdwaald zwart paard op a2 werd Hans bijna teveel. Maar Marcel drijft zijn frivole spel soms wat te ver door, en ook nu moest hij net als de week ervoor aan het kortste end trekken.
Ook in deze groep was er een kelderpartij. Coen van Baren won van Adri Jumelet, en was daar erg blij mee. Eindelijk had hij zichzelf eens bewezen dat hij goed kon schaken. En voorwaar, Adri heeft de hele partij weinig kans gehad.
Sophia Thoma en John van de Laar speelden een boeiende Spaanse partij. De partij bleef lange tijd in evenwicht, en in het paard tegen loper eindspel gingen er teveel pionnen af om nog een winstpoging te rechtvaardigen. Remise dus.
De merkwaardigste partij was die tussen André Coenen en Kresna Soerjadi. Een oppervlakkige blik op de stelling deed vermoeden dat André bij het uitvoeren van de korte rokade vergeten was zijn toren van h1 naar f1 te verplaatsen. Alles wees er dan ook op dat Kresna weldra zijn negende overwinning zou boeken. Maar André is iemand die zich volledig in de stelling kan vastbijten, en hardnekkig wilde hij van geen wijken weten. De verdwaalde toren vond nieuw emplooi via h3, en Kresna boekte maar weinig vorderingen, totdat de klok een woordje ging meespreken. In een dubbel toreneindspel werd over en weer een volle toren weggegeven; de kansen keerden met elke zet. Toen beide spelers even een moment van rust vonden in hun razernij, besloten ze gauw tot remise, waarschijnlijk om erger te voorkomen. Groot was wel de verbazing toen bleek dat beide spelers nog genoeg tijd overhadden om een hele partij te spelen, gerekend naar de maatstaven van John Leer dan. Ofwel zoals Fischer al eens schreef: “Any resemblance to chess is purely coincidental”.

Carel Vredenborg

maandag 2 februari 2009

Bubbeltjeswijn ligt klaar

De successen van de CE teams blijven de gemoederen bezig houden. Links en rechts worden flessen wijn ingezet op een bepaalde afloop. Gelukkig laten de spelers van onze teams zich natuurlijk niet gek maken, daar hebben we in het verleden al meer dan eens van geleerd. Zeker lijkende kampioenschappen gingen toen op de streep alsnog verloren. Deze keer blijven we strak door serveren tot het einde van de competitie. Lees het nieuwe hoofdstuk in de klucht op de RSB-site.

zondag 1 februari 2009

Even uit het hoofd....


Een stelling uit de partij van Hans van Calmthout (wit) tegen Hans Nunnikhoven van De Willige Dame 1, uit de laatste wedstrijd van ons tweede team. Onze Hans verloor uiteindelijk de partij in een paardeneindspel. In deze stelling echter had zwart het al meteen kunnen uitmaken. Welke zet?

Decembernummer Triomfator online

Het heeft even geduurd, maar het decembernummer van ons clubblad Triomfator staat nu online in PDF-formaat. Via de link in de rechterkolom te vinden. Dit nummer is iets uitgebreider nog dan de gedrukte versie. O.a. een artikel dat wij ontvingen van Paul Dekker, met een herinnering aan Frans Koevermans, kwam helaas te laat binnen en kon niet meer mee in de gedrukte versie. Dit artikel is wel toegevoegd nu aan de PDF. Wat we helaas nog wel missen zijn de oplossingen van de Kerstquiz van 2007(!). Deze zouden worden gepubliceerd in deze PDF. Ze komen binnenkort in een aparte PDF, wegens tijdgebrek ben ik er nog steeds niet aan toegekomen.
Vergeet niet dat de volgende Triomfator gepland staat voor maart! De inzenddatum is tot eind februari, aarzel niet te lang en stuur in!

PK

vrijdag 30 januari 2009

Indeling groep 2 voor vanavond!

Coen van Baren - Adri Jumelet
Sophia Thoma - John van de Laar
Herman van Malde - Sascha Ottenhof
Peter Overduin - Ronald Sparreboom
Marcel Dirks - Hans van Calmthout
Andre Coenen - Kresna Soerjadi

De rest verhinderd!

donderdag 29 januari 2009

Ook team 5 houdt het op 4-4

De prijs die bij een nederlaag ook op ons team stond, is in Oude Tonge (tegen Oostflakkee 2)ook niet gevallen. Geheel in de lijn van het vierde en het tweede team speelden we gelijk. Het grote verschil met deze teams is wel dat wij niet bovenaan stonden en ook niet bovenaan staan.
Even snel de borden langs.
Robin Lecomte speelde als invaller voor Michiel Gerritse op bord 6, maar kon een heftige koningsaanval niet de baas. Toch hartelijk bedankt voor de bereidheid ons team te completeren, Robin. Vervolgens trok Adri Jumelet (4) de stand gelijk door regelmatig te winnen. Henk van der Velden kwam een stuk achter op bord 8, en kon zijn remiseserie niet voortzetten, verlies. Druk bezig met mijn eigen partij heb ik de volgorde van de andere uitslagen niet helemaal gevolgd, maar terloops hoorde ik dat we met 3-1 achter kwamen te staan, en dat was te wijten aan het verlies van Tommy Johansson aan bord 2. Naar eigen zeggen werd hij langzaam maar zeker aan de kant gezet en heeft nooit echt goed tegenspel kunnen bieden. Maar daarna kwamen we terug. Met winst van Eduard Smit (5) die constateerde dat zijn tegenstander zijn 35e zet niet binnen de tijd gedaan had. En met winst van Menno Brandenburg aan bord 1 die zijn tegenstander van zijn dame afhielp, met diens medewerking overigens. Drie tegen drie, en nog twee borden te gaan. Rinus van de Wetering (7) stond al snel goed, maar zijn tegenstander bleef hardnekkig tegenstand bieden, die met de tijd steeds overbodiger werd. Rinus stond voortreffelijk en bouwde dat steeds verder uit, met aanzienlijke materiaalwinst. Dat werd winst, en een stand van 3-4. Nog 1 spel was gaande, dat van ondergetekende aan bord 3. Een aardige partij tegen een goede tegenstander. Ik zag me in het middenspel genoodzaakt een pion te offeren om een aanval te keren. Dat lukte. En ik dacht zelfs de partij naar mijn hand te kunnen zetten. De eerste 35 zetten haalden we beiden met minder dan een minuut op de klok. En zoals de einduitslag al aangaf, ik heb het daarna niet gehaald. Een combinatie van tijdnood en minder handig spel smoorde mijn goede voornemen om in elk geval niet te verliezen. Jammer, een uitslag van 3,5 - 4,5 was een stuk fraaier geweest.
Zoals de goede waarnemer heeft kunnen zien, speelden we met drie invallers, en dat was misschien toch iets te veel van het goede. Maar we geven de moed niet op en blijven spelen voor een promotieplaats!
Overigens moet de uitslag van 4-4 voor Ronald Sparreboom bevredigend geweest zijn: beide clubs waarvan hij lid is leden geen nederlaag.

dinsdag 27 januari 2009

Indeling groep 2 voor 30 Januari

Peter Overduin - Ronald Sparreboom
Erik van den Berg - John van de laar
Adri Jumelet - Sophia Thoma
Herman van Malde - Gert Jan Pellikaan
Sascha Ottenhof - Marcel den Bleker
Marcel Dirks - Hans van Calmthout
Andre Coenen - Kresna Soerjadi

Coen van Baren vrij, Jesus Canedo en Gerrit Boer verhinderd

Tweede team kraakt (maar barst niet)


Gisterenavond speelde ons tweede team een uitwedstrijd tegen De Willige Dame in Dordrecht. De oude dame tegen de willige dame dus! Een mooi affiche dus voor een leuke wedstrijd op een bijzonder sfeervolle locatie: Visser's Poffertjessalon in het centrum van Dordrecht. Helaas werden er geen poffertjes gemaakt dus moesten we het doen met een jan-hagel bij het kopje koffie. Voor de meeste teamleden maar beter ook.

