Tweede team goed uit de startblokken

Op de afgelopen ledenvergadering was de toenmalige voorzitter duidelijk in zijn kritiek: Het tweede team heeft een teleurstellend seizoen gedraaid. Ik voelde de camera's op mij gericht, maar probeerde uiteraard een zelfverzekerde houding uit te stralen. Een teamleider die in het openbaar twijfelt, legt zijn eigen hoofd op het hakblok. Tja, de ambities van de club gaan heel ver, en welke onverlaat het durft te stellen dat handhaving in de promotieklasse na promotie uit de eerste klasse op zich best een aardig resultaat is, kan beter zijn toevlucht zoeken tot randverenigingen in de buurt waar schaken alleen maar als gezellige bezigheid wordt gezien, of waar sportiviteit zich alleen maar uit in snelle remises en een biertje drinken met de tegenstander. En vooral niet doorspelen als je tegenstander remise aanbiedt en je een gezonde pluspion hebt.

Gelukkig sprak de voorzitter in de dagen na de vergadering meerdere malen zijn steun uit voor de teamleider van het tweede. "Het bestuur staat als 1 man achter Kamerman en we zijn ervan overtuigd dat hij dit seizoen grootse dingen laat zien met zijn team. Er is fors geinvesteerd dus dat moet zich wel gaan uitbetalen gelet op zijn coachende kwaliteiten". In de pers doken dergelijke steunbetuigingen steeds vaker op, je begrijpt dat dat meestal niet een best teken is.

Na de overwinning op Rokado van gisterenavond opende ik vanmorgen trillend mijn mailbox. Gelukkig was er nog geen mailtje binnengekomen van het bestuur waar ik het lef vandaan haalde reeds in deze fase 1,5 bordpunt te verspelen. Wel belde de huidige voorzitter mij hedenochtend op, om mij te feliciteren! Gelukkig, dat geeft enige rust in huize Kamerman. Dan de wedstrijd zelf. 6,5-1,5 winnen van Rokado doe je niet zomaar. De wedstrijd verliep uitermate soepel zoals je hieronder kunt zien. Mooi was de overwinning van Lendert, die zijn ambities niet onder stoelen of banken steekt en graag zo hoog mogelijk wil spelen. Hij maakte het volledig waar door van de sterke Verkooijen te winnen die te ambitieus 2 pionnen in de aanbieding deed voor aanval die niet uit de verf kwam. Degelijke remises waren er voor Valery Maes, Ben Boog en Arjen Kouwenhoven. Van te voren wisten wij dat het aan de lagere borden moest gaan gebeuren, en zo geschiedde. Kemner, Kamerman en Leer boekten soepele overwinningen. Ton Dulk moest er hard voor werken maar ook hij haalde het punt binnen.

Het ligt niet in onze aard om de loftrompet over ons zelf  te steken. Maar als anderen dat doen dan kunnen we dat uiteraard wel heel goed begrijpen..  Intern hebben we afgesproken het K-woord voorlopig niet te noemen. Laten we het erop houden dat we de eerste stap naar handhaving gezet hebben.

V. Maes - R. Ensering   remise
B. Boog- H. v/d Linden  remise
L. v.d. Ouden - F. Verkooijen 1-0
A. Kouwenhoven - M. v/d Linden remise
P. Kemner - M .Brunings 1-0
G. Kamerman - T. Zoetemeijer 1-0
J. Leer - L. Rietveld 1-0
T. Dulk - P. Luijendijk 1-0 

Gijsbert Kamerman

Speel de partij van Gijsbert tegen Theo en een fragment uit de partij Brunings-Kemner na
Lees ook het verslag van Rokado

