Snelschaaktoernooi 6 april 2016

http://schakentegenkanker.nl/?cat=7

Vierde team eindigt keurig op tweede plaats

Afgelopen woensdag speelde ons vierde team de laatste wedstrijd van het seizoen tegen de koploper en kampioen Messemaker 2. We speelden een gezamenlijke laatste ronden en gezegd moet worden dat dat een groot succes is. Je hebt dan tenminste nog het idee dat het schaken in de RSB nog iets voorstelt, als je zo met elkaar de wedstrijden speelt. Misschien moet er over nagedacht worden om elke wedstrijd gezamenlijk te spelen? In ieder geval mogen we wat mij betreft elke wedstrijd in Spijkenisse spelen. De club met de mooiste speelzaal, perfecte organisatie met beamer waar de uitslagen op staan en een groep enthousiaste vrijwilligers. Absolute klasse! Er stond voor ons niets meer op het spel, behalve de eer. Toch werd er door iedereen flink geknokt. Peter Kemner was als supporter gekomen omdat hij niet meer speelgerechtigd was. Viktor moest helaas werken, maar gelukkig waren Menno Brandenburg en Piet Verheij bereid om in te vallen. Na deze wedstrijd was wel de conclusie dat Messemaker 2 de terechte kampioen is. We verloren met 5-3 en heel veel meer zat er niet in, alhoewel….

Laten we bij het begin beginnen. Opvallend was dat rond 22:00 er bij alle wedstrijden nog maar 3 remises genoteerd stonden. Eentje daarvan was van Piet die waarschijnlijk iets verkeerds gegeten had. Hij speelde een op het oog keurige en correcte remise op bord 8 zonder spectaculaire offers. Hopelijk was dit een incident. Helaas moest Joris Geene op bord 2 het hoofd buigen voor de sterke Erich Karstan, en verloor Menno Brandenburg op bord 5 vrij geruisloos van Kees Brinkers. Ton Dulk voegde daar een correcte remise aan toe op bord 3. Ab Kamman verloor helaas ook na een behoorlijk ingewikkelde partij op bord 7. Tussenstand dus 1-4 en vrij hopeloos dus. Wang Yang echter had een hele prettige stelling en tijdsdruk, dat zag er hoopgevend uit. Wang won dan ook fraai. Marcel den Bleker speelde tegen Arjan van der Leij. Hoe dat precies verlopen is weet ik niet. Wel weet ik dat Marcel won, en dat is uiteindelijk toch het belangrijkste. Als laatste speelde ik zelf nog op bord 1, terwijl ik rond 21:00 dacht als eerste klaar te zijn gelet op de tamelijk hopeloze positie. Echter, wat ik toen nog niet wist is dat het uiteindelijk een behoorlijk gave pot werd waarbij ik met een toren achterstand nog bijna wist te winnen. Had ik de winnende maar gevonden…. Helaas ging het in tijdnood alsnog mis, en het resultaat telt uiteindelijk…. Binnenkort, als de computer uitgerekend is, zal ik een fragment laten zien.

Complimenten voor Messemaker 2. Ik ben heel benieuwd hoe dit team op leeftijd het gaat doen in de KNSB. Dat zijn toch langere partijen . Hopelijk blijven ze er in en doen ze het zo goed dat ze misschien nog wel een extra promotieplaats regelen voor de RSB. Dan zit ons vierde binnen 2 jaar ook in de KNSB. Dan hebben we pas echt een grote speelzaal nodig!

Gijsbert Kamerman

Het tweede haalt de punten op in Zaandam

Afgelopen zaterdag mochten we afreizen naar Zaandam. Tegen de zwakke broeder in de poule had ik een goed voorgevoel dat we een mooie score neer konden zetten.

De reis naar Zaandam liep voor mij minder voorspoedig. Ik kon mij niet herinneren toen ik een aantal jaar geleden afreisde dat ik zoveel moeite had om bij de speelzaal te komen. Maar dit was dan ook voordat een of ander ontwerper het in zijn hoofd had gehaald een rotonde neer te leggen die zo ingewikkeld en gevaarlijk is dat de Parijse periferique hierbij vergeleken nog kinderspel is.

Rijdend op de snelweg zag ik de finishvlag al in mijn navigatie schermpje opdoemen. Ik was er bijna totdat de bewuste rotonde opeens voor mij opdook. Nadat ik al twee keer volledig verdwaald was en weer ergens op de snelweg terechtkwam. Was ik besloten dat de derde keer koste wat kost de juiste richting gevonden moest worden. En zo ook geschiedde, stuiterend over de vluchtheuvel de andere rijbaan op tegen het verkeer in, de berm door,  het fietspad over, door een bloemperkje (excuses plantsoenendienst Zaandam) het fietspad weer op.
Vervolgens kreeg ik wat vreemde blikken toegeworpen van de andere automobilisten toen ik vanaf het fietspad voorsorteerde de juiste parallelrijbaan op. Zoals je begrijpt ben ik nog in afwachting van de boete.....

Zoals het een echte schaker betaamt (in het normale leven volledig de weg kwijt, maar achter het bord als een vis in het water) verliep de partij vervolgens erg voorspoedig.
Het vermoeden was dat ik  tegen de ontwerper van de zojuist beschreven rotonde speelde, want de beste man kwam al snel met het krankzinnige g5 op de proppen. Gelukkig overzag ik hier wel de situatie ,want na mijn h4 en zijn g4, was er weinig lol meer te beleven voor zwart en had ik de vrije hand op de dame vleugel zonder enig tegenspel op de koningsvleugel voor zwart.
Wanhopig werd er nog iets door het centrum geprobeerd en hier had ik het toen met een paar rake klappen direct uit kunnen maken. Echter verzuimde ik de genade klap uit te delen en ontstond er nog een razend moeilijk eindspel, waar ik tot mijn genoegen zag dat mijn tegenstander de laatste fatale fout maakte.

Op de andere borden twee t/m acht was het inmiddels ook prima verlopen.
Invallers local Carel en kersverse kampioen Eduard wisten ieder een vol punt bij te dragen. Kees had een pion weten mee te graaien in de opening, moest wat klippen omzeilen, maar toen dit gelukt was kon hij zonder al te veel problemen het punt cashen.
Aangevuld met de overwinningen van John en Arjen en remises van Marcel en Jelle kwam de eindstand op een verdiende 1-7.


Deze ruime overwinning geeft vertrouwen voor de nog twee laatste pittige ronden.

Bizar, bizar, bizar mooi!

Er staat natuurlijk een prachtige eindstand op de RSB-site bij klasse 2B. Charlois Europoort 5 kampioen! Maar wat is dat wondertje op bizarre wijze tot stand gekomen. Kijk eerst even verder in de eindstand. Het team van 3-Torens staat vierde met twee matchpunten achterstand en meer bordpunten dan ons vijfde. Zij kregen echter wel twee matchpunten in mindering in ronde 5 wegens niet opkomen! Een kampioenschap vergooid. Dan onze tegenstanders van afgelopen vrijdag, Shah Mata 2. Op dat moment trotse koploper, en terecht, het is een sterk team. In de laatste twee ronden laten ze echter drie matchpunten liggen en lopen zo het kampioenschap mis. Een vreemde poule, met een vreemde afloop.