De wedstrijd kwam langzaam op gang met 2 vlotte remises van Ben Boog (op 1 tegen Remco van Vaalen) en Lendert v/d Ouden (op 4 tegen Freek Schouten). Ben zat niet lekker in zijn partij, en nam het remiseaanbod graag aan. Lendert speelde een degelijke Caro-Kann en handhaafde zo zijn ongeslagen status. In mijn ogen 2 correcte remises. Even later viel het derde halfje: Arjen Kouwenhoven op 3 tegen Hans Berrevoets. Hier zat duidelijk meer in. Als ik het goed gezien heb kon Arjen positioneel een zeer goede positie bereiken, helaas zag hij het niet. Vervolgens wikkelde Hans af naar een gelijke stelling en kon Arjen het remiseaanbod niet weigeren. Wellicht een gemiste kans dus in deze partij. Niet veel later moest Jesus Canedo op 8 opgeven tegen Gerrit de Wolf. Een niet al te beste partij van Jesus: na een zet of 15 stond Jesus niet al te best ("verloren" zou Jesus zeggen), en keek hij tegen een behoorlijke tijdsachterstand aan. In die fase daarna speelde Jesus sterk en wist hij de grootste dreigingen af te wenden, hoewel zijn tegenstander een pion op g7 bleef houden die moeilijk er vanaf te meppen was. Daarna moet het alsnog ergens misgegaan zijn, of zijn tegenstander speelde het vervolg zeer overtuigend. Hoe dan ook: helaas een terechte nul voor Jesus. Gelukkig trok Valery Maes op 2 de stand gelijk door met zwart zeer overtuigend te winnen van Jaap Verhoef, een tegenstander die tot nu toe 3-3 gescoord had. Absoluut veruit de beste partij van de avond! Niet veel later moest ik zelf berusten in remise. Ik speelde een hele leuke partij, waarbij mijn tegenstader Joop de Jong vroeg in de partij een veel te optimistische damezet speelde wat mij een pion en loperpaar opleverde. Daarna speelde Joop optimaal, terwijl ik dacht mij voortdurend optimaal te verdedigen. Misschien was dat ook wel zo, maar in tijdnood vond mijn tegenstander een slimme weg naar remise: een kwaliteitsoffer gevolgd door eeuwig schaak. Een leuke pot met toch wel een terechte uitslag al zal ik ergens slimmer spel gemist hebben. Nog steeds was de wedstrijd dus volledig in evenwicht, maar twijfel sloeg toen wel toe. Invaller Hans van Calmthout had in het middenspel problemen gekregen en stond vanaf dat moment duidelijk minder, tevens had Hans tijdachterstand. John Leer was ook nog bezig op bord 5 tegen Pierre Smeets, en had een onduidelijk eindspel. Hans verloor uiteindelijk in een grappig paardeneindspel waarin hij loerde op kansjes die hij uiteindelijk net niet kon verzilveren: Hans heeft zeer goed geknokt, maar uiteindelijk de partij verdiend verloren denk ik. En dan John Leer. Tja, een verhaal apart, hij wint al zijn partijen voor het tweede, en bijna altijd op dezelfde manier: in tijdnood vanuit gelijke stand. Ook nu zou het zo gaan. Tot verbijstering van zowel De Willige Dame als De Oude Dame verzonk Pierre in diep gepeins, en in plaats van tijdsvoorsprong ontstond een tijdsachterstand van 2 minuten voor Pierre tegen 12 voor John. Eigenlijk is het eindspel op zich dan niet meer van belang, Pierre ging door zijn vlag en 4-4 was een feit!

Een terechte uitslag van dit spannende duel. Natuurlijk wilden we graag winnen, maar 4-4 is op zich geen schande tegen dit sterke team. We liggen nog steeds op koers voor het kampioenschap. De volgende wedstrijd is op 27 februari thuis tegen Krimpen a/d IJssel. Krimpen heeft gisterenavond gewonnen van Rotterdam en is dus de huidige nummer 2. Bij winst op Krimpen is niet alleen promotie een feit, maar tevens het kampioenschap van de Promotieklasse. Komt dat zien!

Gijsbert
(Foto: De Willige Dame)

Lees ook het verslag van de Willige Dame
Speel de partij van Gijsbert na!

zondag 25 januari 2009

30 januari groep 1

Cor de Wit – Arjen Kouwenhoven

Ben Boog - Gijsbert Kamerman

Peter Kemner Hans Uitenbroek

John Leer – Arjan v/d Leij

Piet Verheij - Ton Dulk

Lendert v/d Ouden - Carel Vredenborg

1e avond Triomfatorcup

Na de eerste speelavond staan Hans Uitenbroek en Julian van Overdam met 3 uit 3 boven aan. Hans won van Cor de Wit, Carel Vredenborg en Arjen Kouwenhoven. Julian van Eduard Smits, Angelique Osinga en Gijsbert Kamerman. Vooral de laatste partij was een enorm spektakel waarin een gewonnen staande Gijsbert het uiteindelijk toch niet wist te redden. Daarachter staat Jan van Overdam jr. : winst op GertJan Pelikaan, winst op Piet Verheij en remise tegen Ben Boog.

Andere opvallende uitslagen: Angelique wint van Peter Overduin ,

Eduard Smit wint van Peter Overduin en M.Gerritse en een knappe remise in een moeilijk eindspel van John v/d Laar tegen Ben Boog.

Een 20-tal spelers speelde met veel plezier, er zijn spelers die pas de 2e ronde instappen ( op 1,5 punt ) ze staan dan boven o.a. Cor de Wit en John v/d Laar. Dus Herman van Malde als je er bent sta je boven John.

Cor de Wit

vrijdag 23 januari 2009

Impressies Corus

Hans van Calmthout heeft op zijn weblog een berichtje gemaakt met zijn impressies van Corus 2009, zoals hij die beleefde tijdens zijn bezoekje afgelopen zaterdag samen met Henk van der Velden en Gerard Kool. Compleet met stellingen en foto's. Lees het stukje hier.

woensdag 21 januari 2009

Indeling Groep 2 23 Januari

Kresna Soerjadi - Adri Jumelet
Sascha Ottenhof - Marcel Dirks
Erik van den Berg - Coen van Baren

De rest verhinderd of Triomatorcup!

C5 rules!

Januari is Corus maand, en volgens traditie trekt dan een aantal spelers van de Oude Dame naar Wijk aan Zee om deel te nemen aan de weekendvierkamp. Vijf deelnemers meldden zich op vrijdagmiddag bij de uitbaatster van het leukste hotel van Wijk aan Zee. Aan het viertal van vorig jaar was dit keer Hans Uitenbroek toegevoegd, want de missie was dit keer om genoeg prijzengeld in de wacht te slepen om de oplopende drankrekening af te betalen. Herman, John en Carel konden oude herinneringen aan Groningen 1997 ophalen in een belendend appartement, terwijl Arjen en Hans kamernummer 1 kregen toegewezen. Wel werd uit voorzorg en als duidelijk statement het derde bed van hun kamer gehaald, want ook Sabine had de vooraankondiging op de website kennelijk goed gelezen.

Nadat de “Charlois 5” zich hadden geïnstalleerd, en het eerste van het drieluik shoarma, saté en pizza naar binnen hadden gewerkt, werd er ’s-avonds een klinkende 4-1 overwinning geboekt. Onder het genot van een welverdiend biertje gauw op zoek naar de uitslagen van de interne, het bekerteam en vooral het vierde, want naast een groot aantal schaakboeken en schaakgerelateerde lectuur als Matten en het boek van Karel van der Weide, heeft ook het professionalisme bij deze oprechte amateurs toegeslagen, en was er dus een laptop aanwezig.
De volgende ochtend de ook al traditionele wandeling langs het strand plus daarna koffie met apfelstrudel in Sonnevanck en ’s-middags op naar de tweede wedstrijd. Op zaterdagmiddag was een groot aantal CE-ers aanwezig als supporter. Hans van Calmthout had Henk van der Velden en Gerard Kool meegenomen, en ik meen dat ik ook het hoofd van Ruud Kok boven mijn bord heb zien hangen. De broertjes Van Overdam waren zelfs per trein en bus naar Wijk aan Zee gekomen om hun schaakidolen te zien schitteren, maar vonden ook nog tijd om af en toe bij onze borden toe te kijken. Zelfs de oude dokter Van Malde senior kwam nog even een kijkje nemen, maar ik zag hem niet lang daarna hoofdschuddend de zaal uitlopen, de beide handen op het hoofd, begraven in de grijze haardos. En terecht, want team C5 boekte weer een 4-1 overwinning, waarbij de enige nederlaag …. afijn vult u zelf maar in.

