The end of an era....

Na een verblijf van 9 jaar in de passage aan de Sliedrechtstraat is er na gisteravond hier een eind aan gekomen. Een mooie tijd waar vele hoogtepunten beleefd mochten worden.

De verhuurder (stichting Pameijer) besloot enkele maanden geleden dat zij andere plannen had met het gebouw en hier kwam een schaakvereniging niet in voor.

Afgelopen maanden is het bestuur, aangevuld met enkele leden naarstig op zoek gegaan naar een geschikte speellocatie, helaas tot nu toe nog zonder een bevredigend resultaat.
Daarom zal er de komende maand een zaal gehuurd worden in de Rustburcht tegenover winkelcentrum Zuidplein.

Voor de volledigheid hier het adres.

Grand Café Rustburcht
Strevelsweg 744-746
3083 AT, Rotterdam
t: 010 481 2313
e: info@rustburcht.nl

Rotterdamse derby eindigt onbeslist

Afgelopen zaterdagmiddag stonden wij voor de opgave om onze schaakbroeders uit Noord verder de degradatiezone in te spelen en onszelf hierbij verder uit de degradatie zorgen te werken.
Helaas bleek zoals wel vaker dit seizoen niet het gehele team "on the level".

Eerst maar even het slechte nieuws, Jelle werd verrassend geconfronteerd met jeugdtalent Lola den Dunnen. De opening verliep niet helemaal naar wens, maar net toen ik dacht dat Jelle de zaak gerepareerd had ging het toch mis.

Daarna mocht ik een halfje aantekenen tegen Paul Batenburg, ik leek wat druk te hebben op zijn stelling, maar na het bevrijdende e5 van zwart, waren alle problemen opgelost, kwestie van tijd wie er eeuwig schaak ging geven in het resterende dame eindspel.

Terwijl ik met mijn tegenstander aan het analyseren was, kwamen de teamgenoten één voor één de bar binnengelopen. De één keek wat blijer dan de ander.

Hans had in een typische siciliaan tegenstander Bob Hoos weten overspelen. Aansluitend kwam Arjen binnen, in een partij waar hij met wit het openingsvoordeel lang vast hield, ging Peter Torczynski in de tijdnoodfase in de fout en konden we het punt incasseren.

Helaas ging het toen mis, onze 2100+ mannen liepen toch wel erg onverwacht tegen een paar nullen op. Matthieu speelde naar eigen zeggen slecht, maar gedurende de middag had ik al gezien dat tegenstander Wil Sparreboom een erg sterke partij zat te spelen en het Matthieu voortdurende lastig maakte. Jammer voor ons ,maar het moet gezegd worden een goede overwinning van Wil die hiervoor nog geen deuk in een pakje boter had geschaakt en uitgerekend tegen ons tot leven kwam.

Kees offerde vanuit goede stelling weer eens ala Topalov een kwaliteit en met een vrije d-pion op stoom leek dit een punt te gaan op te leveren. Tegenstander Paul Tromp had echter een verrassende paardmanoeuvre in gedachten en opeens lag de koning van Kees zwaar onder vuur. Ook hier een onverwachte nul.

Toch dat ik nog dat het goed zou komen. John had namelijk zijn jeugdige tegenstander Lucas Gortemaker in een verloren eindspelletje weten te manoeuvreren en was dit met zichtbaar genoegen aan het uitmelken hier ook punt 3,5-3,5.

Nu lag de druk bij Marcel hij had naar een eindspel toe weten te spelen waar hij een goed paard tegen een slechte loper van Jason Zondag overhield. Zijn paard begon al vrolijk rond te huppelen in de witte stelling en hier daar schade aan te richten. Totdat Jason opeens het hek dicht gooide en het arme beest opgesloten zat, waarna de witte monarch hem naar het abattoir bracht. Gelukkig voor ons, was de partij nog net remise te houden 4-4.

Het degradatie gevaar is nog niet geweken de volgende wedstrijd thuis tegen HWP Haarlem wordt weer een belangrijke match.

Lees hier het verslag van RSR.

Het Vijfde verslaat Barendrecht/IJsselmonde 2

Het Vijfde heeft tegen Barendrecht/IJsselmonde 2 twee belangrijke matchpunten binnengesleept. Met zes matchpunten, maar nog twee wedstrijden tegen de huidige koplopers voor de boeg, hebben we redelijk goede vooruitzichten op handhaving in de tweede klasse RSB.

Eduard Smits opende al heel snel de score. Hij wist al na zo'n tien zetten een stuk van zijn tegenstander in te sluiten. Een mooie binnenkomer.

Het volgende punt behaalde Cees van Oosterom. Hij kwam al snel na de opening heel comfortabel te staan en wist geruisloos winnend voordeel te behalen.

Zhi Yang Fan kon dit keer zijn stukken niet laten dansen rondom de vijandelijke koning. Toch behaalde hij een verdienstelijke remise tegen oud-lid Rien van Wilgenburg.

Menno Brandenburg won vrij snel na de opening een pion en kon afwikkelen naar een lopereindspel dat er goed voor hem uitzag.

Menno speelde in de diagramstelling gedachteloos 29. ...Kf8?! Met 29. ...h4! gevolgd door d4 had hij wits koningsvleugel aan banden kunnen leggen. Overigens geeft de tekstzet de winst nog niet weg. Na 30. g3 Ke7 31. Ke2? miste Menno wederom een goede kans. 31. ...La6+ (of eerst 31. ... Lc8 32. h4 La6+) 32. Ke3 Lc4 activeert de zwarte loper, waarna wit voor een moeilijke taak staat.

31. Kd2 was beter geweest, maar ook dan krijgt zwart winnend voordeel na 31. ...Lc8 32. h4 d4 33. Kd3 Le6 34. Lxe6 Kxe6 35. Kxd4  Kf5! Na 31. ...f6? is de stelling waarschijnlijk niet meer te winnen voor zwart. Enkele zetten later berustte Menno in remise.

Piet Verheij deelde in de malaise. Piet kwam heel goed te staan, kon zelfs ergens een stuk winnen, maar liep vervolgens in een valstrik en moest het punt laten aan zijn tegenstander.