Want, de wijze waarop inderdaad. Terug naar afgelopen vrijdag. De kampioenswedstrijd. Shah Mata 2 op 9 matchpunten, wij op 8. Winst was noodzakelijk, bij 4-4 of verlies zou Shah Mata kampioen zijn. Ondanks dat er redelijk wat supporters waren gekomen (meer echter nog van Shah Mata had ik de indruk), geloofden niet veel Charlois Europoort aanhangers echt in een goede afloop. Daarom werd er in de aangrenzende zaal met een groepje de hele avond flink gedronken, gelachen en gewerkt aan het openingsrepertoire van Tjerk Tinga, die sinds zijn Tata-bashing bij de tienkampen alle zelfvertrouwen kwijt is. Het hielp achteraf niet veel die vuistdikke boeken die hij had meegebracht, gisteren verloor hij aan bord 8 van het derde. We moeten andere middelen gaan inzetten om hem weer op de rails te krijgen vrees ik.

Af en toe liepen we toch even naar binnen bij het vijfde, je moet natuurlijk je belangstelling een beetje tonen en even ter aanmoediging die knipoogjes geven naar de rood bezwete hoofdjes. Maar het werd al snel duidelijk, vooral ook bij de Shahmatanen, welke ploeg met de titel naar huis zou gaan. Jan Hendrik verloor van Chris Willemse, Gerrit Boer verloor van Remy Rutjes, en Kees van Oosterom scoorde dan wel een knappe remise aan het eerste bord tegen de taaie Dik van der Pluijm, maar Piet Verheij haalde weer eens wat openingszetten door elkaar en verloor vrij kansloos van Gerard Kastelein. Dat ging als volgt: 1.e4 e5 2.Pf3 Pc6 3.d4 exd4 4.Pxd4 Dh4!? 5.Pxc6?! Dxe4+ en hoewel best wel bekend deze variant moet je dan natuurlijk voor die pion wel initiatief zien te krijgen. Ik heb echter nog nooit iemand zo eenvoudig een pion zien verzilveren als Gerard. Piet werkte volledig mee. Gerard gaf nog net geen aanwijzingen.

Het enige lichtpuntje was Zhi Yang, die knap won van Teun Koorevaar. Dat was dus in no time 1,5 - 3,5 en in de aangrenzende zaal zat John Leer er wat verloren bij met zijn plastic tasje vol bubbeltjesappelsap en plastic bekertjes. Net nog op tijd ingeslagen aan de overkant bij AH. Op tijd waarvoor? Voor de triomfantelijke toast van de Shamatanen toch zeker? Want kijk toch eens even wat een troosteloze stellingen er nog over waren. Kans-loos. Nog toepasselijker met hoofdletters: K-A-N-S-L-O-O-S. Wat echter voor onze ogen ontstond was wonderbaarlijk. Ik blijf het woord gebruiken. Er vormde zich een drieluik, bizarder dan Hiëronymus Bosch het ooit had kunnen schilderen. De rillingen lopen over je rug als je er naar kijkt. Je voelt bewondering ook voor die drie gladiatoren, Henk, Eduard en Herman. Alle drie keken ze minutenlang in de bek van het beest, de poorten van de hel stonden wagenwijd open, een uitweg was er niet leek het, en dan toch koel en berekenend blijven. We gaan het chronologisch bekijken. Alles speelde zich af rond half twaalf.

Allereerst Henk Kootkar aan bord acht, met wit tegen Franka van Vlokhoven. Een zeer rustige pot, waarin beide kampen weinig vorderingen weten te maken. Tijd om remise aan te bieden, vindt ook de teamleider van Shah Mata, die de 4 benodigde bordpunten al bijna in zijn broekzak voelt rinkelen. De stelling lijkt ook weinig te bieden voor de Koot. (Stelling na 24.Pe4)

Franka besluit echter toch nog eerst even een zetje te doen. Dat werd, geloof het of niet, 24…Lc5?? En na 25.Pxc5 bxc5 26.Dxc5 staat er plots een gewonnen stelling op het bord voor wit. Wat een turn of events. Klasse trouwens hoe Henk dit ondanks tijddruk heel rustig uit wist te tikken in een lopereindspel uiteindelijk met lopers van ongelijke kleur!

2,5-3,5, okee, dat kan, erg jammer moet de teamleider van Shah Mata hebben gedacht, shit happens, maar wat kan ons gebeuren, immers, zie de stelling aan bord 2. Eduard Smits met wit tegen Tuvshin Boldoo. (Stelling na 46.Kg1)

Zwart, aan zet, kan nu simpelweg eeuwig schaak houden. Ik hoef het niet eens uit te leggen lijkt me. En dat is dan meteen ook 4-3 en de polonaise in Charlois. Wat de zwartspeler op dit moment echter bezielde kan hooguit alleen Nakamura weten, maar zwart pakte de pion op e4 beet en speelde 46…e3??? Dit moet achteraf het moment geweest zijn waarop Eduard ogen zo groot als schoteltjes kreeg, waarmee hij de rest van de avond bleef rondlopen. Het vervolg kun je uit je hoofd naspelen: 47. Th8+ Kg6 48. Dg8+ Kf5 49. Dg5+ Ke4 50. Te8+ Kd3 51. Txe3+ Dxe3+ 52. Lxe3 en enkele zetten later opgegeven door zwart!

3,5-3,5!! En omdat Eduard er nu bij zat als een verbouwereerd klein jongetje dat zojuist niet alleen een Playstation 4 cadeau had gekregen, maar meteen ook alle games die in de handel zijn, besloot ik maar even op te treden als teamleider (de echte teamleider, het genie achter de opstelling, Menno Brandenburg, was zelf helaas verhinderd en Eduard was zijn vervanger). Ik rende naar onze laatste hoop Herman en fluisterde hem de stand in zijn oor en hoefde er verder ook weinig aan toe te voegen. Ik zag zijn blik verharden, ik zag hem vastbesloten staren naar zijn totale kansloze remisestelling alsof hij beton weer vloeibaar ging maken. Ik moet nu Herman zelf ook aan het woord laten, hij moet zijn verhaal kwijt. (Stelling na 79.Kf5)

Het is half 12. Eduard, die naast me zat, had ik net zien winnen en even later kreeg ik door eeuwige supporter Peter Kemner 3,5 – 3,5 in mijn oren gefluisterd. Oftewel: kan je even winnen? Echter er was de bovenstaande stelling ontstaan.
Beide spelers hadden een aanval afgeslagen, een (dubbel)toren eindspel gehad, hun zenuwen in bedwang moeten houden en waren nu, na promoties, in een dame-eindspel met veel schaakjes van de zwarte dame beland. De witspeler had lange tijd een grote tijdvoorsprong gehad in het middenspel. Deze voorsprong was echter snel geslonken waardoor hij onzeker was geworden over zijn kansen. Zelf speelde ik al een zet of 30 met steeds een 2 tal minuten op de klok met 15 seconden extra per zet. Toch moest ik natuurlijk winnen. Ik speelde daarom 79…..a6. Ik liet hiermee de schaakjes aan de witspeler en wilde met mijn koning (ipv dame) de witte pionnen gaan veroveren. 80.Dh5+ (Db2+ is mogelijk beter) Kd2 81.Kg5+ Kc2 82. Dg2+ Kb3 83.Df3+ Dc3?? 84.Dxb7! Aai, gaat het wit dan toch lukken om de pionnen af te ruilen? (dus na 84… Kxa3 85.Kxa6 ) maar na 84…..Dc4 (dekt a6) ging de witspeler nadenken en wist niet goed hoe verder. Schaakjes geven zou nog steeds voldoende zijn. Hij deed 85.Df3+ maar na 85…. Ka4 vergat hij plots helemaal de tijd en ging door zijn vlag……

4,5-3,5 en KAMPIOEN!