Op zondag kwam Menno Brandenburg ook nog even langs, maar was vergeten dat de laatste ronde om 12.00 uur in plaats van half twee begint, zodat vier spelers al lang en breed afgeschminkt in de bar zaten, en hij alleen de troosteloze stelling van – alweer – Herman kon aanschouwen. Overigens werd het weer 4-1, maar nu in ons nadeel.
Maar met 9 punten uit 15 partijen was het al met al een stuk beter resultaat dan voorgaande jaren. De aanwezigheid van de clubkampioen Hans heeft dus een positief effect gehad op de rest. Vooral Arjen speelde twee heel mooie aanvalspartijen, misschien niet eens perfect, maar wel attractief. In deze vorm hoeft hij zich voor de interne geen zorgen meer te maken. Een korte remise in de laatste ronde zorgde voor een 1e plaats en promotie naar groep 2 volgend jaar.
Hans haalde ook de volle winst uit twee partijen, maar hier en daar met wat bedenkelijk spel. In de laatste ronde speelde hij tegen ratingfavoriete Donna Schut, verloor in de opening gauw een pion, en werd vervolgens op ontluisterend precieze wijze van het bord af geschoven. Een tweede plaats en een bescheiden geldbedrag als troost waren zijn deel.
John was in zijn groep duidelijk de sterkste. Twee makkelijke winstpartijen, en in de derde partij liet John zien dat hij de blokkadestrategie van Nimzowitsch tot in de finesses beheerst. Het is dat hij professioneel en terecht voor de eerste plaats ging en remise aanbood, maar als hij het vervolg net zo sterk had gespeeld, had zijn prestatie zo als modelpartij in de boekjes gekomen.
Carel wist in zijn partij op vrijdag een knappe maar niet geheel verdiende remise uit het vuur te slepen tegen de ratingfavoriet en latere groepswinnaar. Hoewel hij er nog alles aan deed om de partij nog weg te geven, bleef er aan het einde alleen nog een eindspel van toren tegen loper over, en dat is bij normaal spel remise. Op zaterdag wist Carel zowaar zijn eerste overwinning tijdens Corus in 8 partijen te boeken, tegen een tegenstander die een muur van pionnen optrok op de zesde rij. Een kleine bres in deze muur plus een goed getimed kwaliteitsoffer, en “the wall came tumbling down”.
Na deze euforie werd er zaterdagavond flink gevierd, hetgeen zijn weerslag had op het denkvermogen op de zondag. Zelfs stukwinst met als concessie een zwaar ingebouwde loper kon hem maar matig bekoren, en toen zijn jeugdige tegenstander niet van zions bleek om snel de partij op te geven, maar in plaats daarvan een overweldigende aanval op touw zette, was de energie volledig op. Vier zetten voor het einde was er nog een grote kans op redding en winst, maar ook dat was niet aan Carel besteed, en liet hij zich als een lam schaap matzetten. Reden voor een moment van bezinning tijdens een wandeling over het Pad van Planinc, dat hoe toepasselijk langs het kerkhof loopt. Bij terugkomst bleek dat de schamele anderhalve punt toch nog genoeg was voor een ongedeelde tweede plek. De geïncasseerde geldprijs vergoedde de pijn ietwat.
Als u goed meegerekend heeft, weet u inmiddels de score van Herman. Herman zal weinig vreugde hebben beleefd aan zijn schaakoptreden. De rest van team C5 overigens ook niet, want Herman bracht geen enkele overwinning en geen geld in de pot mee. Maar dankzij zijn innige contacten met Sabine zorgt hij er elk jaar weer voor dat we mogen terugkomen, en alleen dat al is reden genoeg om hem volgend jaar weer mee te nemen..

Carel Vredenborg


Arjen Kouwenhoven – Arjan Tissink, tweede ronde, stelling na 21...dxe2
22.Pd6+ Txd6 23.Tb8+ en mat op de volgende zet (1-0)

maandag 19 januari 2009

Robin Lecomte RSB-kampioen in de D-categorie


Ons jeugdlid Robin Lecomte is RSB-kampioen geworden in de D-categorie! Robin, langs deze weg van harte gefeliciteerd met deze mooie prestatie! Een uitgebreid verslag zal ongetwijfeld volgen op onze jeugdsite of in het clubblad van maart! Op de foto krijgt Robin de beker overhandigd uit handen van RSB jeugdleider Hermjan Barneveld. (Foto: RSB-site)

zondag 18 januari 2009

Goede zetten zat

Vrijdagavond speelde ik een korte remise tegen John Leer die me daarna zijn partij die hij voor de beker tegen Onesimus speelde laten zien. Het was een kunststukje van verdedigen en kansen waarnemen. Op zijn manier een meesterwerk. Tarrasch en Lasker zouden er trots op geweest zijn. Ondertussen in de speelzaal stond mijn broer Dick zeer bedenkelijk tegen Jan van Overdam jr. Na de opening had hij een naar zijn mening gelijkstaande stelling bereikt. Die er in mijn ogen uitzag als zeer prettig speelbaar voor wit. Jan bouwde zijn voordeel uit en bereikte een gewonnen stelling. Dick zat erg in tijdnood en er verscheen een voor Jan gewonnen toreneindspel op het bord.Technisch maakte Dick het zijn tegenstander zo moeilijk mogelijk en uiteindelijk wist hij het met een patgrap nog te redden. Oef. Was het de druk of de drukte die hem de winst ontnam. In de te drukke speelzaal speelde ondertussen ons zesde team gelijk tegen Shah Mata 3. Enorme drukte ontstond toen de heren klaar waren. Dat er belangrijke partijen bezig waren, sommige spelers in enorme tijdnood leek maar niet door te dringen tot de heren. Roepen door de zaal etc. Een speler heb ik zelf tot drie maal toe verzocht stiller te zijn. Pas toen ik hem verzocht of stiller te zijn of dat hij anders de zaal wilde verlaten reageerde hij met moeite. Zou het een van onze leden geweest zijn dan had ik hem blijvend de toegang ontzegd. Ondertussen speelden Erik en Kresna hun belangrijke partij. Kresna was ouderwets in vorm en wist te winnen. De volgende ochtend vertrok ik naar Utrecht om daar mee te spelen in het goede zetten zat toernooi. Uiteindelijk werd ik 2e in de B groep. Ik verdedigde de laatste ronde een half punt voorsprong, bij remise was ik eerste. Na helemaal weggespeeld te zijn in het middenspel kwam ik terug van 2 pionnen achter in verloren stelling tot gelijkspel. DE partijen van Dick en John waren een inspiratie. Helaas gaf ik daarna knullig het eindspel weg en werd 2e met 5 uit 7 . Xander Wemmers won voor de 4e achtereenvolgende keer de A-groep.  6 keer totaal . Hij vond goede zetten zat. IK zie net dat Robin Lecomte kampioen is van de RSB bij de D jeugd. Gefeliciteerd het verslag en hoe Angelique en Sophia het gedaan hebben zal ongetwijfeld op onze jeugdsite te lezen zijn. IK ga nog een glaasje maltwiskey drinken op alle mooie zetten die we nog gaan spelen.

Cor de Wit

Tekening in kampioensstrijd.


Afgelopen vrijdag was het relatief rustig in de Passage , een uitwedstrijd van team 4 en bovendien hadden zich 5 van onze strijders aan de poort van het schaakparadijs in Wijk aan Zee gemeld.

In Groep 1 had John Leer na de bloedstollende bekerpot van de vorige dag, kennelijk behoefte aan rust , want het werd binnen het uur remise tegen Cor de Wit. De heren wilden elkaar duidelijk geen pijn doen. De partij tussen Lendert en Julian was van een geheel ander kaliber. De strijd om het iniatief werd door Julian vrij snel gewonnen ,daarna werd Lendert heel hard van het bord gemept. Jan van Overdam componeerde samen met Dick de Wit een triple pion op de c lijn waarbij het evenwicht nooit definitief doorbroken werd. Ben Boog was weer eens ouderwets op dreef en pakte met zwart het punt tegen Arjan van der Leij. Door deze uitslagen lijkt de strijd om het kampioenschap zich toe te gaan spitsen tussen titelverdediger Hans Uitenbroek +4 en Julian van Overdam +5 met Peter Kemner als outsider.

In groep 2 werden slechts 2 wedstrijden gespeeld :
Erik - Kresna en Jesus - Hans.
De eerste pot ging om de toppositie in groep 2.
Erik bediende zich ditmaal van systeem Kemner , maar wist daar geen voordeel mee te behalen. Na dameruil drongen de zwarten ,de witten op de damevleugel in het defensief. Dat voordeel werd door Kresna vakkundig tot winst omgezet.