Soepel einde voor tweede team

Het tweede team besloot de competitie met een 5-3 zege op het al gedegradeerde WSV.
Als gevolg van het niet doorgaan van de gezamenlijke slotronde, werd besloten om de laatste wedstrijd in tweeën te knippen. Onder aanvoering van teamleider en topscorer Gijsbert Kamerman (6-7) werd vorige week een 3-1 voorsprong genomen.
Een week later werd het karwei netjes geklaard. Een kleine teleurstelling vooraf was de ziekmelding van John Leer, maar aan vervangers geen gebrek en John van de Laar stond klaar om zijn plaats in te nemen.
Al gauw werd duidelijk dat de in de 'eerste helft' opgebouwde voorsprong niet in gevaar zou komen. Ton Dulk (bord 2) won snel een pion met behoud van een overweldigende stelling en Lendert van den Ouden (bord 6) stond minimaal gelijkwaardig. Dit leverde inderdaad de benodigde anderhalf punt op. John van de Laar (bord 8) kreeg een remiseaanbod. Het kleine plusje was te klein en wellicht al geslonken om hem tot doorspelen te bewegen. Ook Arjen Kouwenhoven (bord 7) kreeg een remiseaanbod. De stelling was goed genoeg om dit af te slaan. Een luxeprobleem bracht hem toch aan het wankelen. Alle stukken stonden haast optimaal, er waren te veel plannen: aanval over de h-lijn, druk op e4 of breken met c4. De keuze was te moeilijk en zoals iedereen wel zal herkennen: dan maar een slechte voortzetting. Ternauwernood aan stukverlies ontkomen, zag hij tegenstander Wim van Os het eindspel heel fraai tot winst voeren.

Tweede team boekt monsterzege

Gisterenavond speelde ons belofteteam de uitwedstrijd tegen het in degradatienood verkerende tweede team van Overschie. De wedstrijd eindigde in een extreme overwinning van maar liefst 7-1! Probleemschaakkoning Hans Uitenbroek en ex KNSB speler Carel Vredenborg hadden andere prioriteiten. Gelukkig kan ook het tweede altijd een beroep doen op goede invallers. Zo speelde Sascha Ottenhof met ons mee, en direct aan het tweede bord tegen de sterke J. Smit. Sascha had wat problemen in de opening, maar toen hij in een eindspel terecht kwam stond hij met zijn loperpaar vrij goed, en wist hij zelfs door een magneetcombinatie te promoveren tot dame. Een mooie overwinning voor Sascha! Peter Kemner won ineens vrij snel, doordat hij met een eenvoudige combinatie een toren binnensleepte. Volgens mij stond Peter de hele partij wel vrij aardig. Aan bord 8 speelde Lendert een aardige pot tegen Everwijn, de angstgegner van Peter Kemner. Lendert tikte zijn tegenstander positioneel weg met zwart. Hoewel wit iedere keer een aardige verdediging leek te hebben, ontstonden er door toedoen van Lendert voortdurend nieuwe problemen. Het eindspel van 4 pionnen tegen paard was nog leuk om te zien, maar uiteraard hield het paard geen stand tegen die pionnenovermacht! Op 7 speelde Jesus een degelijke partij en schoof hij zijn tegenstander H. Doornheim langzaam aan zeker van het bord. Inmiddels had ik zelf gewonnen op bord 5. Op het moment dat ik dacht in de problemen te komen, bleek achteraf de (in hogere zin) verliezende zet te zijn. Een interessant thema! Op 6 speelde Ton Dulk zijn geliefde Caro Cann. Ton speelde precies zoals de Caro Cann bedoeld is: wit laten komen, en als hij uitgeraast profiteren van de gatenkaas die wit heeft op de koningsvleugel. Arjen Kouwenhoven ten slotte won ook in een partij waar ik weinig van meegekregen heb. Vermoedelijk was een splijtende koningsaanval beslissend. Ten slotte verloor John Leer op 1 van de sterke Krop, in een partij die lange tijd heen-en-weer laveerde. In tijdnood moet er iets niet goed gegaan zijn bij John, hij kwam een stuk achter en moest niet veel later opgeven. Zo werd de eer voor Overschie gered.

De laatste ronde kunnen de heren van het tweede op het gemakkie spelen, tegen het reeds gedegradeerde WSV. Zo kunnen we hier-en-daar nog wat elo's opkrikken en langzaam kijken naar volgend seizoen, wanneer het echt een keer moet gaan gebeuren...

H. Krop - J. Leer 1-0
J. Smit - S. Ottenhof 0-1
J. v/d Meer - A. Kouwenhoven 0-1
D. Smit - P. Kemner 0-1
R.J. Kloek - G. Kamerman 0-1
A. v. Kempen - T. Dulk 0-1
H. Doornheim - J. Canedo 0-1
A. Everwijn - L. v/d Ouden 0-1