Ik zag nu allerlei dingen gebeuren en er werden allerlei kreten geslaakt, van vreugde en van diepe, bittere teleurstelling. Ik zag Ton Dulk de aangrenzende zaal instormen met zijn armen in de lucht en KAMPIOEN! roepen, en ik zag het groepje Tinga en wat andere spelers die hun interne potje rustig zaten te analyseren denken “wat een vreemde Shamataan, hoort die niet eigenlijk bij ons?” Totdat het ook hun duidelijk werd: er had zich in dat kleine, duur betaalde pijpenlaatje iets ongelofelijks afgespeeld. Iets wonderbaarlijks. Normaal gesproken is Dulk toch zo’n rustige jongen? En toen was het pandemonium en vloeide de warme bubbeltjesappelsap van visionair Leer.

Triest, echt heel triest voor Rene de Lange en zijn Shah Mata, maar sport is hard, keihard blijkt maar weer. Felicitatie voor dit geweldige team en de teamspirit. Op naar de 1e klasse!

Bizar mooi.

Peter Kemner

Ga niet te snel naar huis...

Les 1 uit het Instructieboek voor Kampioenswedstrijden: ga niet te snel naar huis! Gerrit Boer, Jan Hendrik Leopold, Frank Hendriksma e.a. luister goed: ga niet te snel naar huis! 3,5-1,5 achter, tegenstander is bij 4-4 kampioen, een van hun spelers kan eeuwig schaak houden, maakt allemaal niet uit. Ga gewoon niet te snel weg. Het vijfde heeft deze stelling ondubbelzinnig bewezen. In een zinderend slot, een onbeschrijfelijke drieluik van emoties, waarin achtereenvolgens Henk Kootkar, Eduard Smits en Herman van Malde hun partij op gruwelijk spannende en wrede wijze (understatement!!!) wisten te winnen, haalde het vijfde team totaal onverwacht met een 4,5-3,5 overwinning op Shah Mata 2 het kampioenschap binnen. Hulde voor het doorzettingsvermogen! De door John Leer meegebrachte, op het laatste moment bij AH ingeslagen bubbeltjesappelsap (!?) vloeide rijkelijk, teamleider Eduard keek met ogen zo groot als schoteltjes iedereen vol ongeloof aan en liet zich voortdurend in de arm knijpen, maar het is waar. KAMPIOENEN! HULDE!

Verslag volgt na de roes.....

Op de kampioensfoto ontbreken Gerrit Boer en Jan Hendrik Leopold en natuurlijk teamcaptain Menno Brandenburg.

Geef uw mening: enquête landelijke- en regionale competitie

Er bestaan plannen om de competitieopzet te wijzigen. Het idee is om twee competities naast elkaar te organiseren: een grote landelijke competitie op zaterdag, en daarnaast de regionale bondscompetitie die niet op zaterdag wordt gehouden. De bestaande promotie-/degradatieregeling tussen de promotieklassen en de 3e Klasse KNSB zou dan komen te vervallen. Het doel is om leden meer flexibiliteit te geven.

Uw mening telt! Wij zijn zeer benieuwd naar uw mening en willen u vragen deze enquête in te vullen, duur twee minuten.

Deze enquête sluit 21 maart 2016.

Bron: website KNSB

Kaartenhuis Vierde stort in

Het wegvallen van twee azen bleek gisterenavond desastreus uit te pakken voor het vierde team. De zes overgebleven jokers en twee invallers konden het niet bolwerken en verloren kansloos met 5-3 de cruciale wedstrijd in de Promotieklasse tegen Nieuwerkerk ad IJssel. Komende vrijdag kan Messemaker 1847 2 het kampioenschap met nog een ronde te gaan binnenhalen tegen Moerkapelle. Door verlies van Sliedrecht blijven wij in ieder geval wel tweede en wellicht kunnen we in de gezamenlijke laatste ronde toch nog voor een klein stuntje zorgen in de confrontatie met Messemaker. En wie weet gaat Moerkapelle wel gek doen en wint met 7-1...

Terug naar Nieuwerkerk ad IJssel. Zonder teamcoach en motivator Gijsbert Kamerman (ligt ergens in de zon te bakken met een schaaltje Turks fruit er bij) en topscorer en coming man Joris Geene (4 uit 5) was het niet te doen. Vooruit spelen lukte helaas niet, zodat we moesten aantreden met twee invallers uit het 5e. Menno Brandenburg en Kees van Oosterom scoorden 0,5 uit 2. Voor Kees had er tegen Rob Hoogland meer ingezeten dan de remise. Na een bizarre opening (voor mij althans, maar wat weet ik) bleef Kees materiaal voor en leek langzaam maar zeker het punt binnen te kunnen slepen. In tijdnood ging echter het een en ander fout en liep de stelling toch naar remise. Wel knap van Kees met zwart aan bord 2 natuurlijk, een prima invalbeurt. Menno had het moeilijker en ik heb niet echt gezien waar hij de fout in ging, maar uiteindelijk drong een witte toren en de koning zijn stelling binnen en moest hij opgeven.

Toen stond er trouwens al lang en breed een extra vet gekalkte 2-0 voor Nieuwerkerk op het scorebord, dat gretig door wedstrijdleider Tjerk Tinga werd bijgehouden. Met zijn zwarte stift tekende Tjerk na afloop met grote gebaren ook nog even voor hoe wij onze opstelling eigenlijk hadden moeten maken. Niet die van Gijsbert, dat werkte niet, maar Marcel had op 1 gemoeten, Dulk veel lager, ik ernaast, enz. Erg verhelderend van Tjerk. We gaan deze dubbel(s)pion in de gaten houden. Beetje clubgenoot zegt dat natuurlijk voor de wedstrijd al, dan had ik nog wat aanpassingen kunnen doen.

Die vroege 2-0 waren twee dramapartijen van de onderste plank. Ab Kamman speelde aan bord 8 tegen iemand die met wit zo slap speelde in de opening dat hij de man aanvankelijk niet serieus kon nemen. Ab dacht dat hij te maken had met iemand die net de loop van de stukken had geleerd. Hij kwam er snel achter dat schijn bedriegt. Het deed pijn aan mijn ogen hoe Ab werd weggetikt. Een wijze les.
De les die ik kreeg aan bord 1 van Leon Willemen loog er ook niet om. Na 30 zetjes was dit de eindstelling. Zet wel een goede lasbril op alvorens naar de stelling te kijken, blijvend oogletsel is niet ondenkbaar.

Mijn 3,5 uit 4 score leek heel wat in de promotieklasse, maar vraag niet hoe die tot stand is gekomen. Jerry van Rekom wordt nu nog 's nachts gillend wakker en moet met pilletjes weer in slaap zien te komen. Gisterenavond bleek het geluk dan toch op en werd ik hardhandig weer op aarde terug gesmeten. Had Tjerk toch gelijk, ik had thuis moeten blijven en Piet Verheij moeten sturen.