Gelukkig wist Jan Hendrik Leopold orde op zaken te stellen. Met een gecombineerde aanval van dame en loper wist hij zijn tegenstander op de knieën te krijgen.

Henk Kootkar wist geen openingsvoordeel te krijgen en kwam zelfs wat moeilijk te staan. Na goed keepen van Henk onderstond er een gelijkstaand pionneneindspel. Henks tegenstander bood in tijdnood remise aan, welk aanbod Henk gezien de tussenstand (4 - 2) met een gerust hart mocht aannemen. Henk zorgde nog wel even voor enkele bange momenten door uitvoerig over het remiseaanbod na te denken, maar uiteindelijk werd het punt gedeeld. Winst voor het Vijfde was hiermee een feit!

Gerrit Boer moest na een lange partij het hoofd buigen voor zijn tegenstander. Zijn stukken hadden op een gegeven moment geen goede velden tot hun beschikking en Gerrit moest een kwaliteit investeren om het nog even vol te houden. Dat bood Gerrit helaas geen soelaas.

Oude Dame verslaat Willige Dame

Het nieuwe jaar kon voor het vierde team niet beter beginnen. Gisterenavond vond de clash plaats tussen ons vierde team en de Willige Dames uit Dordrecht. In de altijd sfeervolle poffertjessalon werd het een spannende wedstrijd met een wel zeer verrassende uitslag: maar liefst 6-2 werd het voor ons. Wat een weelde! In ieder geval staan we nu een paar dagen bovenaan in de promotieklasse.

We kunnen niet ontkennen dat het wel aardig meezat dit keer. Laten we eens beginnen met Joris Geene. Hij had er duidelijk zin in deze avond. In een wilde variant, ongetwijfeld voor een gedeelte wel theorie, investeerde hij met wit op gegeven moment maar liefst een toren en een stuk voor een koningsaanval. Hans Berrevoets moest het allemaal ondergaan, en ongetwijfeld vinden computers snel een degelijke verdediging. Alleen voor ons eenvoudige wezens als we zijn ligt dat natuurlijk heel anders. Hoe het precies gegaan is weet ik niet, maar na een enorme slagenwisseling resteerde een goed eindspel voor Joris, en hij wist de pot dus zelfs nog te winnen! Ik ben heel benieuwd naar zijn analyses! 

Degelijke remises waren er voor Wang Yang en invaller Eduard Smits (die speelde in plaats van  Peter Kemner). Ook waren er 2 plusremises voor Ab Kamman (heel knap tegen ArjonSeverijnen, bijna 2200 elo!) en voor Ton Dulk (bereikte een uitstekend eindspel maar kon blijkbaar niet doordrukken). Viktor van de Wetering speelde met zwart op bord 8. Zijn stelling deed op gegeven moment echt pijn aan de ogen: wit had alles: mooie lijnen, zeer actieve stukken, terwijl Viktor echt bijna de hele 8e rij vol had gezet met zwarte stukken. Hoe hij het gedaan heeft weet ik echt niet, maar Viktor drukte toch weer gewoon zijn puntje. Ongelofelijk maar een man in vorm krijgt natuurlijk vleugels en windje mee! Op bord 2 speelde Marcel den Bleker een degelijke pot, hij denkt dat de computerwaardering nooit buiten de 0.5 is geweest. Dat kan best kloppen: het zag er allemaal wat verdedigend uit, maar onder controle. Ook hier werd het punt gescoord zonder observatie van mijn kant, dus misschien kan Marcel zelf nog commentaar toevoegen.

Tenslotte speelde ik zelf op bord 1 tegen Schouten. Ik steek niet in grootse vorm, hoewel het op internet best lekker gaat. Onderuit op de bank, muziekje aan, chippie erbij, kindjes om je heen, en dan toch lekker rond de 1900 elo scoren (wat op internet  merkwaardig genoeg best lastig te bereiken is). Tot je opeens ingedeeld wordt tegen Lendert van den Ouden. Kinderen naar bed, chips in de kast, rechtop aan de keukentafel, muziek uit, vrouw naar bed. Dat mocht dan niet echt baten want vervolgens mij is de balans in het voordeel van Lendert uitgeslagen…

Desalniettemin had ik iets meer vertrouwen in een goede afloop dan in de eerdere wedstrijden. Ik won inderdaad wel, maar vraag niet hoe. Ik bereikte een plezierige stelling, maar moest helaas zoals wel vaker dit seizoen in het middenspel het initiatief laten aan mijn tegenstander. Die speelde het allemaal wel erg sterk en ik moest noodgedwongen een kwaliteit geven zonder compensatie. Ik overwoog op te geven, maar speelde toch nog even door omdat mijn tegenstander weinig tijd nog had. Ik bereikte een eindspel van paard/loper en een paar pionnen tegen toren/loper en een paar pionnen. Ik kon niets meer doen dan proberen een soort vestiging op te bouwen. Tot mijn tegenstander ineens Te2 speelde ipv Te1, waardoor ik Lxe2 kon spelen… Heel wrang voor mijn tegenstander, maar een punt is een punt!

En zo kan het zomaar gebeuren dat we in de top meedraaien in de promotieklasse. Dat speelt wel heerlijk relaxed hoor, de komende wedstrijden. Kom je zelfvertrouwen tekort? Kom eens langs bij het vierde!

 

Gijsbert

Vrijdag wordt het feest!

Het tweede verliest in Bennekom

Half tien deze morgen gaat de wekker, toch maar even gezet ,want al om 12 uur moeten we in Bennekom zijn. Aangekomen in Bennekom is iedereen er al. Alleen Jelle ontbreekt nog, zou hij zich vergist hebben in het ongebruikelijke aanvangstijdstip? Nee, vlak na aanvang stapt hij het denksportcentrum binnen. Waarschijnlijk had zijn verlate aankomst te maken met die lange blonde haar die ik even later uit zijn trui trek... In ieder geval zijn spel lijdt er niet onder in tegendeel met zwart komt hij goed uit de opening.