Met dit resultaat heeft Kresna de leiding genomen met +7 ; Gert Jan +6 , Erik +5 en Marcel den Bleker +4 volgen. Enige weken geleden stond Erik nog op een schier onaantastbare 6 - 6 , nu moet hij zich de aanstormende Marcel van de 3e promotieplek zien af te houden ?!
Jesus Canedo en Hans van Calmthout speelden een partij om zich uit de kelder van groep twee te werken.
Jesus veroverde het iniatief maar kreeg net niet voldoende overwicht om het punt te verzilveren.

Ten slotte de match Charlois-Europoort VI - Shah Mata III.
Na stevige strijd werd het 4-4 ; Marcel ,Jonathan en Robert scoorden de punten ,
de halfjes kwamen van Eduard en Robin.
Een uitgebreid verslag van de teamleider volgt.?!

uw reservist,
Hans van Calmthout

"Magnum fles wijn voor team dat Charlois 2/3/4/5 weet te stoppen"

Het is natuurlijk Charlois EUROPOORT, maar dat weet kennelijk nog steeds niet iedereen na 32 jaar fusie. Een opmerkelijke kop die momenteel op de RSB-site staat, de goede gang van zaken op onze vereniging roept kennelijk wrevel op bij clubjes die qua ledenaantal, onderkomen, sportieve prestaties en gezelligheid aan de motgeelhonger liggen. Lees het bericht hier en huiver....

Piet in de aanval


Heb ik Piet te hard aangepakt in het vorige bericht? Volgens mensen die er bij waren niet en zelf vind ik ook van niet, maar voor de zekerheid heb ik de partij nog eens proberen te reconstrueren. Er gaat toch wat knagen als je een mede-Pernisser zo moet afbranden. Tot mijn verrassing blijkt het merendeel van de openingszetten allemaal al eens te zijn gespeeld, al betwijfel ik ten zeerste of Piet dit wist. Ook kon Piet op zeker moment zowaar remise maken door eeuwig schaak, maar Piet verafschuwt remise natuurlijk en hakte vrolijk door. Hij gaat dan op zijn bekende wijze ten onder...
Merk ook op hoe bewonderend Gert-Jan op de foto kijkt na 26.Txe6???, je denkt toch naast een genie te zitten op zo'n moment (klik voor grotere versie).

Speel de partij na!

Peter Kemner

Vierde laat punt liggen


Gisteren heb ik de hele dag met de gordijnen dicht in bed doorgebracht, hoofdpijn en misselijk. Het teamleiderschap van het vierde gaat je bepaald niet in de koude kleren zitten. Ik weet niet of ik nog een tweede keer invallend teamleider zal zijn. Ik begrijp nu waarom ze dat team John van de Laar hebben aangesmeerd. Het toekijken bij de topper tegen IJsselmonde was een ware marteling. Op voorhand stond er bovendien nogal wat op het spel, concurrent Groenoord had namelijk eerder in de week verrassend verloren en dus zou de winnaar van deze ontmoeting de nieuwe koploper worden. Ook bij 4-4 zouden wij de kop overnemen. IJsselmonde is een heel sterk team in deze klasse, met twee spelers van 1900+, Arje Willemze (1887), Jan Bey en Bart Ockeloen. Alleen aan de laatste twee borden zitten spelers van 1500+. Helaas moesten wij twee spelers missen die liever een weekendje naar Corus gaan dan hun team kampioen te maken. Gelukkig stond daar een goede invaller tegenover: Gert-Jan Pellikaan. Over een jaartje zit hij ongetwijfeld in het eerste waar hij thuishoort als voormalig KNSB-speler. De andere invaller is een verhaal apart: Adri Jumelet. Voor iedere teamleider een hoofdpijn-dossier en ik kan dat nu dus bevestigen.

De avond begon goed in het gezellige kleine kot onder de rook van het Feyenoord stadion (of moet dat niet zijn: het rokende Feyenoord stadion?). Om even voor negen uur viel plots het licht uit, pikdonker. Met aanstekers moesten de spelers de klokken zien te vinden om deze stil te zetten. Na enige minuten konden we verder. Om even voor tien uur kon de eerste nul op het bord. Piet Verheij had zich weer eens compleet kapot geofferd in zijn bekende Pernisse bravoure stijl. Wilde per se wit hebben en dit is dan zijn dank. In een scherpe Najdorf bouwde Piet vakkundig het ene na het andere luchtkasteel op maar wist dat nergens een mooi slot te geven. Gert-Jan zat naast Piet en keek aanvankelijk bewonderend toe, dacht met een Kasparov te maken te hebben zo zei hij na afloop, maar besefte al snel dat er nergens ook maar iets klopte van Piets krachtzetten. Geel voor Piet omdat hij met wit compleet faalde, nog een keer geel omdat hij ondanks de meest scherpe verwikkelingen en offers voor de hele partij slechts 35(!!!) minuutjes had verbruikt. Rood dus en uit het team voor de volgende wedstrijd.

De tweede nul volgde al snel. Peter de Joode met zwart aan bord twee kon het niet bolwerken tegen Rinus Bongers (1916). De koning kwam onveilig op f7, de lopers van Rinus sneden in de zwarte stelling en Peter kon er weinig tegenin brengen. Sorry, zei hij na afloop, maar persoonlijk denk ik dat Peter momenteel te weinig speelt en dat teamleider John hem gewoon wat lager had moeten zetten en dan met wit.
Dan toch een lichtpuntje, een prachtige overwinning van Coen van Baren op Bart Ockeloen. Coen kwam erg goed uit de opening en Bart heeft alleen maar zitten verdedigen. Misschien was er ergens nog redding voor Bart maar het punt was zeker heel verdiend voor Coen die heel geconcentreerd heeft gespeeld. Klasse!
Op dit moment volgde het absolute dieptepunt van de avond. Marcel den Bleker kwam vragen of hij remise mocht aannemen aan bord 1 tegen Steef Bergakker. Op zich prima leek mij gezien de stand op de overige borden. Peter Overduin stond namelijk een pion voor in een pionneneindspel en ging winnen, ook Gert-Jan zou gaan winnen en aan bord acht stond Adri erg lekker. Henk Kootkar aan zeven stond de hele partij remiseachtig. Marcel zag zelf ook niet veel meer dan remise in zijn partij. Op het moment dat ik Marcel toestemming gaf remise aan te nemen stonden we beiden toevallig bij het bord van Adri. Adri had de volgende stelling:


Adri met zwart aan zet, staat goed. Op z'n minst komt hij na Lxf3,Kxf3 en Td4 in een toreneindspel met een vrijpion meer. Dat moet Adri ook gedacht hebben alleen lagen de kabeltjes in zijn hersenen ietwat door elkaar. Adri speelde na rijp beraad.....Td4?????. Nu ik het weer zie voel ik die hoofdpijn plots weer opkomen dus ik laat het hier verder bij wat Adri betreft.

Goed, 3-1 achter en ik zag in gedachten al boze telefoontjes van John vd Laar op me afkomen. Marcel vatte het luchtiger op: "Ik speel nog maar even door".
Toen won Gert-Jan heel mooi zijn partij, al was hij er zelf als perfectionist niet zo heel tevreden over. Maar Jan Beij was duidelijk een maatje te klein.
Bij Marcel zag ik dat het echt niet anders dan remise kon worden, evenals bij Henk Kootkar. Aangezien Peter Overduin straal gewonnen stond kon ik deze twee remise laten spelen en bij winst van Peter was het 4-4 en kon ik weer met opgeheven hoofd op de club komen. Zo gezegd zo gedaan, Marcel en Henk remise. Stand 4-3 achter en een gewonnen stelling van Peter nog over.