Hiermee werden de contouren van het eindresultaat wel snel zichtbaar, we zouden gaan verliezen. Marcel den Bleker had al kort na de opening een erg vervlakte stelling, waar ook inderdaad in het verdere verloop niet veel uit te peuren bleek en dat liep naar remise. Ook Viktor kwam niet verder dan een puntendeling helaas. Meestal gaat hij flink tekeer met wit, zeker aan een laag bord (7), maar het lukte nu gewoon niet. De dames gingen van het bord en hoewel Viktor het lang probeerde bezweek zijn tegenstander niet. Aan bord 3 speelde Ton Dulk tegen Edo Pouwelse, wat hij ook verwacht had. Een goede pot van Ton, die zich niet helemaal popie jopie voelde. Even hoopte ik nog op meer dan remise, maar dat was schijn. Zwart bleek alles volgens Ton goed doordacht te hebben en wikkelde probleemloos af.

Blijft over de enige winnaar van de avond, onze kersverse RSB Jeugdkampioen 2016 (gefeliciteerd!!), Wang Yang! De vorige ronde kon hij de speelzaal niet vinden, deze keer miste hij de trein en moesten Ab en Kees hem snel ophalen bij het treinstation, waardoor drie man met (kleine) tijdsachterstand begonnen. Maar Wang speelde onverstoorbaar een prima pot met zwart en won keurig. Er is dus nog hoop voor dit team. Een paar van die gasten met dat grijze haar er uit, jeugd er in, Tjerk teamcaptain. Moet je eens kijken volgend jaar….

Als eenmalig teamcaptain maak ik wel nog even gebruik van deze gelegenheid om niet alleen de invallers te bedanken voor hun inzet, maar met name Ab Kamman, die iedere ronde weer de hele regio doorkruist om mensen thuis en op het werk op te halen en na afloop weer tot de voordeur thuis te brengen, tot in Pernis toe. Klasse Ab!

Peter Kemner

Lees ook het verslag van Nieuwerkerk!

Inmiddels heeft Messemaker gespeeld en met 5-3 gewonnen, wij feliciteren Messemaker met het behaalde kampioenschap en wensen hen veel succes in de KNSB!

Het Vijfde wint!

Het Vijfde heeft in de derby tegen SO Rotterdam 3 weer 2 matchpunten behaald.
De uitslag was 4½ - 3½ voor Charlois Europoort 5.

Stand in klasse 2B:

1. Shah Mata 2                    9  26½
2. Charlois Europoort 5         8  25½

Op 18 maart volgt de kampioenswedstrijd tegen Shah Mata!

Vierde team dendert door!

Ons vierde team begint steeds meer een succesverhaal te worden. In het verleden legden we het vaak af in de laatste uren van een wedstrijd, maar door hard te trainen is dat nu volledig omgedraaid: juist aan het einde van de wedstrijd slaan wij genadeloos toe! Dit keer moest het tweede van Spijkenisse eraan geloven. De overwinning van 5-3 was dik verdiend. De wedstrijd begon met een tegenvaller omdat Wang Yang de speelzaal niet kon bereiken. De Strevelsweg is lang Wang! Gelukkig kon Zhi Yang Fan invallen, want zijn interne partij was snel afgelopen. Natuurlijk is het dan extra leuk dat hij een soepele remise behaalde tegen een op papier veel sterkere tegenstander!

Zelf was ik een keer snel klaar met (eindelijk) een strakke overwinning. Met zwart kon ik vrij snel mijn tegenstander naar de keel grijpen die na zijn onvoltooide ontwikkeling en lange rokade grote problemen kreeg over de zwarte velden. Na damewinst was het snel over. Niet veel later won ook Joris Geene, die de turbo erop heeft staan dit seizoen. Een mooie aanvalspartij tegen Ivan Deceuninck dit keer, die er niet aan te pas kwam. Klasse!!

Helaas kon Viktor vd Wetering op bord 2 het niet bolwerken tegen de sterke Wilmar Meijer, en kwam Peter Kemner op bord 1 vrij snel remise overeen met Selman Ercan. Een prima tussenstand dus, en de rest zag er ook prima uit. Zowel Ton Dulk als Marcel stelden het uithoudingsvermogen van hun tegenstanders flink op de proef. Ton had een plezierig eindspel met actiever paard tegen minder actieve loper, dat misschien alleen bij nauwkeurig spel remise zou kunnen worden. Echter, in tijdnood ging zijn tegenstander Fabian van Buuren lelijk in de fout en het resterende pionneneindspel was eenvoudig gewonnen. Ondertussen moest invaller Eduard Smits helaas opgeven. Hij had een lastige maar wel te verdedigen stelling die ergens in tijdnood toch fout voor hem afliep.

Ten slotte speelde Marcel den Bleker bij een stand van 4-3 nog tegen Bjorn Verstraate. Marcel stond lange tijd wat beter, maar Bjorn verdedigde zich prima. Het tijdsvoordeel van Marcel verdampte, terwijl remise genoeg was voor de overwinning. Een paar keer gaf ik seintjes aan Marcel, die gelukkig een knikje gaf dat hij het gezien had, alleen…. Hij bood geen remise aan! Het bleek gelukkig geen zelfoverschatting te zijn maar een knap staaltje zelfvertrouwen in zijn eigen stelling, want ondanks weinig tijd wist Marcel op fantastische wijze een gaatje te slaan in de verdediging, en trok hij het punt naar zich toe. Normaal staat op het negeren van stalorders een sanctie, maar dit keer zullen we het maar door de vingers zien.

Kortom: een mooie 5-3 overwinning, en stevig op de tweede plaats. Nu komende ronde ook zien te winnen van Nieuwerkerk, en we spelen dan in de laatste ronde om het kampioenschap tegen Messemaker 2, hoewel die ploeg de beste papieren heeft op dit moment met wat meer bordpunten.

Gijsbert Kamerman

Team twee doet goede zaken met het oog op lijfsbehoud

Afgelopen zaterdag kwamen de KNSB teams van CE weer in actie, het tweede speelde een vier punten wedstrijd tegen Het Witte Paard 2 uit Haarlem. Het was nog even spannend of iedereen de nieuwe speelzaal aan de Strevelsweg kon vinden, want om één uur was er slechts één speler van HWP.

De  overige spelers bleken vast te staan in de file. Eén voor één druppelden de spelers binnen en konden de partijen met enige vertraging gaan beginnen. Ik mocht met zwart tegen het jeugdtalent van HWP, altijd lastig.

Er kwam al vrij snel een scherpe variant op het bord waarvan ik wist dat deze gunstig was voor zwart. Weten dat de stelling goed is voor je, is echter niet genoeg. Je moet het ook nog even laten zien. En dat laatste lukte me niet, erg frustrerend... Ik zag mijn geofferde pion niet terug en moest de hele middag een slechte stelling verdedigen. Toch kreeg ik nog wat actief spel en was het allemaal niet zo heel makkelijk voor wit. In de opkomende tijdnood mocht ik blij zijn dat mijn tegenstander een paar slechte zetten deed en de partij omsloeg in mijn voordeel. Na wat schermutselingen ontstond een dame eindspel met plus pion dat bij goed spel nog wel remise te houden moest zijn, maar praktisch moet je het dan wel even laten zien, dit lukte mijn tegenstander niet en won ik uiteindelijk.