De strijd brandt los in Arjen zijn partij. In een vreemde opening, waar zijn tegenstander niet meer kan rokeren en zijn pionnen structuur ietwat apart oogt, krijgt hij wel wat stukken tot ontwikkeling, daar in tegen zweeft Arjen zijn paard wat over het bord. De stelling trekt bij en lijkt wat normaler te worden totdat wit de h-pion lanceert en een gevaarlijke aanval ontstaat op Arjen's koning. De complicaties blijken te groot en uiteindelijk moet Arjen zijn dame doneren, de partij duurt daarna niet lang meer 1-0 voor de thuisploeg.

John deze keer niet in tijdnood, maar zijn tegenstander juist in deze situatie. Gezien de weinige tijd die zijn tegenstander heeft besluit hij risico te nemen, maar dit werkt averechts en wordt direct snoeihard afgestraft 2-0.

Hans, lijkt me eerst iets minder te staan en dan weer wat beter, vervolgens slaat de vlam in de pan en zie ik Hans een toren winnen, echter is dit van korte duur en moet hij even later een stuk in leveren. In combinatie met de onveilige koningstoestand en wat pionnen achterstand wordt het 3-0.

Jelle heeft zijn tegenstander nog steeds van rokeren weten af te houden en als deze op pionnenjacht gaat op de damevleugel, slaat Jelle hard toe door het midden, dit levert een stuk op en de partij 3-1.

En dan Matthieu op bord 1, ja het was weer genieten om hem te zien schaken tegenstander John Riksen, voor de oudgedienden onder u  een bekende. Een voormalig Charlois clubkampioen en deel uitmakend van het Charlois team dat landskampioen werd in de jaren zeventig. Riksen werd door onze Matthieu helemaal weggespeeld. Matthieu had nog wat moeite het dame eindspel te verzilveren maar kreeg deze uiteindelijk toch op het droge 3-2. En toen werd het opeens spannend. Kees, Marcel en ondergetekende hadden alle drie een goede stelling. Kees was als eerste klaar, in een complexe stonewall achtige partij verdedigde zijn tegenstander inventief tegen. Hier kwam Kees al even inventief met een kwaliteits offer op de proppen. Helaas was het allemaal net niet voldoende en kon zijn tegenstander die in de competitie nog 100% stond met eeuwig schaak de remise haven bereiken.

Ondergetekende had een pion buit weten te maken in een toren eindspel, maar bij correct verdedigen van zwart moest dit niet meer dan remise zijn. Uiteraard werd er nog lang geprobeerd, maar uiteindelijk werd het dan toch remise.

Alle ogen waren nu gericht op Marcel die na een complexe partij met ongelijke materiaal verhoudingen in een winnend eindspel terecht was gekomen. P+L+pi voor Marcel tegen T van zijn tegenstander. Zijn tegenstander verdedigde uiterst hardnekkig en secuur in tijdnood. Net toen het leek of Marcel beslissend toe kon slaan, bleek er een soort van patdreiging in de stelling.

Eindstand nipt verlies 4,5-3,5.
Proficiat aan Bennekom die met deze overwinning aan de leiding blijft. Wij moeten echter vol aan de bak in het nieuwe jaar om erin te blijven. Te beginnen 9 januari tegen die andere stadgenoot RSR die het dit seizoen ook moeilijk heeft.

Lees hier het verslag van SV Bennekom.

Het Vijfde redt het niet tegen 3 Torens 1

Het Vijfde heeft het niet kunnen bolwerken tegen het eerste team van 3 Torens.
In Bergschenhoek haalden Hen en Zhi Yang het volle punt binnen en Piet en Eduard een half punt. Cees, Menno, Gerrit en Lennart moesten het onderspit delven.

Waar is dat schaakformulier?

Het is met mij altijd wat, is het niet schaaktechnisch dan zijn het de randverschijnselen die als een steen in het water plonst. Gisteren tijdens de wedstrijd van het 6e tegen Shah Mata 3, die we met 4½ -3½ verloren, gebeurde er iets bijzonders. ik zat aan bord 5 terwijl mijn tegenstander Bert Bonnet zat te denken moest ik hoognodig en toen ik terugkwam om zijn zet te noteren was mijn schaakformulier op onverklaarbare wijze verdwenen. Dan krijg je daarna onbewust onzinnige adviezen, “heb je het niet in je zak gedaan” “of toen je naar de bar ging dat onbewust hebt meegenomen.” “kijk eens in je jas” mijn jas!? maar die hangt over de stoel daar stop ik nooit een schaakformulier in. Maar toch ga je uiteraard die onzinnige adviezen uitvoeren terwijl ik nooit een schaakformulier van de tafel meeneem tijdens het spelen. Ha, ha, ha waarom zou ik?; komt gewoon niet in me op! Nergens te vinden maar mijn klok bleef wel lopen. Ik was het zat en zei geef me een formulier, Ruud Kok snelde naar mij om een nieuw formulier te overhandigen zodoende kon ik de laatste 4 zetten noteren. Na afloop werd de suggestie gedaan om de notatie van de tegenstander over te nemen en daar had ik geen zin in. Dat doe ik wel als ik de partij had verloren. Interessant is de vraag wat het wedstrijdreglement daarover zegt. Had ik tijdens de partij de zetten van mijn tegenstander moeten overnemen in mijn eigen tijd? om daarna gewoon verder te noteren. Of had ik de wedstrijdleider moeten inschakelen? Of had de wedstrijdleider moeten ingrijpen? Door alle consternatie stond de wedstrijdleider daar maar en zei verder niets. Ik ben benieuwd naar het antwoord. Hoe dan ook het blijft voorlopig een mysterie.

P.S. Dat achteraf werd gezegd dat Rinus van de Wetering, die naast mij zat, weg moest en per abuis mijn schaakformulier mogelijk heeft meegenomen is in dit verband niet ter zake. Ik zal het t.z.t. wel aan hem vragen uit nieuwsgierigheid. Naast een pen moet ik dus voortaan ook plakband meenemen. en in de toekomst een rugzak met allerlei vreemde niet terzake doende hulpmiddelen om het schaakverloop zonder oponthoud te laten voortduren tot het einde. T’sja een simpele pen is voor mij blijkbaar niet meer voldoende.

Adri

Heerlijk avondje voor het vierde!