Toen volgde het tweede drama van de avond. Peter ging in zijn pionneneindspel zitten tellen en rekent zich te vroeg rijk. In plaats van eenvoudige winst liet hij in een pionnenloop zijn tegenstander ook dame halen!! Nu had hij een dame-eindspel met pion meer dat zo te zien gewoon remise was! Iedereen dromde zich om het bord. Peter moest winnen voor de 4-4 maar kon dat haast niet meer. Op diverse momenten kon zwart zelfs eenvoudig remise maken, maar zag het niet en bleef maar schaakjes geven. Een voorbeeldje:


Zwart aan zet speelt gewoon Dxc6 en na Kxc6,Kxc4 hoeft zwart alleen maar de witte koning te volgen om remise te maken: Kd6,Kd4,Ke6,Ke4,Kf6,Kd5,Kg6,Ke6,Kxh6,Kf6 en remise, stap 1. In plaats daarvan speelde zwart Df5+ en na nog heel veel schaakjes maakte Peter toch kleine vorderingen, maar niet beslissend. Hij was inmiddels ook zijn h-pion kwijt en dus had ook zwart een vrijpion die ging lopen! Wel had hij iets meer tijd maar ook dat slinkte zienderogen in zijn nadeel. Toen plots maakte zwart een enorme blooper als hij een keertje geen schaakje heeft, met de witte koning op b7, dame op d7 en pion op c6 speelde zwart Kb5?? en na c7+ kon hij direct opgeven. Deze enorme zenuwenstrijd duurde een aardig tijdje en klasse van Peter dat hij ondanks zijn misrekening zo heeft doorgespeeld en toch het punt wist binnen te slepen. Een opgelucht team dus en een brakke teamleider die dit geen tweede keer gaat doen.
In de auto terug met Piet Verheij en Gert-Jan als passagier krijg je dan ook nog de sterke verhalen van Piet om je oren: "Als ik dit doe win ik en als ik dat doe had hij ook niets meer gehad". Ja hoor Piet....
In plaats van twee punten los staat het vierde nu dus maar 1 punt los, maar wel aan kop! De ontmoeting tegen Groenoord en de ontmoeting van Groenoord tegen IJsselmonde zullen de beslissing brengen in deze poule.

Peter Kemner

vrijdag 16 januari 2009

0-4!

Gisterenavond overleefde het bekerteam de 2e ronde door in een uitwedstrijd Onesimus te verslaan met 0-4. Wie denkt dat we daar even een galavoorstelling hebben weggeven komt bedrogen uit. De overwinning was zeker verdiend, maar 0-4 was iets te ruim. Lendert won wel terecht en heel snel op bord 3, met zwart. Hij won twee pionnen en dat zag zijn tegenstander ook niet echt zitten. Ben Boog had niet geheel toevallig wit op bord 2, en speelde een ingewikkelde pot. Toch denk ik dat Ben uiteindelijk verdiend gewonnen heeft, al was het lastig te beoordelen. Zelf speelde ik op bord 4 niet vlekkeloos. Er waren verzachtende omstandigheden (om 17:00 vertrokken vanaf Texel). In tijdnood mistte mijn tegenstander een grote kans. Toen hij enkele zetten later dezelfde zet speelde was het de verliezende zet: 0-3. En dan bord 1. John Leer werd volledig overspeeld, ik durfde niet meer naar zijn bord te kijken. Maar John bleef knokken. Volgens mij kon zijn tegenstander op gegeven moment kiezen voor 2 torens tegen drie stukken en aanvallende stelling, maar hij koos voor andere materiaalwinst. John overleefde het allemaal net, en wist een eindspel te bereiken met 2 verbonden vrijpionnen voor John, en 3 verbonden vrijpionnen voor zijn tegenstander. Geloof het of niet: John heeft matgezet met zijn pion! 0-4 dus, en op naar de volgende ronde!

Gijsbert Kamerman

Gerard klapt uit zijn school

Het zal velen niet ontgaan zijn dat Gerard Kool vorige week op onze vereniging in de belangstelling stond van een journalist en fotograaf van het AD. Gerard werd geinterviewd in het kader van een serie verhalen over Rotterdamse deelnemers aan het komende Corus toernooi. Henk J de Kleijnen maakt al enige jaren dergelijke uiterst leesbare interviews met leuke achtergrondinformatie over de deelnemers uit de regio en het toernooi. Deze keer was Gerard dus aan de beurt en het interview verscheen vandaag met foto groots in het AD. Ook online is het stuk te lezen en wel via deze link.

Angelique en Robin in vorm bij PJK!


Morgen is de slotdag van de PJK categorie C en D van de RSB. In de C-categorie spelen van onze vereniging Angelique Osinga en Sophia Thoma mee en in de D-categorie spelen Robin Lecomte en Janus de Vries mee. Bij de jeugd/meisjes in de C doet Angelique Osinga het voortreffelijk en zij staat met 4 uit 4(!) stijf aan kop! Eigenlijk is zij hiermee al praktisch meisjeskampioen van de RSB in de C-categorie, maar zij gaat uiteraard voor de titel bij de jeugd ook. Sophia doet het voor haar doen minder en staat op 2 uit 4 en een zesde plaats. Zij zal zich morgen flink willen verbeteren.
Bij de D-jeugd staat ook al een clubgenoot aan kop, Robin Lecomte heeft 4,5 uit 5! In deze groep heeft Janus de Vries ook heel knap 3 punten verdiend. Het wordt morgen dus zeer spannend, supporters zijn welkom. Angelique start morgen tegen de sterke Bernhard vd Knijff (1719). Voor alle informatie, uitslagen, foto's en speellokatie zie: www.r-s-b.nl/jeugd/pjk2009/. Veel succes gewenst allemaal!

Foto: RSB-site

donderdag 15 januari 2009

Passage >> Corus >> Passage

Clubgenoten ,

Aanstaande zaterdag ga ik een dag naar het Corustoernooi.
Wie gaat er mee onze vierkampers aanmoedigen ??
Er zijn 3 zitplaatsen beschikbaar.

Arriveer rond 12:15 bij de Passage vertrek 12:30 uur
Aankomst ca 14 uur ,we maken 'n praatje met onze schakers ,
we volgen de analyse's van de GM partijen;
ca 18:00 bekijken we de uitslagen van onze 4-kampers
en tenslotte nuttigen we een maaltijd in Beverwijk.

Denk dat we ca 21:30 uur weer terug kunnen zijn.

Bel 06-46.42.44.64 wanneer je meegaat.
( vrijdagavond speel ik op de club ; hvc1798@planet.nl )

Tot zaterdag,
Hans van Calmthout

dinsdag 13 januari 2009

Korte en lange rokades

Vrijdag was het weer gezellig druk in de Passage, met een bondswedstrijd van het tweede en het viertallenteam. Het gevolg was wel dat het maar niet echt stil wilde worden, omdat iedereen schijnbaar toch vooral elkaar hardop wilde verhalen over oud-en-nieuw en schaatsen en zo. Dat moet de volgende keer toch anders, zeker als er gasten op bezoek komen die een serieuze partij willen spelen.
Voor mezelf stond de avond in het teken van het vermijden van een lange rokade, na verlies eerder in de week op maandag in Krimpen en op donderdag in Delft, en gelukkig bleef me die afgang bespaard. Het tweede zal het nu een tijdje zonder me moeten rooien, want de invalbeurten zijn nu wel op.
Door de wedstrijd van het tweede viel er niet zo heel veel te zien in groep 1, maar des te meer viel er te genieten. En hoe. Na 34 partijen ongeslagen te zijn geweest in de interne competitie, waarvan 29 remises, gebeurde dan toch waar niemand meer rekening mee gehouden had. Dick de Wit verloor een partij, tegen Hans Uitenbroek. Hiermee leverde Hans een unieke prestatie door niet alleen back-to-back van zowel Dick als Cor te winnen, maar aangezien hij in de laatste partij van het vorig seizoen ook nog van Michel had gewonnen, binnen één jaar alle drie broers De Wit te verslaan. Ik denk niet dat een dergelijke prestatie al een keer eerder is voorgekomen.
Hans behoudt hierdoor de koppositie en lijkt op weg om zijn titel succesvol te verdedigen, hoewel hij natuurlijk nog tegen ondergetekende moet spelen. Niettemin heeft Hans het recht verworven om aanstaande vrijdag in Wijk aan Zee bij Sabine op de kamer te mogen slapen. Tegelijkertijd wordt voor de volgende tegenstander van Dick gevreesd…
Wie ook geen moeite schijnt te hebben met het verslaan van kleine broertjes is Arjen van der Leij. Hij won van Jan van Overdam en aangezien hij ook al van Julian won zal hij in huize Overdam niet erg geliefd zijn. Ook hier denk ik dat er niet veel spelers zullen zijn die twee punten pakken tegen deze jonge talenten. Hans heeft bijvoorbeeld maar een schamel halfje tegen deze broertjes.
Julian deed zelf ook goede zaken door Piet Verheij te verschalken, en zo de tweede plaats te veroveren. De bovenste drie zijn nu een punt los van de rest van het veld. De onderlinge partijen tussen Hans, Arjen en Julian zijn al verspeeld, dus is het een kwestie van punten pakken tegen de staart richting het kampioenschap. Of zou er nog iemand uit de achtergrond kunnen demarreren?