Omdat ik voor de verandering eens wel mijn concentratie kon vasthouden heb ik weinig mee gekregen van wat er om me heen gebeurde. We wonnen ,maar hoe en wat er precies gebeurde moet ik hebben van ooggetuige verslagen. Kees, Matthieu en Arjen verloren. Arjen had zijn cruciale tegenspel-opstoot laten blokkeren vertelde hij mij.

De laatste vijf borden wonnen, Marcel kon zijn loperpaar uiteindelijk ten gelde brengen. Hans kreeg een woeste aanval over zich heen, maar toen de kruitdampen waren opgetrokken stond hij een toren voor. Invaller Peter speelde een goede partij die hij mocht bekronen met een fraai matje.

Nog drie ronden te gaan, waarvan we nog twee stevige tegenstanders krijgen die om het kampioenschap spelen.

Lees HIER een uitgebreid verslag met partij fragmenten geschreven door Enno Noordhoff van HWP 2

The end of an era....

Na een verblijf van 9 jaar in de passage aan de Sliedrechtstraat is er na gisteravond hier een eind aan gekomen. Een mooie tijd waar vele hoogtepunten beleefd mochten worden.

De verhuurder (stichting Pameijer) besloot enkele maanden geleden dat zij andere plannen had met het gebouw en hier kwam een schaakvereniging niet in voor.

Afgelopen maanden is het bestuur, aangevuld met enkele leden naarstig op zoek gegaan naar een geschikte speellocatie, helaas tot nu toe nog zonder een bevredigend resultaat.
Daarom zal er de komende maand een zaal gehuurd worden in de Rustburcht tegenover winkelcentrum Zuidplein.

Voor de volledigheid hier het adres.

Grand Café Rustburcht
Strevelsweg 744-746
3083 AT, Rotterdam
t: 010 481 2313
e: info@rustburcht.nl

Rotterdamse derby eindigt onbeslist

Afgelopen zaterdagmiddag stonden wij voor de opgave om onze schaakbroeders uit Noord verder de degradatiezone in te spelen en onszelf hierbij verder uit de degradatie zorgen te werken.
Helaas bleek zoals wel vaker dit seizoen niet het gehele team "on the level".

Eerst maar even het slechte nieuws, Jelle werd verrassend geconfronteerd met jeugdtalent Lola den Dunnen. De opening verliep niet helemaal naar wens, maar net toen ik dacht dat Jelle de zaak gerepareerd had ging het toch mis.

Daarna mocht ik een halfje aantekenen tegen Paul Batenburg, ik leek wat druk te hebben op zijn stelling, maar na het bevrijdende e5 van zwart, waren alle problemen opgelost, kwestie van tijd wie er eeuwig schaak ging geven in het resterende dame eindspel.

Terwijl ik met mijn tegenstander aan het analyseren was, kwamen de teamgenoten één voor één de bar binnengelopen. De één keek wat blijer dan de ander.

Hans had in een typische siciliaan tegenstander Bob Hoos weten overspelen. Aansluitend kwam Arjen binnen, in een partij waar hij met wit het openingsvoordeel lang vast hield, ging Peter Torczynski in de tijdnoodfase in de fout en konden we het punt incasseren.

Helaas ging het toen mis, onze 2100+ mannen liepen toch wel erg onverwacht tegen een paar nullen op. Matthieu speelde naar eigen zeggen slecht, maar gedurende de middag had ik al gezien dat tegenstander Wil Sparreboom een erg sterke partij zat te spelen en het Matthieu voortdurende lastig maakte. Jammer voor ons ,maar het moet gezegd worden een goede overwinning van Wil die hiervoor nog geen deuk in een pakje boter had geschaakt en uitgerekend tegen ons tot leven kwam.

Kees offerde vanuit goede stelling weer eens ala Topalov een kwaliteit en met een vrije d-pion op stoom leek dit een punt te gaan op te leveren. Tegenstander Paul Tromp had echter een verrassende paardmanoeuvre in gedachten en opeens lag de koning van Kees zwaar onder vuur. Ook hier een onverwachte nul.

Toch dat ik nog dat het goed zou komen. John had namelijk zijn jeugdige tegenstander Lucas Gortemaker in een verloren eindspelletje weten te manoeuvreren en was dit met zichtbaar genoegen aan het uitmelken hier ook punt 3,5-3,5.

Nu lag de druk bij Marcel hij had naar een eindspel toe weten te spelen waar hij een goed paard tegen een slechte loper van Jason Zondag overhield. Zijn paard begon al vrolijk rond te huppelen in de witte stelling en hier daar schade aan te richten. Totdat Jason opeens het hek dicht gooide en het arme beest opgesloten zat, waarna de witte monarch hem naar het abattoir bracht. Gelukkig voor ons, was de partij nog net remise te houden 4-4.

Het degradatie gevaar is nog niet geweken de volgende wedstrijd thuis tegen HWP Haarlem wordt weer een belangrijke match.

Lees hier het verslag van RSR.

Het Vijfde verslaat Barendrecht/IJsselmonde 2

Het Vijfde heeft tegen Barendrecht/IJsselmonde 2 twee belangrijke matchpunten binnengesleept. Met zes matchpunten, maar nog twee wedstrijden tegen de huidige koplopers voor de boeg, hebben we redelijk goede vooruitzichten op handhaving in de tweede klasse RSB.

Eduard Smits opende al heel snel de score. Hij wist al na zo'n tien zetten een stuk van zijn tegenstander in te sluiten. Een mooie binnenkomer.

Het volgende punt behaalde Cees van Oosterom. Hij kwam al snel na de opening heel comfortabel te staan en wist geruisloos winnend voordeel te behalen.

Zhi Yang Fan kon dit keer zijn stukken niet laten dansen rondom de vijandelijke koning. Toch behaalde hij een verdienstelijke remise tegen oud-lid Rien van Wilgenburg.

Menno Brandenburg won vrij snel na de opening een pion en kon afwikkelen naar een lopereindspel dat er goed voor hem uitzag.

Menno speelde in de diagramstelling gedachteloos 29. ...Kf8?! Met 29. ...h4! gevolgd door d4 had hij wits koningsvleugel aan banden kunnen leggen. Overigens geeft de tekstzet de winst nog niet weg. Na 30. g3 Ke7 31. Ke2? miste Menno wederom een goede kans. 31. ...La6+ (of eerst 31. ... Lc8 32. h4 La6+) 32. Ke3 Lc4 activeert de zwarte loper, waarna wit voor een moeilijke taak staat.

31. Kd2 was beter geweest, maar ook dan krijgt zwart winnend voordeel na 31. ...Lc8 32. h4 d4 33. Kd3 Le6 34. Lxe6 Kxe6 35. Kxd4  Kf5! Na 31. ...f6? is de stelling waarschijnlijk niet meer te winnen voor zwart. Enkele zetten later berustte Menno in remise.

Piet Verheij deelde in de malaise. Piet kwam heel goed te staan, kon zelfs ergens een stuk winnen, maar liep vervolgens in een valstrik en moest het punt laten aan zijn tegenstander.