Afgelopen vrijdag speelde het vierde team thuis tegen Moerkapelle 1, maar toch uit door problemen met de speelzaal. Omdat deze avond toch al anders liep dan gewoon, besloot ik ook maar de opstelling om te gooien. Als we toch gek doen, dan doen we het goed gek! Er zat wel een idee achter: onze jeugdtalenten Wang Yang en Joris Geene doen het steeds beter en kunnen voor een verrassing zorgen. Dit geldt ook voor Viktor: misschien geen jeugdtalent meer maar ook iemand die een bord-1 speler er genadeloos af kan beuken maar zich ook wel eens kan verslikken in een lager bord. Daar tussenin had ik Ab op bord 3 gezet in de hoop dat hij met zwart stand zou houden tegen een 1900-speler. De jongens onderin moesten vervolgens de klus klaren.

Welnu, het verliep toch anders dan gepland, maar gelukkig wel op een prettige manier! Aan de eerste drie borden behaalden we een verbazingwekkende 3,5 uit 4 met overwinningen van Joris, Viktor en Ab, en een remise voor Wang. Viktor ging er ouderwets weer dwars doorheen en hoewel het objectief misschien niet allemaal goed was, kreeg zijn sterke tegenstander Wouter Vroegindeweij de problemen niet opgelost. Wang speelde een oerdegelijke remise: er was geen doorkomen aan voor zijn tegenstander. Ab kreeg een klassiek stukoffer in een Siciliaan voor zijn kiezen en leek ergens wel mat te gaan. Maar het klopte toch allemaal net niet en Ab counterde dit keer genadeloos! Op 1 speelde Joris een mooie partij tegen de sterke en ervaren Gerard van Ommeren (2028). Lang stond hij iets onder druk, maar werd het evenwicht volgens mij niet echt verbroken. Door een enorme bok verloor Gerard door een paardenschaakje een toren, en later nog een stuk. Maar ineens bleek het toch nog vrij lastig omdat vooral het paard ver weg stond van de 2 ver opgerukte verbonden vrijpionnen van Gerard. Joris ging er nog eens goed voor zitten en bleef ijzig kalm gewoon noteren ondanks zijn minuutje die hij nog maar op de klok had. Hij vond de oplossing, maakte de pionnen onschadelijk en wikkelde af naar winst. Voor het publiek deed hij nog een rondo met zijn paard voordat Gerard opgaf. Dit was meteen het beslissende punt, want daarvoor had ik zelf een hele benauwde remise gespeeld tegen Maarten Vroegindeweij, gaf de tegenstander van Peter op in gelijke stelling en bezweek Ton langzaam onder de druk van de stelling en de klok en had invaller Cees kansloos verloren van Andre Niewlaat.

De jeugd was vanavond de grote winnaar en door deze fraaie 3-5 (of 5-3?) overwinning verkeren we in de bovenste regionen van de promotieklasse. Wie weet wat er voor ons nog in het vat zit. We bedanken Moerkapelle voor het beschikbaar stellen van hun zaal.

Gijsbert

Ab Scheel overleden: ‘Kleine grote vriend’ is niet meer

Ab Scheel

1941-2015

Verslingerd als hij was aan het schaakspel en aan zijn ‘cluppie’ bezocht hij tot enkele weken geleden de speelavonden van Messemaker 1847. Daarna was zelfs dat hem te veel. Voor wie hem ook maar een beetje kende, was het duidelijk: de laatste dagen van Ab Scheel waren echt geteld. Iedereen wist inmiddels dat hij ernstig ziek was, maar toch…. We misten hem, de sfeermaker die zich jarenlang met veel energie inzette voor de belangen van de club. Als bestuurder, webmaster, organisator, fotograaf en vooral ook smaakmaker die niet voor niets in 2005 door de KNSB werd uitgeroepen tot Vrijwilliger van het jaar.

Wie kende hem niet in de schaakwereld? Binnen de Rotterdamse Schaakbond, de nationale schaakbond, bij de organisatoren van alle grote schaakevenementen, bij vele honderden schaakliefhebbers, inclusief de vijf chess queens met wie hij zich onlangs nog op de foto liet vereeuwigen tijdens het Open Schaakkampioenschap van Gouda – een evenement waarvan hij jarenlang de drijvende kracht is geweest. Op dat moment was al bekend dat de dagen letterlijk voor hem waren geteld. Enkele maanden geleden was asbestkanker bij hem vastgesteld, een gruwelijke ‘erfenis’ van zijn werk – lang geleden – in de koelkastenbouw. Als twintiger had hij daar naar eigen zeggen ‘de mooiste jaren van zijn werkzame leven’ gehad. De risico’s van het op maat zagen van eternit werden toen nog niet onderkend. Het gruwelijke gevolg openbaarde zich een halve eeuw later.

Ab maakte pas laat serieus kennis met het schaken. In 1987 introduceerde Dries Heuperman hem bij Messemaker 1847. Zijn liefde voor het spel ontstak snel en hoewel hij niet tot de allersterkste spelers van de oudste vereniging van Nederland uitgroeide, ontwikkelde hij zich snel als bestuurder. Hij had een enorme afkeer van vergaderen en opereerde het liefst náást het officiële bestuur. Als jeugdleider, als arbiter, als wedstrijdleider, als webmaster, als pr-man en als captain van het ‘Vlaggenschip’, het eerste team. Zijn benoeming tot lid van verdienste was een logische zaak.

Ik heb het voorrecht gehad om lang met Ab te mogen optrekken. Hij werd zelfs een van mijn beste vrienden. Samen bezochten we, vaak als kijker en ook regelmatig als speler, toernooien. ‘Hoogovens’, later omgedoopt tot ‘Corus’ en inmiddels tot ‘Tata’ vormde een jaarlijks hoogtepunt. Ab speelde daar in Wijk aan Zee serieus en supergeconcentreerd, manifesteerde zich meer en meer als fotograaf (hij bouwde een bestand van zo’n 60.000 foto’s op), verzorgde de dagelijkse verslaggeving op de website en genoot met volle teugen. Van de vriendschap met veel medeschakers, van het spel zelf en vooral van de etentjes na afloop van elke ronde. In café De Zon verorberde hij in het gezelschap van clubgenoten menig sateetje, steevast vergezeld van cola-zonder-ijs. Culinair hoogtepunt was de ‘pondstong’ die hij bij het plaatselijke visrestaurant bestelde.