Vanwege mijn pogingen om John Onderdelinden van me af te houden, heb ik weinig kunnen meemaken van wat er allemaal in groep 2 gebeurde. Daarom hierbij wat korte flitsen gebaseerd op het commentaar van schaduwanalist Hans van Calmthout.
Kresna Soerjadi speelde met wit nogal mat tegen Herman van Malde, maar Herman was ook niet in beste doen en blunderde zijn stelling weg.
Marcel Dirks had weer eens een goede dag en hield Ronald Sparreboom aardig bezig. In het verre eindspel wist Ronald met zijn toren de overgebleven pion van Marcel niet op tijd te stoppen, en moest in remise berusten.
Voor de partij van John van de Laar tegen Coen van Baren laat ik graag Hans zelf aan het woord: “John en Coen speelden een raar soort koningsgambiet. John speelde al vroeg Kf2 waarna Coen het bont maakte door op b2 in te slaan. Vervolgens raakte de zwarte dame bijna gevangen, waarna John na La2x voor het materiaal Pb5-c7-a8x ging”.
Kortom, John won.
En hier nog even wat Hans over zijn eigen partij meldde: Zelf hield Peter Overduin met wit een goede grip op de stelling. Nadat de dames geruild waren speelde Peter achteloos Pe5 (zie diagram, klik voor grotere versie) met aanval op f7. Hierop speelde ik hxg3 waarop de witte stelling instortte.
De oplossing van deze stelling wordt u volgende week hier gepresenteerd door Filip, want ook deze stelling schijnt in het eindspelboek van Van Perlo te staan.
GertJan Pellikaan kwam niet in actie maar kreeg voorlopig(?) wel een reglementair punt, omdat André Coenen niet of te laat zich had afgemeld. Verdere details ontbreken, en hopelijk zien we André gauw weer op de vereniging.
Komende vrijdag gaat ondergetekende weer in Wijk aan Zee iets aan zijn rating doen. De week erna is de Triomfator cup. Voorlopig dus geen verslag, tenzij u de gelegenheid aangrijpt om zelf eens iets te publiceren……

Carel Vredenborg

Groep 1 16 januari

Lendert  v/d Ouden – Julian van Overdam.

Jan van Overdam - Dick  de Wit

John  Leer  - Cor de Wit

Arjen v/d Leij  -   Ben  Boog

 

Cor

maandag 12 januari 2009

Indeling groep 2 voor 16 Januari

Erik van den Berg - Kresna Soerjadi
Jesus Canedo - Hans van Calmthout

Gerrit Boer vrij en de rest verhinderd!

zondag 11 januari 2009

Het Houten Paard nieuwjaarstoernooi.( Navaltec )

 

Jaap Staal in  Briellr

 

Toen ik de speelzaal binnenkwam, ontmoette ik een aantal oude bekenden waaronder Jaap Staal. Jaap had vroeger lesgegeven, hij gaf Nederlands en was ook een tijd conrector op het Maerlant College: de speelzaal. Een heel koude speelzaal.Jaap was niet helemaal lekker en na 5 ronden ( hij stond op 4,5 uit 5 ) ging hij naar huis. Op de foto is hij bezig remise te spelen tegen Player, Filip Westerduin. Player? Ja een groot aantal deelnemers speelde onder een schuilnaam! (spelen ze ook mee op HELENA-SCHAAK )Daarbij kwam nog dat er geen ELO vermeld werd. Ik vond dat erg grappig. Ook ik begon met 4,5 uit 5 o.a. een zeer snelle overwinning op Jan Seeleman, gevolgd door een paar remises tegen, Filip en met kwaliteit meer tegen Ad van der Ree, iemand die zich krachtwerper noemde en nog eenremise in de 3e ronde tegen ene Jurius. Winst in de laatste ronde op Kees van der Weijden bracht me op 7 uit 9. Jan Seeleman won met 7,5 uit 9  ik werd gedeeld 2e / 3e ( op wp 2e en op sb 2e ) hoewel Ad van der Ree in de lijst 2e genoemd staat en ook bij de uitreiking eerder genoemd werd.?? Op een gedeeld 8e plaats treffen we ook Ben Blackmoor die zijn streven van 50% makkelijk haalde.

  1.   24  Jan Seeleman                7.5  50.5  40.75
2. 2 Ad van der Ree 7.0 44.0 30.50
14 Cor de Wit 7.0 52.5 39.75
4. 44 Player 6.5 46.0 29.00
33 Krachtwerper 6.5 47.5 33.25
6. 3 Alek 6.0 39.0 21.50
26 Jan van der Knaap 6.0 36.5 19.50
8. 51 Theo Jurius 5.5 55.5 31.00
32 Kees van der Weijden 5.5 55.5 31.75
20 Henk Willemsen 5.5 52.0 29.00
8 Ben Blakmoor 5.5 44.0 25.50
30 Joop Knipscheer 5.5 40.0 20.50
47 Christel 5.5 38.0 24.75
 
Jaap eindigde met zijn 4,5 uit 5 op een gedeelde 22e plaats samen met Pluuske en Jokkie , wel onder Lowlife en Beesting om maar eens wat te noemen.( wist u dat Jaap toen de eerste ELO lijst uitkwam op een gedeeld 48t/m 50 plek van Nederland stond? )
De sfeer was goed, de wedstrijdleiding ontspannen en tussendoor kregen we wat lekkere warme hapjes. Voor iedereen was er een prijs. Dank aan de organisatie oa. Dick Kegge en de wedstrijdleider Ruud Bosch.Na afloop ging de helft van het deelnemersveld naar de Chinees! Uniek.Hopelijk tot volgend jaar met wat meer spelers van onze vereniging. 
Cor de Wit 

De oplossing van mijn eindspel

Dank voor de reakties op mijn eindspelstelling (zie onder). De variant die ik ga geven, is waarschijnlijk niet de enige manier om te winnen, maar wel de meest elegante (en mijns inziens ook de meest eenvoudige). Ik vond het wel leuk dat ik het tijdens de partij in tijdnood zag; het heeft denk ik twee belangrijke betekenissen: ten eerste is blijkbaar het concentratievermogen van de speler zo hoog dat hij in korte tijd in staat is de essenties van de stelling te grijpen, waar dat hem mogelijk thuis op de bank (zonder de gezonde en altijd lekkere wedstrijddruk -dit is niet ironisch bedoeld; het is gewoon een lekker gevoel) misschien minder makkelijk of pas na langere tijd zou zijn gelukt. Ten tweede is heel duidelijk dat het inderdaad loont om te blijven studeren (zie mijn opmerking in het wedsrtijdverslag betreffende het eindspelboek van Van Perlo).
Welnu! Om tot de oplossing te komen, moet men de volgende zaken herkennen: in de eerste plaats moet je herkennen dat inderdaad de pionnendoorbraak met b4-b5, gevolgd door ...a6xb5, c5-c6! onder omstandigheden levensgevaarlijk is, en dat zwart niet kan terugslaan met b7xb6 omdat dan de witte a-pion doorloopt.
Ten tweede heeft wit meer zetten tot zijn beschikking; hij kan probleemloos met zijn koning driehoekjes draaien op e6, f7 en f6. Zwart daarentegen moet hierbij enorm oppassen: als de pion op g6 aangevallen staat, moet hij deze dekken met Ph4. Een tegenaanval op pion g4 middels Ph4-g2 wordt (in de meeste gevallen winnnend) beantwoord met g4-g5. Wit heeft meerdere valden van waaruit hij de pion op g6 kan aanvallen, dus als zwarts paard aan de verdediging van de pion gebonden is en wit Kf6-f7 (of omgekeerd!) speelt, dan kan het zijn dat zwart gedwongen is tot het spelen van een kongingszet (wie weet moet hij zijn koning van het ideale veld wegspelen).
Impliciet al gezegd hierboven: het derde dan met moet herkennen is het feit dat wit wint als hij Kxg6 kan spelen.
Het vierde dan men moet herkennen, is dat zwarts paard een belangrijke verdediger is; hij kan niet alleen pion g6 dekken of proberen in de tegenaanval te gaan; ook kan hij hinderlijke schaakjes geven en aldus bijvoorbeeld een vrije g-pion verhinderen te promoveren of via Pd4+ wits mooie pionnendoorbraak verzieken.
Het vijfde dat men moet herkennen, is dat zwarts stukken momenteel goed opgesteld staan. Hierdoor, en nu komen we meteen tot de varianten, werkt de pionnendoorbraak nog niet door het feit dat Peter Kemners opmerking juist is: 1. b4-b5? axb5 2. c6 b4! (2...Kc7! wint ook. Maar na bxc6?? 3. a6! en wit wint) 3. cxb7 Kc7! en zwart wint. Stond het zwart paard nu echter niet op f5 (maar bijvoorbeeld op h4), dan zou wit met 4. d6+! winnen: 4...Kb8 5. d7 en de stelling is voor wit gewonnen, ook als de witte koning er niet is om zijn pionnen te ondersteunen (hij kan bijvoorbeeld op f6 of f7 zijn om het zwarte paard te dwingen tot verdediging van de pion op g6): 5...Kc7 6. d8D+ Kxd8 7. b8D! en wint.
De oplossing is nu eenvoudig. Wit speelt 1.d6!, waarmee zwart in zetdwang is (een leuke bijkomstigheid is dat met deze zet tevens het belangrijke veld c7 aan de witte koning ontnomen wordt): na 1...Ph4 volgt 2. b5! axb5 (Paardzetten helpen niet: 2...Pf5 3. c6 bxc6 4. axb6- deze variant had ik tijdens de partij niet gezien, maar je kunt hier natuurlijk probleemloos vertrouwen op je intuïtie; zo ook trouwens om eventuele koningszetten hier te beooordelen).
Als paardzetten afvallen, wat dan in geval van een koningzet? We hebben er twee. Eerst 1...Kc8. Hier wint wit eenvoudig met 1. Kf7 Ph4 2. Ke8 en zwart kan de promotie van wits d-pion niet meer tegenhouden.
Tot slot dan de zet 1...Ke8. 2. Kf6 en opnieuw wordt het paard naar h4 gedwongen, waarna de pionnendoorbraak in zijn meest zuivere vorm beslissend wordt: 2...Ph4 3. b5! axb5 (andere zetten redden niet) 4. c6! bxc6 (en hier geldt dat ook) 5. a6 en wit wint. Een geweldig leuk mechanisme aan het werk! En niet alleen leuk, het dient zich geregeld aan in pionneneindspelen!