Gelukkig wist Jan Hendrik Leopold orde op zaken te stellen. Met een gecombineerde aanval van dame en loper wist hij zijn tegenstander op de knieën te krijgen.

Henk Kootkar wist geen openingsvoordeel te krijgen en kwam zelfs wat moeilijk te staan. Na goed keepen van Henk onderstond er een gelijkstaand pionneneindspel. Henks tegenstander bood in tijdnood remise aan, welk aanbod Henk gezien de tussenstand (4 - 2) met een gerust hart mocht aannemen. Henk zorgde nog wel even voor enkele bange momenten door uitvoerig over het remiseaanbod na te denken, maar uiteindelijk werd het punt gedeeld. Winst voor het Vijfde was hiermee een feit!

Gerrit Boer moest na een lange partij het hoofd buigen voor zijn tegenstander. Zijn stukken hadden op een gegeven moment geen goede velden tot hun beschikking en Gerrit moest een kwaliteit investeren om het nog even vol te houden. Dat bood Gerrit helaas geen soelaas.

Oude Dame verslaat Willige Dame

Het nieuwe jaar kon voor het vierde team niet beter beginnen. Gisterenavond vond de clash plaats tussen ons vierde team en de Willige Dames uit Dordrecht. In de altijd sfeervolle poffertjessalon werd het een spannende wedstrijd met een wel zeer verrassende uitslag: maar liefst 6-2 werd het voor ons. Wat een weelde! In ieder geval staan we nu een paar dagen bovenaan in de promotieklasse.

We kunnen niet ontkennen dat het wel aardig meezat dit keer. Laten we eens beginnen met Joris Geene. Hij had er duidelijk zin in deze avond. In een wilde variant, ongetwijfeld voor een gedeelte wel theorie, investeerde hij met wit op gegeven moment maar liefst een toren en een stuk voor een koningsaanval. Hans Berrevoets moest het allemaal ondergaan, en ongetwijfeld vinden computers snel een degelijke verdediging. Alleen voor ons eenvoudige wezens als we zijn ligt dat natuurlijk heel anders. Hoe het precies gegaan is weet ik niet, maar na een enorme slagenwisseling resteerde een goed eindspel voor Joris, en hij wist de pot dus zelfs nog te winnen! Ik ben heel benieuwd naar zijn analyses! 

Degelijke remises waren er voor Wang Yang en invaller Eduard Smits (die speelde in plaats van  Peter Kemner). Ook waren er 2 plusremises voor Ab Kamman (heel knap tegen ArjonSeverijnen, bijna 2200 elo!) en voor Ton Dulk (bereikte een uitstekend eindspel maar kon blijkbaar niet doordrukken). Viktor van de Wetering speelde met zwart op bord 8. Zijn stelling deed op gegeven moment echt pijn aan de ogen: wit had alles: mooie lijnen, zeer actieve stukken, terwijl Viktor echt bijna de hele 8e rij vol had gezet met zwarte stukken. Hoe hij het gedaan heeft weet ik echt niet, maar Viktor drukte toch weer gewoon zijn puntje. Ongelofelijk maar een man in vorm krijgt natuurlijk vleugels en windje mee! Op bord 2 speelde Marcel den Bleker een degelijke pot, hij denkt dat de computerwaardering nooit buiten de 0.5 is geweest. Dat kan best kloppen: het zag er allemaal wat verdedigend uit, maar onder controle. Ook hier werd het punt gescoord zonder observatie van mijn kant, dus misschien kan Marcel zelf nog commentaar toevoegen.

Tenslotte speelde ik zelf op bord 1 tegen Schouten. Ik steek niet in grootse vorm, hoewel het op internet best lekker gaat. Onderuit op de bank, muziekje aan, chippie erbij, kindjes om je heen, en dan toch lekker rond de 1900 elo scoren (wat op internet  merkwaardig genoeg best lastig te bereiken is). Tot je opeens ingedeeld wordt tegen Lendert van den Ouden. Kinderen naar bed, chips in de kast, rechtop aan de keukentafel, muziek uit, vrouw naar bed. Dat mocht dan niet echt baten want vervolgens mij is de balans in het voordeel van Lendert uitgeslagen…

Desalniettemin had ik iets meer vertrouwen in een goede afloop dan in de eerdere wedstrijden. Ik won inderdaad wel, maar vraag niet hoe. Ik bereikte een plezierige stelling, maar moest helaas zoals wel vaker dit seizoen in het middenspel het initiatief laten aan mijn tegenstander. Die speelde het allemaal wel erg sterk en ik moest noodgedwongen een kwaliteit geven zonder compensatie. Ik overwoog op te geven, maar speelde toch nog even door omdat mijn tegenstander weinig tijd nog had. Ik bereikte een eindspel van paard/loper en een paar pionnen tegen toren/loper en een paar pionnen. Ik kon niets meer doen dan proberen een soort vestiging op te bouwen. Tot mijn tegenstander ineens Te2 speelde ipv Te1, waardoor ik Lxe2 kon spelen… Heel wrang voor mijn tegenstander, maar een punt is een punt!

En zo kan het zomaar gebeuren dat we in de top meedraaien in de promotieklasse. Dat speelt wel heerlijk relaxed hoor, de komende wedstrijden. Kom je zelfvertrouwen tekort? Kom eens langs bij het vierde!

 

Gijsbert

Vrijdag wordt het feest!

Het tweede verliest in Bennekom

Half tien deze morgen gaat de wekker, toch maar even gezet ,want al om 12 uur moeten we in Bennekom zijn. Aangekomen in Bennekom is iedereen er al. Alleen Jelle ontbreekt nog, zou hij zich vergist hebben in het ongebruikelijke aanvangstijdstip? Nee, vlak na aanvang stapt hij het denksportcentrum binnen. Waarschijnlijk had zijn verlate aankomst te maken met die lange blonde haar die ik even later uit zijn trui trek... In ieder geval zijn spel lijdt er niet onder in tegendeel met zwart komt hij goed uit de opening.

De strijd brandt los in Arjen zijn partij. In een vreemde opening, waar zijn tegenstander niet meer kan rokeren en zijn pionnen structuur ietwat apart oogt, krijgt hij wel wat stukken tot ontwikkeling, daar in tegen zweeft Arjen zijn paard wat over het bord. De stelling trekt bij en lijkt wat normaler te worden totdat wit de h-pion lanceert en een gevaarlijke aanval ontstaat op Arjen's koning. De complicaties blijken te groot en uiteindelijk moet Arjen zijn dame doneren, de partij duurt daarna niet lang meer 1-0 voor de thuisploeg.

John deze keer niet in tijdnood, maar zijn tegenstander juist in deze situatie. Gezien de weinige tijd die zijn tegenstander heeft besluit hij risico te nemen, maar dit werkt averechts en wordt direct snoeihard afgestraft 2-0.

Hans, lijkt me eerst iets minder te staan en dan weer wat beter, vervolgens slaat de vlam in de pan en zie ik Hans een toren winnen, echter is dit van korte duur en moet hij even later een stuk in leveren. In combinatie met de onveilige koningstoestand en wat pionnen achterstand wordt het 3-0.