Een markante man. Klein van stuk, goed verzorgd en altijd keurig in het pak gestoken. Met een bijna kinderlijke geestdrift genoot hij intens van alles wat het leven hem bood. Van zijn vele hobbies naast het schaken, van zijn vrouw, zijn kinderen en kleinkinderen. In alles gedreven. Charmant, veelal goedgemutst en gezegend met een gezond gevoel voor humor. Overigens was hij niet altijd even gemakkelijk in de omgang. Een zekere eigenzinnigheid en koppigheid waren hem niet vreemd als het om voor hem principiële zaken ging. Hij was, gevormd door zijn jeugd, zuinig. Een fooi geven in een restaurant vond hij maar onzin en ‘een rondje van Ab’ kan ik me niet herinneren. Toch was hij verre van een egoïst. Altijd in anderen geïnteresseerd en ook als onbezoldigd vrijwilliger bij welzijnsorganisaties actief. Zo zette hij in een verzorgingshuis een ‘soos’ en een internetcafé op, schaakte op dinsdagmiddagen met een man die verlamd op bed lag en was hij maker van passe-partouts bij een tekenclub in een buurthuis. In 2004 werd hij voor zijn vele vrijwilligerswerk benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Daar was hij begrijpelijk trots op en bij voorkomende gelegenheden droeg hij het bijbehorende lintje op de revers.

Veelzijdig en warm zijn andere begrippen die hem passen. Hij was, zeker in de schaakwereld tot over de landsgrenzen heen, al bij leven een legende. Het is een stuk stiller geworden op de schaakvereniging. ‘Tata’ zonder zijn aanwezigheid is moeilijk voorstelbaar. De slopende ziekte ondergroef zelfs zijn ijzeren wilskracht. Perfectionist als hij was, liet hij zich de gelegenheid niet ontnemen om zijn eigen uitvaart te regisseren. Tijdens een (afscheids)etentje bij zijn favoriete Chinese restaurant vroeg hij Gert-Jan Ludden, eveneens een boezemvriend, of hij de plechtigheid wil leiden en er het woord wil voeren. Bij die gelegenheid bedeelde hij mij het schrijven van dit in memoriam toe. Een verzoek dat ik vanzelfsprekend niet kon weigeren. Het was wel het minste wat ik nog voor hem kon doen.

Mijn ‘kleine grote vriend’ is niet meer. Een leegte blijft achter. Ik wens in het bijzonder Alie, zijn dochters Ingrid en Claudia en zijn kleinkinderen heel veel sterkte toe bij het verwerken van dit verlies.

Vaarwel, Ab.

(Henk de Kleijnen)

Integraal overgenomen van de website van Messemaker 1847. Wij wensen de familie, en alle vrienden van Ab veel sterkte in deze moeilijke tijd. De uitvaartplechtigheid op Crematorium IJsselhof (Goejanverwelledijk 6 in Gouda) zal zijn a.s. maandag, 7 december, vanaf 16.30 uur.
(Foto: Ab tijdens het NK Snelschaken in Dordrecht, 2002. Foto: P.Kemner)

Zie ook: Bijzondere schaakactiviteit ter nagedachtenis aan Ab Scheel

CE KNSB-bekert verder

Afgelopen vrijdag wist het bekerteam van CE een ronde verder te komen tegen het team van Goes.
In de alternatieve speellocatie van SV IJsselmonde werd er ergens achter in de school een plekje gevonden om het viertal deze wedstrijd te laten verspelen.
Tegenstander Goes kwam zeer verzwakt op, maar dat resulteerde niet in het gewenste resultaat. Michel dacht dat zijn tegenstander niet zijn koningstelling kon open offeren, maar deze deed dat toch! Ondanks de hilariteit die nog ontstond toen de beste man 2 zetten achter elkaar deed werd het gewoon een pijnlijke nederlaag voor Michel en het team. Ondergetekende deed het daarna niet heel veel beter, uit de opening en vroeg middenspel kwam een goede stelling. Voor de kenners ik had een octopus, je weet wel zo'n paard die dan midden in je stelling geparkeerd staat, volgens de theorie van Kasparov een kwaliteit waard. Helaas wist ik het toch weer voor elkaar te krijgen de partij niet te winnen.
Gelukkig hadden we nog twee spelers in het team die wel konden laten zien dat ze met wit en enkele honderden rating punten meer de betere speler waren.
Julian mocht het opnemen tegen de kopman van Goes. In een scherpe Siciliaan bewees hij eens te meer zijn klasse. Pionoffer voor geweldige compensatie en ook al kwam zijn eigen koning onder vuur bleek de aanval van Julian toch gevaarlijker. Vooral de analyse was indrukwekkend.
Hier bekroop mij het gevoel dat ik jaren geleden eens had mogen aanschouwen op een toernooi in Utrecht waar de toen zeer jonge Anish Giri zijn partij toonde aan de omstanders.
Razendsnel en uiterst nauwkeurig liet hij zien wat hij allemaal gezien had, je moest oren en ogen gespitst houden om te kunnen volgen wat hij allemaal gezien had en als je al dacht waarom deed je niet je dit of dat was hij die variant al aan het uitleggen, indrukwekkend.
Tenslotte ronde Kees af, in een typische Benoni structuur wist hij de cruciale d6 pion onschadelijk te maken. Meestal moet dit genoeg zijn om de partij te winnen en zo ook hier.
Eindstand in de match 2,5-1,5.

Lees hier het verslag van Joey Grochal uit Goes.

LET OP UPDATE: Speelavond morgenavond niet in De Passage, maar in IJsselmonde!

Wegens problemen met onze speelzaal zal de interne competitie morgen niet plaatsvinden in de Passage, maar in de speelzaal van schaakclub IJsselmonde: VMBO Veenoord, Veenoord 15, 3079 NH Rotterdam

Filip Borst

UPDATE: inmiddels is besloten de 1e ronde van de Triomfator Cup uit te stellen!! Ook voor de interne wordt verder even geen (nieuwe) indeling gemaakt. Het is even niet anders. Hopelijk zijn de problemen met de zaal snel verholpen, volgende week spelen twee teams thuis.