Filip Borst

zaterdag 10 januari 2009

Tweede slaat opnieuw toe!

Voor de vijfde keer op rij wist het tweede te winnen! Gisteren werd Shah Mata naar de slachtbank geleid. De uitslag is overdreven maar wel heel leuk om naar te kijken: 6,5-1,5

Al snel stond het 1-1. Lendert speelde een merkwaardige pot tegen David Mesman. Lendert blunderde een kwaliteit weg, en vervolgens leek het meer op snelschaken. De dreunen op de klok werden steeds harder, maar Lendert deelde letterlijk en figuurlijk de laatste dreun uit doordat David zijn toren liet instaan: 1-0 voor ons! Niet veel later hielp Gijsbert zijn uitstekende stelling om zeep en verloor van de altijd linke Paunovic. Ik stond 2 pionnen voor en zoals Carel terecht aangaf had ik een pion moeten teruggeven voor een enorme aanval. Ik koos de in mijn ogen veilige weg en dat bood Drago toch schwindelkansen. Na een stap 3 truc kon ik eigenlijk opgeven. Valery won fraai op bord 2, na aanvankelijk wellicht wat minder gestaan te hebben (zie partij). Arjen boekte een solide remise op bord 1, daarna volgde een correct punt van Carel Vredenborg. Onze last-minute invaller Jesus boekte een mooie overwinning op bord 3. Een werkelijk zeer fraaie en ingewikkelde partij. Eerst ging Jesus bijna mat, vervolgens bijna zijn tegenstander. Uiteindelijk kon Jesus het punt binnenhalen, echt een gave pot!! John Leer kwam al vrij snel gedrukt te staan, maar wist het toch allemaal nog net droog te houden. In de counter, zoals we John dit seizoen kennen, sloeg hij genadeloos toe. Ten slotte boekte Kemner in mijn ogen een correcte overwinning op bord 8, hoewel hij daar zelf wellicht anders over denkt? In ieder geval heeft hij de hele partij gewoon lekker gestaan.

Deze (te) ruime overwinning zorgt ervoor dat we nog steviger in het zadel zitten. Als we de uitwedstrijd tegen De Willige Dame weten te winnen dan is promotie naar de KNSB een feit. Ik verheug mij nu al op uitwedstrijden tegen Sas van Gent, al zal dat waarschijnlijk als toeschouwer zijn als ik zo doorga...

Gijsbert Kamerman

Speel de partij van Valery na!

woensdag 7 januari 2009

Filip's stelling


van Capellen,M (1825) - Borst,F (1938)
De stelling van Filip uit de wedstrijd van het derde.
Wit is aan zet en wint. De oplossing is eenvoudig te zien voor diegenen die soortgelijke stellingen al eens bestudeerd hebben. Over enkele dagen wordt de juiste voortzetting op de website gepubliceerd.

dinsdag 6 januari 2009

Pernisser weer van grote waarde voor CE 3

Hieronder las u al een kort bericht waarin de uitslag van de wesdtrijd van CE 3 tegen Krimpen 2 vermeld stond. Langs deze weg het vervolg met wat meer details.
De avond leek maar zeer traag op gang te komen, na een uur of anderhalf was er aan geen enkel bord iets te zien wat leek op een verstoring van de balans. De eerste die iets voor elkaar kreeg was John van de Laar, die met zwart aan bord acht in het middenspel een dame won tegen een stuk. Zijn tegenstander speelde nadien nog lang door, maar wij konden niets anders dan het punt alvast tellen en John bracht de buit ook vaardig thuis. Intussen had Sascha aan bord 5 met wit een stelling bereikt die in technische zin goed voor hem was, maar die vooral de kenmerken had van een echte Saschastelling. Zeker zo belangrijk dus, dit feit dat men in de eerste plaats een stelling moet zien te bereiken waarin duidelijk is welk plan te volgen. Verrassend snel verschalkte hij zijn tegenstander in een koningsaanval. Carel, die volgens mij goed stond met wit aan bord 1, liet zich in een stelling met tegengestelde rokade plots verrassen en zag zijn voordeel omgetoverd in een gevaarlijke aanvalsstelling voor zijn tegenstander. Winnen van Ben Boog en verliezen tijdens zijn partij voor CE 3: hij had moeten weten dat dat precies andersom had gemoeten!
Erik kwam aan bord 2 met zwart in een symmetrische stelling die in mijn ogen een beetje saaiig was. Zijn tegenstander Kees Vroegindeweij vond dat klaarblijkelijk ook, want die bleef maar remise aanbieden. Erik probeerde het nog lang, maar verder dan het tonen van goede intenties kwam hij niet. Laat op de avond gaf hij remise. Behalve John vd Laar was er nog een tweede invaller: Piet Verheij aan bord 3. Hij wist eigenlijk tevoren al zeker dat hij zou gaan winnen. Ik mocht het allemaal van dichtbij zien (ik zat naast hem aan bord 4) en ik moet zeggen dat hij in zijn kenmerkende energieke stijl behoorlijk tekeer ging. Na 35 zetten mocht zijn tegenstander nog trots zijn de tijdscontrole gehaald te hebben, maar dat deed hij wél met 2 pionnen minder! Piet tikte het daarna vakkundig uit.
Hans had met wit aan bord 7 de hele avond een optisch goede stelling, dat wil zeggen veel ruimte-overwicht. Ik was van mening dat dit beslist goed zou moeten gaan aflopen, maar hij trapte in een taktsche wending die de redding bleek voor zijn tegenstander. Plots stond Hans op met het bekende nederlaaggebaar: de duim naar beneden.
Viktor had intussen de hele avond zitten zwoegen in een laat middenspel met eerst een geringere stukkenactiviteit dan zijn tegenstander, wat later een eindspel werd met een pion minder, maar zeker nog met praktische remisekansen. Sascha berichtte tussentijds alsmaar dat die remisekansen zeker reëel waren, omdat zijn tegenstander af een toe niet de meest logische voortzetting koos. Uiteindelijk leidde dit tot stukwinst voor Viktor en ongetwijfeld een moeilijke (ik heb het niet in detail kunnen volgen), maar daarom niet minder smakelijke winst. Ikzelf had een tegenstander die met wit speelde voor de winst: hij was in een vroeg stadium bereid om een paard te offeren voor 3 pionnen. Niemand wist nadien hoe de stelling was in te schatten en achteraf bleek dat er lang een dynamisch evenwicht is geweest, maar ik speelde het vroege middenspel te passief (ik merk dat het een terugkerend fenomeen is en dus een structurele zwakte), waardoor de witte koning tot de vijfde rij kon penetreren om zijn oprukkende pionnen te vergezellen. Het wachten was tot hij de beslissende doodsteek zou geven (ik zal de stelling op de website laten publiceren, kijk of u de clou ziet!), maar deze doodsteek hield een manoevre in die je niet makkelijk zult vinden als je hem niet eerder hebt gezien (zéker niet in tijdnood!). Uiteindelijk moest mijn tegenstander nog oppassen dat hij zelf niet verloor (sterker: in dezelfde tijdnood verzuimde ik de onverdiende winst te pakken); het lukte hem nog net remise te behalen. Achteraf kon ik hem van harte het boek van Van Perlo (Endgame Tactics) aanbevelen, waarin het eerste hoofdstuk uitgebreid aandacht wordt besteed aan allerlei nuttige manoevres die beslissend kunnen zijn in pionneneindspelen. Wie niet in één oogopslag ziet wat de manoevre in mijn partij was waar ik op doel (zie diagram), kan ik die leerzame en vermakelijke boek eveneens aanbevelen!
Uiteindelijk 5-3 dus; 2-2 aan de hogere borden en 3-1 aan de lagere borden. Hiermee kwam mijn voospelling dat we het van de hogere borden moesten hebben niet uit. Deze voorspelling berustte op de wetenschap dat Krimpen een homogeen team heeft met relatief sterke staartborden.
Met wit scoorden we 2-2 en met zwart 3-1: geen enkele verliespartij met zwart! Enig geluk was hiervoor wel nodig, getuige de gebeurtenissen aan de borden van Viktor en ondergetekende, maar geluk komt nooit alleen: ook ditmaal ging het gepaard met wilskracht en vechtlust! Fouten maken doen we allemaal; als we zelf de eerste fout hebben gemaakt, dan moeten we alert blijven op fouten van de tegenstander. Het was alleen dit besef dat heeft geleid tot het afwenden van de nederlaag aan deze twee borden.
Pessimisten zeggen dat we deze wedstrijd net zo goed hadden kunnen verliezen. Nu hebben pessimisten over het algemeen gelijk, maar ik denk in dit geval dat we netto niet meer geluk hebben gehad dan de tegenstander. John, Piet en Sascha wonnen zonder hun tegenstander ook maar één reële kans te geven. Erik speelde een potremisepartij, al heeft hij nog wel geprobeerd er wat meer van te maken. Aan de andere 4 borden waren moeilijke stellingen met kansen voor beide spelers. Bij Hans en Carel viel het dubbeltje verkeerd en bij Filip en Viktor viel het goed. Gaat het ergens fout, dan gaat het elders wel een keer goed. Partijen redden is deels geluk, het is ook deels vermogen.
Tot slot nog een woord van hulde voor de invallers. Piet en John speelden wederom sterk en brachten de score van de invallers voor CE dit seizoen op 4 uit 4. Het zegt iets over de inmiddels enorme kracht van onze club!