Jelle heeft zijn tegenstander nog steeds van rokeren weten af te houden en als deze op pionnenjacht gaat op de damevleugel, slaat Jelle hard toe door het midden, dit levert een stuk op en de partij 3-1.

En dan Matthieu op bord 1, ja het was weer genieten om hem te zien schaken tegenstander John Riksen, voor de oudgedienden onder u  een bekende. Een voormalig Charlois clubkampioen en deel uitmakend van het Charlois team dat landskampioen werd in de jaren zeventig. Riksen werd door onze Matthieu helemaal weggespeeld. Matthieu had nog wat moeite het dame eindspel te verzilveren maar kreeg deze uiteindelijk toch op het droge 3-2. En toen werd het opeens spannend. Kees, Marcel en ondergetekende hadden alle drie een goede stelling. Kees was als eerste klaar, in een complexe stonewall achtige partij verdedigde zijn tegenstander inventief tegen. Hier kwam Kees al even inventief met een kwaliteits offer op de proppen. Helaas was het allemaal net niet voldoende en kon zijn tegenstander die in de competitie nog 100% stond met eeuwig schaak de remise haven bereiken.

Ondergetekende had een pion buit weten te maken in een toren eindspel, maar bij correct verdedigen van zwart moest dit niet meer dan remise zijn. Uiteraard werd er nog lang geprobeerd, maar uiteindelijk werd het dan toch remise.

Alle ogen waren nu gericht op Marcel die na een complexe partij met ongelijke materiaal verhoudingen in een winnend eindspel terecht was gekomen. P+L+pi voor Marcel tegen T van zijn tegenstander. Zijn tegenstander verdedigde uiterst hardnekkig en secuur in tijdnood. Net toen het leek of Marcel beslissend toe kon slaan, bleek er een soort van patdreiging in de stelling.

Eindstand nipt verlies 4,5-3,5.
Proficiat aan Bennekom die met deze overwinning aan de leiding blijft. Wij moeten echter vol aan de bak in het nieuwe jaar om erin te blijven. Te beginnen 9 januari tegen die andere stadgenoot RSR die het dit seizoen ook moeilijk heeft.

Lees hier het verslag van SV Bennekom.

Het Vijfde redt het niet tegen 3 Torens 1

Het Vijfde heeft het niet kunnen bolwerken tegen het eerste team van 3 Torens.
In Bergschenhoek haalden Hen en Zhi Yang het volle punt binnen en Piet en Eduard een half punt. Cees, Menno, Gerrit en Lennart moesten het onderspit delven.

Waar is dat schaakformulier?

Het is met mij altijd wat, is het niet schaaktechnisch dan zijn het de randverschijnselen die als een steen in het water plonst. Gisteren tijdens de wedstrijd van het 6e tegen Shah Mata 3, die we met 4½ -3½ verloren, gebeurde er iets bijzonders. ik zat aan bord 5 terwijl mijn tegenstander Bert Bonnet zat te denken moest ik hoognodig en toen ik terugkwam om zijn zet te noteren was mijn schaakformulier op onverklaarbare wijze verdwenen. Dan krijg je daarna onbewust onzinnige adviezen, “heb je het niet in je zak gedaan” “of toen je naar de bar ging dat onbewust hebt meegenomen.” “kijk eens in je jas” mijn jas!? maar die hangt over de stoel daar stop ik nooit een schaakformulier in. Maar toch ga je uiteraard die onzinnige adviezen uitvoeren terwijl ik nooit een schaakformulier van de tafel meeneem tijdens het spelen. Ha, ha, ha waarom zou ik?; komt gewoon niet in me op! Nergens te vinden maar mijn klok bleef wel lopen. Ik was het zat en zei geef me een formulier, Ruud Kok snelde naar mij om een nieuw formulier te overhandigen zodoende kon ik de laatste 4 zetten noteren. Na afloop werd de suggestie gedaan om de notatie van de tegenstander over te nemen en daar had ik geen zin in. Dat doe ik wel als ik de partij had verloren. Interessant is de vraag wat het wedstrijdreglement daarover zegt. Had ik tijdens de partij de zetten van mijn tegenstander moeten overnemen in mijn eigen tijd? om daarna gewoon verder te noteren. Of had ik de wedstrijdleider moeten inschakelen? Of had de wedstrijdleider moeten ingrijpen? Door alle consternatie stond de wedstrijdleider daar maar en zei verder niets. Ik ben benieuwd naar het antwoord. Hoe dan ook het blijft voorlopig een mysterie.

P.S. Dat achteraf werd gezegd dat Rinus van de Wetering, die naast mij zat, weg moest en per abuis mijn schaakformulier mogelijk heeft meegenomen is in dit verband niet ter zake. Ik zal het t.z.t. wel aan hem vragen uit nieuwsgierigheid. Naast een pen moet ik dus voortaan ook plakband meenemen. en in de toekomst een rugzak met allerlei vreemde niet terzake doende hulpmiddelen om het schaakverloop zonder oponthoud te laten voortduren tot het einde. T’sja een simpele pen is voor mij blijkbaar niet meer voldoende.

Adri

Heerlijk avondje voor het vierde!

Afgelopen vrijdag speelde het vierde team thuis tegen Moerkapelle 1, maar toch uit door problemen met de speelzaal. Omdat deze avond toch al anders liep dan gewoon, besloot ik ook maar de opstelling om te gooien. Als we toch gek doen, dan doen we het goed gek! Er zat wel een idee achter: onze jeugdtalenten Wang Yang en Joris Geene doen het steeds beter en kunnen voor een verrassing zorgen. Dit geldt ook voor Viktor: misschien geen jeugdtalent meer maar ook iemand die een bord-1 speler er genadeloos af kan beuken maar zich ook wel eens kan verslikken in een lager bord. Daar tussenin had ik Ab op bord 3 gezet in de hoop dat hij met zwart stand zou houden tegen een 1900-speler. De jongens onderin moesten vervolgens de klus klaren.

Welnu, het verliep toch anders dan gepland, maar gelukkig wel op een prettige manier! Aan de eerste drie borden behaalden we een verbazingwekkende 3,5 uit 4 met overwinningen van Joris, Viktor en Ab, en een remise voor Wang. Viktor ging er ouderwets weer dwars doorheen en hoewel het objectief misschien niet allemaal goed was, kreeg zijn sterke tegenstander Wouter Vroegindeweij de problemen niet opgelost. Wang speelde een oerdegelijke remise: er was geen doorkomen aan voor zijn tegenstander. Ab kreeg een klassiek stukoffer in een Siciliaan voor zijn kiezen en leek ergens wel mat te gaan. Maar het klopte toch allemaal net niet en Ab counterde dit keer genadeloos! Op 1 speelde Joris een mooie partij tegen de sterke en ervaren Gerard van Ommeren (2028). Lang stond hij iets onder druk, maar werd het evenwicht volgens mij niet echt verbroken. Door een enorme bok verloor Gerard door een paardenschaakje een toren, en later nog een stuk. Maar ineens bleek het toch nog vrij lastig omdat vooral het paard ver weg stond van de 2 ver opgerukte verbonden vrijpionnen van Gerard. Joris ging er nog eens goed voor zitten en bleef ijzig kalm gewoon noteren ondanks zijn minuutje die hij nog maar op de klok had. Hij vond de oplossing, maakte de pionnen onschadelijk en wikkelde af naar winst. Voor het publiek deed hij nog een rondo met zijn paard voordat Gerard opgaf. Dit was meteen het beslissende punt, want daarvoor had ik zelf een hele benauwde remise gespeeld tegen Maarten Vroegindeweij, gaf de tegenstander van Peter op in gelijke stelling en bezweek Ton langzaam onder de druk van de stelling en de klok en had invaller Cees kansloos verloren van Andre Niewlaat.