CE5 wint van De Willige Dame 2

Het Vijfde heeft met 5 - 3 gewonnen van het 2e team van de Willige Dame.
Winst voor Zhi Yang, Menno, Gerrit en Jan Hendrik. Remise voor Cees en Eduard.
Piet en Henk verliezen.

http://r-s-b.nl/competitie-klasse-2b/

Henk Kootkar miste in tijdnood helaas een goede kans op een half punt.

Zijn tegenstander had Te8-d8? gespeeld en Henk zag niets beters dan Pe3xf5.
Met Tf4-g4! had hij zwarts dame kunnen winnen, maar zwart kan met een zetherhaling wegkomen.
Bijvoorbeeld: Td8-d1+ Kg1-f2 Td1-d2+ Kf2-e1 Td2-d1+!
Na Ke1xd1 volgt Lc6-f3+ gevolgd door Lf3xg4.

PASSAGE OP 20 NOVEMBER 2015 NIET BESCHIKBAAR

Beste leden,

vandaag gehoord dat er problemen zijn met de alarm instellingen van de passage daardoor kunnen we er morgenavond niet in.

gezien het feit dat het 5e team moet spelen en tevens het bekerteam een wedstrijd moet afwikkelen voor de RSB beker hebben we er voor moeten kiezen om de clubavond weliswaar aangepast wel te laten doorgaan.

we zullen morgen avond spelen in het clubgebouw van SV IJsselmonde - in de VMBO school, Veenoord 15, Rotterdam - IJsselmonde die morgen zo gastvrij zijn om ons onderdak te geven.

hier is voor gekozen om zo min mogelijk met materiaal te sjouwen.

André Osinga

KNSB beker ronde 2, 27 november

De KNSB beker gaat voor onze club beginnen, als meesterklasser hoefden we de eerste ronde niet te spelen.
We treffen net als vorig jaar 3e klasser Goes. Geenzins een makkelijk match, die door teamleider Michel uiterst serieus genomen wordt.
Komt hij in de normale opstelling met Sokolov, Hera, v/d Doel en Michels, of zullen er ietwat minder begaafde spelers voor Charlois Europoort achter het bord plaats nemen.

Komt het zien thuis 27 november in de passage.

Triomfator Cup komt er aan!

De eerste ronde van ons interne Rapidtoernooi, de Triomfator Cup, staat weer voor de deur! Op vrijdagavond 27 november gaat het spektakel beginnen. We hanteren de beproefde "oude" methode van 2x rapid, een partij met wit en een partij met zwart. Bij een 1-1 stand gevolgd door 2x snelschaak. Het speeltempo: voor rapid 45 minuten p.p.p.p., snelschaak 3 minuten + 1 seconden per zet. Als na 4 partijen de stand toch nog gelijk is, dan volgt een beslissingsvluggertje volgens Brussels systeem.

De indeling geschiedt volledig random dmv loting. Het is de bedoeling dat je je vooraf even opgeeft, dat is handig voor de organisatie. Mail Gijsbert even op familiekamerman@ampass.nl. Neem gerust iemand mee van buiten de club: van harte welkom. Meld dat wel eventjes, om dezelfde organisatorische redenen!

Aanmelden nog steeds mogelijk!

Vierde team redt het niet

Ondanks een mooie voorsprong die Marcel den Bleker in een vooruit gespeelde partij op het bord had gezet, heeft het vierde team het gisterenavond niet gered tegen het tweede van Sliedrecht: 5-3 voor het thuisspelende team!

 

Gezegd moet worden dat de overwinning meer dan verdiend is. Er werd zelfs gefluisterd dat het ook zomaar 7-1 had kunnen worden. Beetje overdreven natuurlijk, want tegenover wat gelukkige overwinningen stonden ook ongelukkige nederlagen. Zoals het zo vaak gaat dus!

 

Al snel bleek dat onze jeugdtalenten Wang Yang en Joris Geene een moeilijk avondje tegemoet gingen tegen hun eveens jeugdige tegenstanders. Beiden verloren relatief kansloos. Ook Viktor had niet zijn avond: hij zette zijn partij ouderwets dynamisch op tegen good-old Wout Boer, maar verloor de controle in de centrum en daarmee ook de controle over de partij. Ab Kamman verloor ook, maar tegen Magnus Carlsen is dat natuurlijk geen schande. Er zat wel meer in, want het stukoffer van zijn tegenstander leek niet helemaal correct. Zelf speelde ik een spannende Caro-Kann (kan wel!) tegen Teunis den Rooijen. Heel lang dacht ik dat ik zou gaan winnen, want de stelling leek veelbelovend. Toen ik de vis bijna op het droge had, kwam er toch een soort remise mechanisme in stelling. Omdat ik voelde dat het mis zou gaan bij de anderen, ben ik gaan forceren. Het was een mooie winstpoging, met een combinatie die niet klopte. Een verliespoging dus...

 

Dan nog het leuke gedeelte. Peter Kemner won van Jerry de Leeuw-van Rekom. De leeuw sloeg geregeld venijnig, maar beet uiteindelijk niet. Met enig geluk trok Peter, die ook moest forceren maar dat net iets beter deed dan ik, de vis, euh de leeuw op het droge. Dan nog Ton Dulk: altijd tot op het bot gemotiveerd en vaak gebeurt er wel iets bijzonders aan zijn bord. Meestal in schaaktechnische zin, maar nu omdat zijn tegenstander Hans Klein (met strikje) plotseling stopte met noteren terwijl hij nog meer dan 5 minuten had. Ton tekende op rustige wijze protest aan, en na een waarschuwing en het bijwerken van de zetten werd de partij voortgezet. Zijn tegenstander leek van slag, want niet veel later wist Ton het punt te noteren. Een beetje kribbige reactie volgende van Hans, volstrekt ten onrechte. Maar ach, dat zullen de emoties wel zijn die bij zo'n wedstrijd horen. Zo'n promotieklasse gaat natuurlijk niet in je koude kleren zitten.

 

We zien opnieuw dat de verschillen in deze klasse minimaal zijn. We hebben geen idee nog waar wij staan, de komende wedstrijden moet meer duidelijk worden hoe sterk we eigenlijk zijn. 4 december een nieuwe ronde met nieuwe kansen, tegen het ook niet malse Moerkapelle 1.