Indeling groep 1 9 januari

Julian van Overdam - Piet Verheij

Hans Uitenbroek -Dick de Wit

Arjan v/d Leij -Jan van Overdam

Cor reserve

Het 2e speelt.

Cor

CE 3 verslaat Krimpen 2 met 5-3

CE 3 heeft gisteravond Krimpen 2, toch een lastige middenmoter of zo u wilt subtopper, met 5-3 aan de kant geschoven. Uitgebreid verslag volgt.

Filip Borst

maandag 5 januari 2009

Waar waren we gebleven?

Het epos van de Oude Dame

Op de eerste speelavond van het nieuwe jaar waren er toch nog verrassend veel enthousiastelingen gekomen, die na een weekje verplichte rust zich met hart en ziel op het bord en stukken wilden storten.
In groep 1 had in een tussentijdse inhaalpartij Julian van Overdam zijn jongere broer Jan verslagen, en was zo nog voor het einde van het jaar naast koploper Peter Kemner gekomen. Maar in het dicht opeengepakte veld betekent een keer niet komen vrijwel direct de koppositie verliezen.
Het was uiteindelijk Hans Uitenbroek die profiteerde, en met een vlotte overwinning op Cor de Wit de leiding overnam. Cor zette na zijn verliesbeurt tegen Carel Vredenborg zijn matige spel door tegen Hans, en blunderde al heel snel een stuk weg. Met twee achtereenvolgende nederlagen staat hij nu terug in de middenmoot, gelijk met Carel die van Ben Boog won, en juist met twee overwinningen aardig omhoog is geklommen. Ben is duidelijk dit seizoen nog niet in grootse vorm, want hoewel Carel het toch weer niet kon laten om een doldwaas kwaliteitsoffer te spelen voor interessante, maar objectief niet correcte verwikkelingen, wist Ben niet nauwkeurig genoeg het offer te weerleggen, en ook het resulterende ongelijke lopereindspel speelde hij onder druk van de tijd nogal laconiek.
Ook de overige spelers in de middenmoot sloegen hard toe tegen de mensen die de punten eigenlijk harder kunnen gebruiken. Gijsbert Kamerman won toch redelijk overtuigend van John Leer, en draait ondanks de misstap tegen Ton Dulk gewoon goed mee in de top. Arjan van der Leij hield aan het eind precies twee seconden over tegen Arjen Kouwenhoven, en aangezien diens klok nul seconden aangaf, was dat voldoende voor het punt. Een bittere teleurstelling voor Arjen, die maar niet zijn veelbelovende stellingen kan verzilveren.
Door deze uitslagen is er nu een scheiding ontstaan tussen de spelers die de tweede seizoenshelft met een gerust hart kunnen vervolgen, en de mensen voor wie elke partij een strijd op leven en dood gaat worden, met daartussen wereldwonder Dick de Wit als een soort Kolossus van Rodos. Maar twee wedstrijden winnen of juist verliezen, en je zit zo aan de goede of verkeerde kant van de waterscheiding.

In groep 2 moest Erik van den Berg dan toch eindelijk zijn eerste halfje afstaan aan Herman van Malde, en als laatstgenoemde een beetje beter had opgelet had hij Erik zelfs zijn eerste nederlaag kunnen toebrengen. Het is dat deze groep dit seizoen beresterk is anders had Herman nog voor de promotie kunnen gaan.
De overige koplopers profiteerden optimaal van de halve misstap van Erik. GertJan Pellikaan won van Sophia Thoma, en Marcel den Bleker wist Gerrit Boer op de knieën te dwingen. Wel krijgt Gerrit de eervolle vermelding als eerste speler die in de interne de 10 partijen heeft volgemaakt.
Ronald Sparreboom moest wat meer moeite doen om Adri Jumelet van zich af te houden, maar ook Ronald lijkt zich nog met de strijd om de hoogste plaatsen te gaan bemoeien. Hij maakte in ieder geval een flinke sprong naar de 7e plaats, en is daarmee weg van de degradatieplaatsen.
Omdat de toppers dus van de staart wonnen, en de middenmoot vrijwel niet in actie kwam, is er in deze groep een langgerekt veld ontstaan, met 5 a 6 spelers die om de promotieplaatsen vechten, 6 tot 8 spelers die hun hoofd boven de streep proberen te houden, en slechts een paar die met een gerust hart de ontwikkelingen kunnen afwachten. Maar gezien het programma kan dat na komende vrijdag allemaal weer anders zijn….

Carel Vredenborg

zaterdag 3 januari 2009

Indeling Groep 2 voor 9 Januari

Coen van Baren - Adri Jumelet
Gerrit Boer - John van de Laar
Ronald Sparreboom - Marcel Dirks
Sophia Thoma - Jesus Canedo
Kesna Soerjadi - Herman van Malde
Andre Coenen - Gert Jan Pellikaan
Peter Overduin - Hans van Calmthout

Verhinderd: Erik van de Berg Marcel den Bleker en Sascha Ottenhof

vrijdag 2 januari 2009

Triomfatorcup

De Triomfatorcup
9 ronden Zwitsers: 23 januari  3 ronden
20 februari 3 ronden
10 april 3 ronden
Speeltempo : 20 minuten p.p.p.p
Winnaar van de Triomfatorcup de speler met de meeste punten. Huidige kampioen Michel de Wit. Bij gelijkeindigen telt de onderlinge partij, daarna WP, daarna SB.
Runnerupcup- winnaar voor de hoogsteindigende speler met een rating van onder de 1750.
Aanmelden liefst vooraf intekenen op liist of anders de 23e januari tussen 19.45 uur en 20.15 uur.Aan de zaal.

Let op!! U wilt wel meespelen, maar kan een keer niet:  speelt u in overleg met uw groepsleider een inhaalpartij. Dan krijgt u 3 maal een half punt voor de gemiste 3 partijen. U dient dit wel zelf te melden.( dit is 1 maal in te zetten )


Cor de Wit