De jeugd was vanavond de grote winnaar en door deze fraaie 3-5 (of 5-3?) overwinning verkeren we in de bovenste regionen van de promotieklasse. Wie weet wat er voor ons nog in het vat zit. We bedanken Moerkapelle voor het beschikbaar stellen van hun zaal.

Gijsbert

Ab Scheel overleden: ‘Kleine grote vriend’ is niet meer

Ab Scheel

1941-2015

Verslingerd als hij was aan het schaakspel en aan zijn ‘cluppie’ bezocht hij tot enkele weken geleden de speelavonden van Messemaker 1847. Daarna was zelfs dat hem te veel. Voor wie hem ook maar een beetje kende, was het duidelijk: de laatste dagen van Ab Scheel waren echt geteld. Iedereen wist inmiddels dat hij ernstig ziek was, maar toch…. We misten hem, de sfeermaker die zich jarenlang met veel energie inzette voor de belangen van de club. Als bestuurder, webmaster, organisator, fotograaf en vooral ook smaakmaker die niet voor niets in 2005 door de KNSB werd uitgeroepen tot Vrijwilliger van het jaar.

Wie kende hem niet in de schaakwereld? Binnen de Rotterdamse Schaakbond, de nationale schaakbond, bij de organisatoren van alle grote schaakevenementen, bij vele honderden schaakliefhebbers, inclusief de vijf chess queens met wie hij zich onlangs nog op de foto liet vereeuwigen tijdens het Open Schaakkampioenschap van Gouda – een evenement waarvan hij jarenlang de drijvende kracht is geweest. Op dat moment was al bekend dat de dagen letterlijk voor hem waren geteld. Enkele maanden geleden was asbestkanker bij hem vastgesteld, een gruwelijke ‘erfenis’ van zijn werk – lang geleden – in de koelkastenbouw. Als twintiger had hij daar naar eigen zeggen ‘de mooiste jaren van zijn werkzame leven’ gehad. De risico’s van het op maat zagen van eternit werden toen nog niet onderkend. Het gruwelijke gevolg openbaarde zich een halve eeuw later.

Ab maakte pas laat serieus kennis met het schaken. In 1987 introduceerde Dries Heuperman hem bij Messemaker 1847. Zijn liefde voor het spel ontstak snel en hoewel hij niet tot de allersterkste spelers van de oudste vereniging van Nederland uitgroeide, ontwikkelde hij zich snel als bestuurder. Hij had een enorme afkeer van vergaderen en opereerde het liefst náást het officiële bestuur. Als jeugdleider, als arbiter, als wedstrijdleider, als webmaster, als pr-man en als captain van het ‘Vlaggenschip’, het eerste team. Zijn benoeming tot lid van verdienste was een logische zaak.

Ik heb het voorrecht gehad om lang met Ab te mogen optrekken. Hij werd zelfs een van mijn beste vrienden. Samen bezochten we, vaak als kijker en ook regelmatig als speler, toernooien. ‘Hoogovens’, later omgedoopt tot ‘Corus’ en inmiddels tot ‘Tata’ vormde een jaarlijks hoogtepunt. Ab speelde daar in Wijk aan Zee serieus en supergeconcentreerd, manifesteerde zich meer en meer als fotograaf (hij bouwde een bestand van zo’n 60.000 foto’s op), verzorgde de dagelijkse verslaggeving op de website en genoot met volle teugen. Van de vriendschap met veel medeschakers, van het spel zelf en vooral van de etentjes na afloop van elke ronde. In café De Zon verorberde hij in het gezelschap van clubgenoten menig sateetje, steevast vergezeld van cola-zonder-ijs. Culinair hoogtepunt was de ‘pondstong’ die hij bij het plaatselijke visrestaurant bestelde.

Een markante man. Klein van stuk, goed verzorgd en altijd keurig in het pak gestoken. Met een bijna kinderlijke geestdrift genoot hij intens van alles wat het leven hem bood. Van zijn vele hobbies naast het schaken, van zijn vrouw, zijn kinderen en kleinkinderen. In alles gedreven. Charmant, veelal goedgemutst en gezegend met een gezond gevoel voor humor. Overigens was hij niet altijd even gemakkelijk in de omgang. Een zekere eigenzinnigheid en koppigheid waren hem niet vreemd als het om voor hem principiële zaken ging. Hij was, gevormd door zijn jeugd, zuinig. Een fooi geven in een restaurant vond hij maar onzin en ‘een rondje van Ab’ kan ik me niet herinneren. Toch was hij verre van een egoïst. Altijd in anderen geïnteresseerd en ook als onbezoldigd vrijwilliger bij welzijnsorganisaties actief. Zo zette hij in een verzorgingshuis een ‘soos’ en een internetcafé op, schaakte op dinsdagmiddagen met een man die verlamd op bed lag en was hij maker van passe-partouts bij een tekenclub in een buurthuis. In 2004 werd hij voor zijn vele vrijwilligerswerk benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Daar was hij begrijpelijk trots op en bij voorkomende gelegenheden droeg hij het bijbehorende lintje op de revers.

Veelzijdig en warm zijn andere begrippen die hem passen. Hij was, zeker in de schaakwereld tot over de landsgrenzen heen, al bij leven een legende. Het is een stuk stiller geworden op de schaakvereniging. ‘Tata’ zonder zijn aanwezigheid is moeilijk voorstelbaar. De slopende ziekte ondergroef zelfs zijn ijzeren wilskracht. Perfectionist als hij was, liet hij zich de gelegenheid niet ontnemen om zijn eigen uitvaart te regisseren. Tijdens een (afscheids)etentje bij zijn favoriete Chinese restaurant vroeg hij Gert-Jan Ludden, eveneens een boezemvriend, of hij de plechtigheid wil leiden en er het woord wil voeren. Bij die gelegenheid bedeelde hij mij het schrijven van dit in memoriam toe. Een verzoek dat ik vanzelfsprekend niet kon weigeren. Het was wel het minste wat ik nog voor hem kon doen.

Mijn ‘kleine grote vriend’ is niet meer. Een leegte blijft achter. Ik wens in het bijzonder Alie, zijn dochters Ingrid en Claudia en zijn kleinkinderen heel veel sterkte toe bij het verwerken van dit verlies.

Vaarwel, Ab.

(Henk de Kleijnen)

Integraal overgenomen van de website van Messemaker 1847. Wij wensen de familie, en alle vrienden van Ab veel sterkte in deze moeilijke tijd. De uitvaartplechtigheid op Crematorium IJsselhof (Goejanverwelledijk 6 in Gouda) zal zijn a.s. maandag, 7 december, vanaf 16.30 uur.
(Foto: Ab tijdens het NK Snelschaken in Dordrecht, 2002. Foto: P.Kemner)

Zie ook: Bijzondere schaakactiviteit ter nagedachtenis aan Ab Scheel