 

Gijsbert Kamerman

Lees ook het verslag van Sliedrecht.

Nipte nederlaag voor CE5

Het Vijfde heeft het helaas net niet gered tegen het sterke tweede team van Fianchetto. Het ratingverschil tussen beide teams (1751 tegen 1721) kwam tot uiting in de eindslag: 4½ - 3½.

Piet Verheij (bord 3) was dit keer als eerste klaar. Piet moet gedacht hebben: wat Adri Jumelet kan, kan ik ook, want zijn zetten kwamen in sneltreintempo op het bord. Piets tegenstander, Ben Riksen, liet zich ook niet onbetuigd en er ontstond al snel een eindspel waarin Piets dame het moest opnemen tegen twee torens. Volgens supporter Peter Kemner moet Piet ergens even verloren gestaan hebben, maar het spelverloop scheen nauwelijks te volgen te zijn, zo snel ging het allemaal. Ruim voor half tien forceerde Piet remise met eeuwig schaak.

Coen van Baren (bord 6) kwam goed uit de opening, maar beging plotsklap een onzorgvuldigheid door zijn dame midden op het bord te laten insluiten. De dame kon gered worden, maar de prijs (twee stukken) was hoog. Te hoog, en Coen moest al snel opgeven.

Ook Jan Hendrik Leopold (bord 8) moest het hoofd buigen. Hij leek een solide stelling te hebben na de opening, maar opeens bleek hij een stuk achter gekomen te zijn. De twee verbonden vrijpionnen die Jan Hendrik ervoor terug had gekregen, konden zijn tegenstander niet verontrusten.

Zo stonden we al vrij vroeg in de avond met ½ - 2½ achter. En de vijf resterende partijen boden op dat moment weinig hoop op een voor ons gunstige uitslag.

Gerrit Boer (bord 7) zette zijn partij, zoals we van hem gewend zijn, volgens de regelen der kunst op. Stukken op goede velden, koning in veiligheid, torens gecentraliseerd. Hij leek op een voordeeltje te kunnen bogen, maar beleefde toch enkele bange momenten na een onnauwkeurigheid. Uiteindelijk viel de schade mee, maar meer dan remise zat er voor Gerrit niet in.

Eduard Smits (bord 2) en Menno Brandenburg (bord 5) trokken de stand gelijk. Eduard stond aanvankelijk iets gedrongen, maar kreeg uiteindelijk het initiatief op zowel de konings- als damevleugel. Objectief gezien was het evenwicht nog niet verbroken, maar Eduard wist zijn tegenstander voor voldoende praktische problemen te stellen en trok de partij naar zich toe.

Menno stond steeds ietsje beter, maar niets om over naar huis te schrijven. Een paar onzorgvuldigheden van zijn tegenstander leverden hem echter een makkelijk gewonnen lopereindspel op. 3 – 3.

Invaller Maurice van der Stokker (bord 4), die tot veler ontsteltenis zijn laatste bondswedstrijd zou spelen, bracht een interessant kwaliteitsoffer. Hij kreeg er veel spel voor, maar de vraag was of hij meer dan alleen voldoende compensatie had voor het geofferde materiaal. Het zag er op dat moment nog niet direct naar uit dat Eduard en Menno zouden winnen en Maurice besloot de zaak te forceren, in het belang van het team. Daarbij ging hij helaas te ver en zijn tegenstander wist af te wikkelen naar een eindspel, waarin het materieel voordeel vakkundig werd verzilverd.  Toch een heel mooie partij van Maurice. We zullen hem missen. 4 – 3.

Cees van Oosterom (bord 1) moest de hele avond keepen. Een wat mindere stelling, en op een gegeven moment zelfs een pionnetje achter. Cees wist goed stand te houden, maar de partij winnen om 4 – 4 te maken was volstrekt illusoir. Toch een knappe remise.

Al met al geen slechte prestatie van het Vijfde tegen het sterke Fianchetto 2. De volgende wedstrijd tegen De Willige Dame 2 wordt van belang voor de vraag of we ons in de middenmoot kunnen handhaven.

Charlois Europoort 2 - ASV 2

Op zaterdag, om kwart over twaalf, kwam een onheilspellend telefoontje binnen. Lendert zat vast op een eiland… Hij had wel voldoende vocht en voedsel tot zijn beschikking, maar het eiland zelf kwam ie niet af. Alles wegen waren afgesloten en zwemmen was niet goed mogelijk wegens gevaarlijke stromingen. De reden voor het afsluiten van de wegen was simpel: men was – vanwege werkzaamheden bij de ene helft van de ‘afvoerwegen’– bang voor opstoppingen bij de andere ‘afvoerwegen’ die nog wel beschikbaar zouden zijn. Beter geen mogelijkheden dan halve mogelijkheden werd geredeneerd en dus werd besloten alles af te sluiten. Lendert probeerde nog ergens sneaky langs te glippen, maar een grote man in een oranje overal maakte een einde aan deze illusie. Lendert zat vast op een eiland.

Gelukkig kon Lendert wel met de (1) traumahelikopter, (2) onderzeeër of (3) ambulance het vasteland bereiken, dus – zoals het een echte teamcaptain betaamt –was hij op tijd voor zijn partij. De rest van het team – op uitzondering van John, waar we inmiddels eigenlijk al wel aan wennen – was ook op tijd in de groene hel aanwezig. De groene hel was voor de gelegenheid in tweeën gesplitst, om er expliciet voor te zorgen dat – vanwege de zo ontstane kleinere ruimtes – niemand aan de hitte kon ontsnappen. Alles zat eigenlijk mee. Nu het schaken zelf nog.

Ik zat op zes. In vorige verslagen klaagde ik dat ik zo weinig tijd had om rond te kijken. Daarom besloot ik deze keer op zet negen twee zetten door elkaar te halen en zo twee pionnen weg te geven zonder enige compensatie. De stelling was gelijk volslagen kansloos. 0-1 achter. Een slecht begin is het halve werk. Voordeel was wel dat ik alle partijen uitvoerig kon bekijken. Lendert op vijf stond met zwart gedrukt, maar had wel met zijn dame op a3 een pion gegraaid. Pion voor dus, alleen een eventuele winst zou nog lang gaan duren schatte ik in. Arjen, naast mij op zeven, had een pion geofferd en had genoeg activiteit. John op acht stond erg goed. Hij had een mooi ruimte overwicht en ook op tijd stond hij prima. De ‘staart’ (bord 8,7,6,5) zou zwiepend worden schatte ik in (met mijzelf als uitzondering dan).

Bord 1, dat door Hans werd bemand, leek sterk op mijn stelling. Wit stond een geofferde pion achter. Een cruciaal verschil was echter dat wit wel enigszins compensatie had… Hans had een loper op c8 staan die daar voorlopig niet weg kwam doordat zijn andere loper op d6 stond en een pion op d7. Tja. Op twee stond Matthieu voor de zoveelste keer dit (en vorig) seizoen goed. Hoe hij het telkens weer doet weet ik niet, maar ik was wederom onder de indruk. Marcel, op vier, had een complexe stelling en ik zag hoe het allemaal net niet werkte voor hem. Marcel moest daarom alle zeilen bij gaan zetten. Houden we Kees over. Kees stond erg gedrukt en had bovendien een grote tijdsachterstand. 
Het zag er dus allemaal moeilijk uit, maar we waren niet kansloos schatte ik in. Alleen erg zuur dat we door mijn stommiteit gewoon al 0-1 achterstonden…

Hans maakte remise. Zijn tegenstander leek zeer opgelucht en in de analyse bleek Hans af en toe kansjes te hebben gehad. Kees verloor. Hij had in tijdnood een cruciale penning gemist en verloor een toren. Het was sowieso wel een moeilijk verhaal bleek in de analyse. Toen kort daarna Arjen ook verloor was het eigenlijk gebeurd. Arjen weerstond de verleiding om de dame van de tegenstander te slaan (“dat doe je toch niet, dames slaan?”) en daarna werd zijn stelling eigenlijk steeds slechter. Een soort inzakkend kaartenhuis idee. Dames slaan mag in het schaken Arjen, als ze maar irritant genoeg zijn.
0,5 – 3,5 dus. Marcel zou maximaal remise spelen zag ik. Hij had een pion minder in een ongelijk loper + toren eindspel. Waar ik dat de vorige ronde keurig wist te verliezen (met niet eens een pion achterstand!) wist Marcel knap remise te maken. Lendert won zijn pot inmiddels. Zijn tegenstander stond een stuk achter en stak zijn hand uit. Lendert checkte even of hij inderdaad opgaf en incasseerde daarna het punt.

John stond inmiddels straal verloren. Hoe dat precies heeft kunnen gebeuren weet ik niet, want hij had een ongelofelijk mooie stelling eerst. Matthieu won weer eens. Hopelijk blijft hij nog wel even trouw aan dit team, want er gaan geruchten over internationale transfers van mensen die een hoop potentie zien in dit talent. 
John speelde nog lang door, maar het mocht niet meer baten. 3-5 verloren dus. Onze kampioensambities zijn voor dit seizoen ten einde. Eigenlijk is dit seizoen dus meer een trainingskamp voor volgend seizoen, waar we natuurlijk wel kampioen gaan worden, dat kan bijna niet anders. Althans, dat besloten wij onder het eten dat getekend werd door mooie verhalen uit de 1965 generatie. Ons team, zo blijkt, heeft een groot aantal 1965-ers. Dienstplicht, S5 en dergelijke zaken waar een 25-jarige snotneus als ik bar weinig van af weet werden uitvoerig besproken onder het genot van jaren 80 muziek. Ook Johan Cruijf passeerde tenslotte de revue: “Als het niet op het bord komt, hoef je het ook niet te berekenen”. 

Het was laat toen we ons vanuit het winderige Rotterdam naar huis begaven. Stiekem dacht ik nog na over het kampioenschap, als we vanaf nu echt alles zouden winnen. Theoretisch kan het nog. “Ach ja” dacht ik toen Lendert met zijn langzaam opstijgende traumahelikopter boven de Maas uit het zicht verdween, “we hoeven er niet eens over na te denken: als het niet op het bord komt, hoef je het ook niet te berekenen.”. 

Jelle Wiering

In Memoriam Maurice van der Stokker

Soms neemt het leven een bizarre wending. Gaat het de gehele andere kant uit als je zou willen. Daar moet je maar mee zien om te gaan. En helaas lukt dat niet altijd.

Zo had ik zo graag morgenavond Maurice van der Stokker opgehaald om samen met hem de strijd aan te gaan tegen Fianchetto. De vereniging waar hij vorige week nog tegen speelde voor het vijfde team. Alleen morgen zal hij niet achter het eerste bord plaatsnemen.

Afgelopen zondag 1 november 2015 heeft hij gedoold in plannen en ideeën en daarbij is hij de weg kwijt geraakt. Toen ik hem zondagavond sprak zei hij dat hij wat grieperig was en zich niet zo best voelde. Hij ging ervan uit dat hij woensdag wel weer opgeknapt zou zijn. Ik zou hem dan bellen om af te spreken hoe laat ik hem zou ophalen.

Hij had alleen geen lichamelijke griep, maar een mentale. En in het doolhof der oplossingen is hij het verkeerde pad ingelopen. Hij is gaan slapen zonder nog wakker te worden.

Maurice was nog maar net een maand lid van de vereniging. Het schaken was een houvast voor hem. Een afleiding voor alle zware lasten die het leven met zich meebrengt. Maar het is alleen een afleiding als al het andere zich niet opdringt. En soms lukt het iemand niet om alleen die druk te weerstaan.

We verliezen in Maurice niet alleen de beste speler van ons zesde team, maar nog veel meer de kans om een mooi persoon echt te leren kennen.

Maurice van der Stokker is 45 jaar geworden. Komende dinsdag 10 november 2015 zal hij gecremeerd worden. De herdenkingsdienst begint om 15.00 uur in Crematorium Rotterdam Zuid aan de Maeterlinckweg 101 te (3084 KD)  Rotterdam.

Wij wensen zijn moeder, zijn zus en overige familieleden heel veel sterkte bij dit plotselinge verlies.